* май бар кафи ман на ки дилам дар тобаст ,

* می بر کفِ من نِهْ که دلم در تاب است

Венаи умри гурезпоӣ чун симобаст ,

وین عمرِ گریزپای چون سیماب است

Дарёб ки , оташи ҷавонӣ обаст ,

دریاب که آتشِ جوانی آب است

Ҳаши дор , ки бедории давлат хобаст .

هُش دار که بیداری دولت خواب است!

Хониш
рбоъӣ 131 — сҳӣл қосмӣ
рбоъӣ 132 — фотмҳ зндӣ