Гуфт маҷнӯнгар ҳама рӯй замин

گفت مجنون گر همه روی زمین

Ҳар замон бар ман кунандӣ офарин

هر زمان بر من کنندی آفرین

Ман нахоҳам офарини ҳеҷ кас

من نخواهم آفرین هیچ کس

Мадҳи ман дашноми Лайлии боду бас

مدح من دشنام لیلی باد و بس

Хўштрози сад мадҳи як дашном ӯ

خوشتراز صد مدح یک دشنام او

Беҳтар аз малики ду олами ном ӯ

بهتر از ملک دو عالم نام او

Мазҳаби худ бо тўгФтм эй азиз

مذهب خود با توگفتم ای عزیز

Гар буд хорӣ чаҳ хоҳад буд низ

گر بود خواری چه خواهد بود نیز

Гуфт барқ иззат ояд ошкор

گفت برق عزت آید آشکار

Пас برارد аз ҳамаи ҷонҳо дамор

پس برآرد از همه جانها دمار

Чун бисӯзад ҷон ба сад зорӣ чаҳ суд

چون بسوزد جان به صد زاری چه سود

Онгаҳе аз иззату хорӣ чаҳ суд

آنگهی از عزت و خواری چه سود

Бозгуфтанд он гуруҳи сӯхта

بازگفتند آن گروه سوخته

Ҷони моу оташи афрӯхта

جان ما و آتش افروخته

Кӣ шавад парвона аз оташи нФўр

کی شود پروانه از آتش نفور

Зонк ӯро ҳаст дар оташи ҳузур

زانک او را هست در آتش حضور

Гарчи моро дасти надиҳади васли ёр

گرچه ما را دست ندهد وصل یار

Сӯхтан моро диҳад даст , инат кор

سوختن ما را دهد دست، اینت کار

Гар расӣдани сӯии он дилхоҳ нест

گر رسیدن سوی آن دلخواه نیست

Пок пурсидани ҷузи ӣнҷо роҳ нест

پاک پرسیدن جز اینجا راه نیست