эй фазилати ҳумое ки ӯ ро

همای فضیلت همایی که او را

Дуоҳо паии роҳат ҷон фиристам

دعاها پی راحت جان فرستم

Қаноат ба гулдон гул кард ва инак

قناعت به گلدان گل کرد و اینک

Ба тшўири гули зӣ гулистон фиристам

به‌ تشویر گل زی گلستان فرستم

Ба шарми андарам каз сари содаи лавҳӣ

به‌شرم اندرم کز سر ساده‌لوحی

Гулии мухтасари сӯй ризвон фиристам

گلی مختصر سوی رضوان فرستم

Чаҳ пӯзиши гузорам ки шӯхи рӯе

چه پوزش گزارم که شوخ‌رویی

Ба боғи адаб чанд гулдон фиристам

به باغ ادب چند گلدان فرستم

Хониш
шморҳ 122 - қтъҳ дӣгр бҳ ҳмон мносбт (хтоб бҳ остод ҷлол ҳмоӣӣ) — ъндлӣб