Фонӣ , каз зодани чунуи сухани орой

فانی‌، کز زادن چنو سخن آرای

Модар айём шуд ақиму сатарван

مادر ایام شد عقیم و سترون

Хушо збни чомаи бадеъ ки бошад

خوشا زین چامهٔ بدیع که باشد

Боғии пурёсамину хайрӣу сӯсан

باغی پر یاسمین و خیری و سوسن

Ҳар варақии рокзўи ду байти нигорӣ

هر ورقی را کزو دو بیت نگاری

Гардад биғораҳ паранд млўн

گردد بیغارهٔ پرند ملوّن

Дидам азбни як қасидаи покии табъаш

دیدم ازین یک قصیده پاکی طبعش

Дид тавон нури офтоби зи равзан

دید توان نور آفتاب ز روزن

Лек ман ва фонӣем бандаи Носир

لیک من و فانی‌ایم بندهٔ ناصر

Онкӣ сурӯдааст ин чакомаи мутқан

آنکه سروده است این چکامهٔ متقن

« дайр бимонадам дар ин сарои куҳани ман »

«‌دیر بماندم در این سرای کهن من‌»

« токҳнм кард суҳбати дайу баҳман »

«‌تا کهنم کرد صحبت دی و بهمن‌»