зи хубрӯён бар ман ҳамеи гузашти ситам

ز خوبرویان بر من همی گذشت ستم

Аз он замон ки падари баради дарди бустонам

از آن زمان که پدر برد درد بستانم

Ба ком ман шуд аз он рӯзгор , талхии ишқ

به کام من شد از آن روزگار، تلخی عشق

Ки баради модар дар коми талхи пистонам

که برد مادر در کام تلخ پستانم

Хониш
шморҳ 128 — ъндлӣб