Вақт саҳараст , хез эй мояи ноз ,

وقت سحر است، خیز ای مایهٔ ناز

Нармаки нармаки бодаи хуру чанги навоз ,

نرمک‌نرمک باده خور و چنگ نواز

Конҳо ки биҷойанд нпоинд касе ,

کآن‌ها که به جایند نپایند کسی

Ва онҳо ки шуданд кас намеояд боз !

و آن‌ها که شدند، کس نمی‌آید باز!

Хониш
рбоъӣ 114 — сҳӣл қосмӣ