Вазири соҳиби тадбири шоҳи нишон ки соиби ройу маслиҳати дон буд , пеш шоҳ рафту баъд аз иқомати маросими тҳиту тақрири лавозим хизмат гуфт : аз рои мунири кишвари гир ки манбаи аФозти аҷроми осмону марҷаъи аФодти осор ахтаронаст ва бо фаросати аёс , киёст Амри ъос ва бо дҳои нӯъмон , зеҳни лақомони муҷтамаъ ва фароҳам дораду ҳалкунанда мушкилоти ҳаводису гушояндаи муъзалот нўоибаст , аҷаб дорам ки дар ҳодисае бад-ӣни равшанӣу воқеае бад-ӣни саҳлӣ ба ғалат меуфтаду аботили ақволи ноқиси ақлӣ , офтоби рои ҷаҳони орой ӯро ҳиҷоб тавонад кард то бар сиёсатии бад-ӣни азимӣ , бе вузӯҳи далелу зуҳӯри яқин , таъҷил фармоед ва бар ақтҳоми воқеае бад-ӣни шигарфии иқдом раво дораду фарзандиро ки аз ваии бадалу иваз мумкин нагардад дар миқёси ақлу меъёри хирад дар мувозина касе дорад ки ҳамаи оламро аз ӯ бадалу иваз мумкинасту арзизи мағшушро бар зари холиси руҷҳон наад , аз камоли ақлу амъони назари подшоҳ давраст ва ба фатрати рӯяту ътлти фикрати наздик ва агар ин муҳими вахиму ҳодисаи ҷсим ба нФоз расад ва бар асмоъи салотин рӯзгор гузарад , рой ӯро ба ркокту схоФт мансӯб кунанд ва аз ҷавонибу атрофи олам , мазоҳмону муфсидони сар бар оранд ва бо якдигари мувофиқат ва мутобиқат кунанд ва дар малику давлат , чашми тамаъ боз кунанду дасти таъарруз дароз гардонанд ва ба тқўизи абнияи олияи давлату эҳдоаму эъдоми қавоиди малик ва миллат кӯшанд онгоҳи тўҷъу тФҷъу тҳсру таассуфи муассиру мусмиру муфид ва мстФид набошад ва ба подшоҳ он расад ки бидон зоҳиди нодону обид аблаҳ расед аз астхорту астшорти зан . Шоҳ пурсед ки чигуна буд ?

وزیر صاحب تدبیر شاه نشان که صایب رای و مصلحت دان بود، پیش شاه رفت و بعد از اقامت مراسم تحیت و تقریر لوازم خدمت گفت: از رای منیر کشور گیر که منبع افاضت اجرام آسمان و مرجع افادت آثار اختران است و با فراست ایاس، کیاست عمرو عاص و با دهای نعمان، ذهن لقامان مجتمع و فراهم دارد و حل کننده مشکلات حوادث و گشاینده معضلات نوایب است، عجب دارم که در حادثه ای بدین روشنی و واقعه ای بدین سهلی به غلط می افتد و اباطیل اقوال ناقص عقلی، آفتاب رای جهان آرای او را حجاب تواند کرد تا بر سیاستی بدین عظیمی، بی وضوح دلیل و ظهور یقین، تعجیل فرماید و بر اقتحام واقعه ای بدین شگرفی اقدام روا دارد و فرزندی را که از وی بدل و عوض ممکن نگردد در مقیاس عقل و معیار خرد در موازنه کسی دارد که همه عالم را از او بدل و عوض ممکن است و ارزیز مغشوش را بر زر خالص رجحان نهد، از کمال عقل و امعان نظر پادشاه دور است و به فترت رویت و عطلت فکرت نزدیک و اگر این مهم وخیم و حادثه جسیم به نفاذ رسد و بر اسماع سلاطین روزگار گذرد، رای او را به رکاکت و سخافت منسوب کنند و از جوانب و اطراف عالم، مزاحمان و مفسدان سر بر آرند و با یکدیگر موافقت و مطابقت کنند و در ملک و دولت، چشم طمع باز کنند و دست تعرض دراز گردانند و به تقویض ابنیه عالیه دولت و اهدام و اعدام قواعد ملک و ملت کوشند آنگاه توجع و تفجع و تحسر و تاسف موثر و مثمر و مفید و مستفید نباشد و به پادشاه آن رسد که بدان زاهد نادان و عابد ابله رسید از استخارت و استشارت زن. شاه پرسید که چگونه بود؟