Дӯш чун зулфи шаб ба шона заданд

دوش چون زلف شب به شانه زدند

Рақами куфр бар замона заданд

رقم کفر بر زمانه زدند

Моҳро дар чаҳор болаши чарх

ماه را در چهار بالش چرخ

Навбати малики панҷ гона заданд

نوبت ملک پنج گانه زدند

Ҳар хадангӣ ки аз масири шаҳоб

هر خدنگی که از مسیر شهاب

Рост карданд бар нишона заданд

راست کردند بر نشانه زدند

Аз паии ҷаддии каркасони фалак

از پی جدی کرکسان فلک

Пари барин сабз ошиёна заданд

پر برین سبز آشیانه زدند

Гӯши ноҳидро ки аз парвин

گوش ناهید را که از پروین

Ҳалқае пари зи дарав дона заданд

حلقه ای پر ز درو دانه زدند

Фарқи баҳромро ки аз иклил

فرق بهرام را که از اکلیل

Тоҷи олӣ хусравона заданд

تاج عالی خسروانه زدند

Охири аламри пеш дар гоҳаш

آخر الامر پیش در گاهش

Ҷумлагии сар бар остона заданд

جملگی سر بر آستانه زدند

Чарх аз он лаҳза боз огоҳаст

چرخ از آن لحظه باز آگاهست

Ки қизил Арсалон шаҳаншоҳаст

که قزل ارسلان شهنشاهست

Субҳи содиқ чу дар ҷаҳон бидамед

صبح صادق چو در جهان بدمید

Гули сад барг осмон бидамед

گل صد برگ آسمان بدمید

Зангии шаб ба ҷодӯӣ гуфтӣ

زنگی شب به جادوی گفتی

Шуълаи оташ аз даҳон бидамед

شعله آتش از دهان بدمید

Ҳар куҷои пуртӯй аз ан барисед

هر کجا پرتوی از ان برسید

Лолаи бушковат ва арғавон бидамед

لاله بشکفت و ارغوان بدمید

Гуфтӣ андари мизоҷи одами хок

گفتی اندر مزاج آدم خاک

Лутфи эзади насим ҷон бидамед

لطف ایزد نسیم جان بدمید

ё Масеҳ аз тариқи мӯъҷизи дам

یا مسیح از طریق معجز دم

Ба сӯии шахс нотавон бидамед

به سوی شخص ناتوان بدمید

Нафаси ҷазби каҳрабои саҳар

نفس جذب کهربای سحر

Дар завоёи каҳкашон бидамед

در زوایای کهکشان بدمید

Рӯҳи қудсӣу ан икод бихонад

روح قدسی و اِن یَکاد بخواند

Сӯии малик хдоигон бидамед

سوی ملک خدایگان بدمید

Хусрави баҳр ва бар Музаффари дайн

خسرو بحر و بر مظفر دین

Ки зафар бо рикоб ӯст қарин

که ظفر با رکاب اوست قرین

Маликро тозаи рӯзи бозории сет

ملک را تازه روز بازاری ست

Ки ҷаҳонро чунуи ҷаҳони дории сет

که جهان را چنو جهان داری ست

Пеши қадараши сипеҳр на пӯшиш

پیش قدرش سپهر نه پوشش

Ҳамчуи вайрони чори девории сет

همچو ویران چار دیواری ست

Бод бо азм ӯ гарон ҷое сет

باد با عزم او گران جایی ست

Хок бо ҳалам ӯ сбксории сет

خاک با حلم او سبکساری ست

Фитнаро дар ҷаҳон гулӣ нашикуфт

فتنه را در جهان گلی نشکفت

Ки на аз нӯки рмҳ ӯ хории сет

که نه از نوک رمح او خاری ست

Ҳар куҷои тир ӯ равад гӯйӣ

هر کجا تیر او رود گویی

Асари нолаи дили афкории сет

اثر ناله دل افکاری ست

Ҳар куҷои хашм ӯ расад гӯйӣ

هر کجا خشم او رسد گویی

Сифати ҳосили ситамкории сет

صفت حاصل ستمکاری ست

Теғи ҳиндӣ чу аз ниёам кашид

تیغ هندی چو از نیام کشید

Барра аз гург интиқом кашид

بره از گرگ انتقام کشید

эй фалаки пеши ту камари баста

ای فلک پیش تو کمر بسته

Давлатати дасти чарх бар баста

دولتت دست چرخ بر بسته

Нави арӯсони хулди гесуҳо

نو عروسان خلد گیسوها

Ба сари найзаи ту бар баста

به سر نیزه تو بر بسته

Гирди шбрнги мавкибат ба набард

گرد شبرنگ موکبت به نبرد

Гузари мавкиби саҳари баста

گذر موکب سحر بسته

Пеши ёҷўҷи фитнаи савлати ту

پیش یاجوج فتنه صولت تو

Ҳар замони рахна дигар баста

هر زمان رخنه دگر بسته

Чарх дар мавкибати пиёдаи дуӣ сет

چرخ در موکبت پیاده دوی ست

Қуббаи моҳ бар сипари баста

قبه ماه بر سپر بسته

Неки номии адлат аз олам

نیک نامی عدلت از عالم

Роҳи пайкони бади хабари баста

راه پیکان بد خبر بسته

Вақти таслими малик бо ту қазо

وقت تسلیم ملک با تو قضا

Гуфта лафзии сариҳи всри баста

گفته لفظی صریح وسر بسته

Ки мау меҳри зер доман туаст

که مه و مهر زیر دامن توست

Номи вннги ҷаҳон ба гардан туаст

نام وننگ جهان به گردن توست

Роят ар бо фалак хитоб кунад

رایت ار با فلک خطاب کند

Серума дар чашм офтоб кунад

سرمه در چشم آفتاب کند

Ғазабати ҳршбӣ ба хӯни шафақ

غضبت هرشبی به خون شفق

Рӯй офоқро хизоб кунад

روی آفاق را خضاب کند

Ҳар куҷои хушки сол офият аст

هر کجا خشک سال عافیت است

Абри теғи ту фатҳ боб кунад

ابر تیغ تو فتح باب کند

Асари қаҳрати оби дарё ро

اثر قهرت آب دریا را

Рӯзи кини ҷуръа сароб кунад

روز کین جرعه سراب کند

Лутфи лафзи ту дар макнун ро

لطف لفظ تو در مکنون را

Бори дигари зи шарм об кунад

بار دیگر ز شرم آب کند

Посбони сипеҳри ҳафтум ро

پاسبان سپهر هفتم را

Ҳзми бедори ту ба хоб кунад

حزم بیدار تو به خواب کند

Чархи бади мастро ба ҷоми ғурур

چرخ بد مست را به جام غرور

Рои ҳушёри ту хароб кунад

رای هشیار تو خراب کند

Тахтро чун ту ба нишинӣ нест

تخت را چون تو به نشینی نیست

Бар ту дияемро гузинӣ нест

بر تو دیهیم را گزینی نیست

Хсрўои малику умрати афзӯни бод

خسروا ملک و عمرت افزون باد

Чеҳраи давлати ту гулгуни бод

چهره دولت تو گلگون باد

Ҳар дилӣ каз муҳаббат ту тиҳӣаст

هر دلی کز محبت تو تهیست

Аз ҷафои замонаи пари хӯни бод

از جفای زمانه پر خون باد

Саъии ҷосуси хотирати пайваст

سعی جاسوس خاطرت پیوست

Раҳбари шаби равони гардуни бод

رهبر شب روان گردون باد

Аҳди ҳорӯни даргаати доим

عهد هارون درگهت دایم

Ҳасади рӯзгори Маъмуни бод

حسد روزگار مامون باد

Яди Байзои Мӯсавӣат ба ҷӯад

ید بیضای موسویت به جود

Кӣсаи пардози ганҷи қоруни бод

کیسه پرداز گنج قارون باد

Маркази офтоби давлати ту

مرکز آفتاب دولت تو

Аз мадори заволи беруни бод

از مدار زوال بیرون باد

Хутбау сиккаи мамолик ро

خطبه و سکه ممالک را

Номи волқоби ту ҳумоюни бод

نام والقاب تو همایون باد