Чун ин хабар ба самъ канизак расед ки сиёсати шоҳзода дар тохир афтод , аз баҳри онкии яке аз вузаро ба ҳазрати шоҳ рафтааст ва ба фунуни мавоъизу сунуфи зўоҷр ӯро аз сиёсат дар тараддуди афканда ва дар анвоъи ғдру аснофи макри занони ҳикоят ҳо гуфта ки монеъи заҷру дофеъи търики шоҳзода шудааст , зҷрту ҳайрат бар вай истило овараду фикрату даҳшат бар вай ғолиб шуд . Бо худ гуфт : агар дарин кори тохир ва туонеу тақсир ва трохӣ раваду Аннани икрон дар ҷавлони ин майдон , суст гузошта ояд , кор аз дасти тадорук дар гузарад ва дар пои эҳмол ва амҳол уфтад . Шоҳзодаи рӯзи ҳафтум забон бигушоеду тараоту ҳазёноти ман тақрир кунад , ба ҳеҷ ҳоли марои умед зиндагонӣ намонад ва бар талхии айш , дил бибояд ниҳод , балки дил аз ҷони ширин бар бояд гирифт . Ҷунун бар вай ғолиб шуду савдо бар ваии муставлеи гашт . Хештанро пеши тахти шоҳи афканду ашки ҳасрат аз дида май рехту хоки надомат бар фарқи сар май бехат . Дами сард бар меовараду оташи синаро фурӯғ медод ва мегуфт :

چون این خبر به سمع کنیزک رسید که سیاست شاهزاده در تاخیر افتاد، از بهر آنکه یکی از وزرا به حضرت شاه رفته است و به فنون مواعظ و صنوف زواجر او را از سیاست در تردد افکنده و در انواع غدر و اصناف مکر زنان حکایت ها گفته که مانع زجر و دافع تعریک شاهزاده شده است، ضجرت و حیرت بر وی استیلا آورد و فکرت و دهشت بر وی غالب شد. با خود گفت: اگر درین کار تاخیر و توانی و تقصیر و تراخی رود و عنان یکران در جولان این میدان، سست گذاشته آید، کار از دست تدارک در گذرد و در پای اهمال و امهال افتد. شاهزاده روز هفتم زبان بگشاید و ترهات و هذیانات من تقریر کند، به هیچ حال مرا امید زندگانی نماند و بر تلخی عیش، دل بباید نهاد، بلکه دل از جان شیرین بر باید گرفت. جنون بر وی غالب شد و سودا بر وی مستولی گشت. خویشتن را پیش تخت شاه افکند و اشک حسرت از دیده می ریخت و خاک ندامت بر فرق سر می بیخت. دم سرد بر می آورد و آتش سینه را فروغ می داد و می گفت:

Ва баъд аз тақрири маросими хизмату таҳрири шароити дуоу тҳит , забон тазаллум бикшоду мқосоти шдоид ва ?мукуаед шарҳ дод ва гуфт : ҷоҳи подшоҳи ҷаҳону сояи фари яздон ки адл ӯ млҷои млҳўФону фазл ӯ мнҷоӣ мутиасифонаст , ҳамвора дар мадориҷ улуввау мъорҷи смўи мутасоъиду мтроқии бод . Ҳамеша подшоҳ ки ба коми никхўоаҳи бод , ба ҳабли тақвои яқину ърўаҳи всқои дайни мустамсак ва Мӯътасим бӯдааст ва ба радои адлу ҳиллӣаи инсофи мтрдӣу мтҳлӣ ва то ин ғоят ҳар корӣ ки кардааст ва ҳар азмӣ ки аз рои мзии ء ӯ ба имзо расидааст ва нФоз ёфта , риояти ризои эзади таъолӣу тҳрии маразот ӯ дар он мазмун ва мръӣ бӯдааст . Имрӯз ба таҳрики соъӣу тҳризи намоам , тариқи сдоду савоб фурӯ гузошту ҳурмати ҳудӯди шариъат ба иксўи ниҳоду пушти пой бар рӯй тсўн ва тадайюн заду хоки мазаллату иҳонат дар чашми салоҳу савоби афканду ихтилолу тавҳин дар қавоиди дайну қавонини инсоф роҳ доду боғи раёсатро аз гулзори сиёсати холӣ ва отил гардонид . Фардо ки арзгоҳи маҳшару ҳавлу фазаъ Акбар бошад , ин эҳмолу амҳоли рот чаҳ ҳуҷҷати орад ва ба кадоми маъзират пеш равад ?у ҷавоби ин калима ки « калаками роъу калаками масъӯли ани раията » чаҳ хоҳад гуфт ?

و بعد از تقریر مراسم خدمت و تحریر شرایط دعا و تحیت، زبان تظلم بگشاد و مقاسات شداید و مکاید شرح داد و گفت: جاه پادشاه جهان و سایه فر یزدان که عدل او ملجا ملهوفان و فضل او منجای متاسفان است، همواره در مدارج علو و معارج سمو متصاعد و متراقی باد. همیشه پادشاه که به کام نیکخواه باد، به حبل تقوای یقین و عروه وثقای دین مستمسک و معتصم بوده است و به ردای عدل و حلیه انصاف متردی و متحلی و تا این غایت هر کاری که کرده است و هر عزمی که از رای مضی ء او به امضا رسیده است و نفاذ یافته، رعایت رضای ایزد تعالی و تحری مرضات او در آن مضمون و مرعی بوده است. امروز به تحریک ساعی و تحریض نمام، طریق سداد و صواب فرو گذاشت و حرمت حدود شریعت به یکسو نهاد و پشت پای بر روی تصون و تدین زد و خاک مذلت و اهانت در چشم صلاح و صواب افکند و اختلال و توهین در قواعد دین و قوانین انصاف راه داد و باغ ریاست را از گلزار سیاست خالی و عاطل گردانید. فردا که عرضگاه محشر و هول و فزع اکبر باشد، این اهمال و امهال رات چه حجت آرد و به کدام معذرت پیش رود؟ و جواب این کلمه که «کلکم راع و کلکم مسئول عن رعیته» چه خواهد گفت؟

Ва май тарсам ки шоҳро аз машварати дастурон , ҳамон ҳолат пеш ояд ки он шерро аз мушовирати бўзнаҳ ва бар вузарои кажи рои бдФрмоӣ ӯ ҳамон ҳолат нозил шавад ки бўзнаҳро ба истибдоди рой . Шоҳ гуфт : чигунааст ?

و می ترسم که شاه را از مشورت دستوران، همان حالت پیش آید که آن شیر را از مشاورت بوزنه و بر وزرای کژ رای بدفرمای او همان حالت نازل شود که بوزنه را به استبداد رای. شاه گفت: چگونه است؟