Бар чеҳраи гули насими наврӯз хушаст ,

بر چهرهٔ گُل نسیمِ نوروز خوش است

Дар саҳни чаман рӯй дили афрӯз хушаст ,

در صَحنِ چمن رویِ دل‌افروز خوش است

Аз дай ки гузашт ҳарчӣ гӯйӣ хуш нест ;

از دی که گذشت هرچه گویی خوش نیست

Хуш бошу з дай магӯ , ки имрӯз хушаст .

خوش باش و ز دی مگو که امروز خوش است

Хониш
рбоъӣ 119 — сҳӣл қосмӣ