* ман ҳеҷ надонам ки марои он ки сиришт ,

* من هیچ ندانم که مرا آنکه سرشت

Аз аҳл биҳишт кард , ё дӯзахи зишт ;

از اهل بهشت کرد، یا دوزخ زشت

Ҷомӣу бутӣу барбатӣ бар лаби кишт .

جامی و بتی و بَربَطی بر لب کِشت

Ин ҳар се марои нақд ва туро насяи биҳишт .

این هر سه مرا نقد و تو را نسیه بهشت