Дрбғу дрдкаҳи азкиди чарху фитнаи даҳр

دربغ و دردکه ازکید چرخ و فتنه دهر

Бишуд сабурӣу азкФи рабӯди сабри ҷаҳон

بشد صبوری و ازکف ربود صبر جهان

Дрбғ аз он дили доно ки аз ҷафои сипеҳр

دربغ از آن دل دانا که از جفای سپهر

Гузид хоки сияҳро зи баҳри хеши макон

گزید خاک سیه را ز بهر خویش مکان

Сабурии он малики шоирон Тӯс бирафт

صبوری آن ملک شاعران طوس برفت

Биҷой монад ҳамаи малики шеър бе султон

بجای ماند همه ملک شعر بی‌سلطان

Шуд аз миёнаи адибӣ ки малики дониш ро

شد از میانه ادیبی که ملک دانش را

Ҳаёт буд бадв чун ҳаёти ҷисм ба ҷон

حیات بود بدو چون حیات جسم به جان

Шуд аз миёнаи яке фозилии маъонии санҷ

شد از میانه یکی فاضلی معانی‌سنج

Ки дошт номаи дониши баном ӯ унвон

که داشت نامهٔ دانش بنام او عنوان

Дигар наёбади гетии шабиҳаш аз ашбоаҳ

دگر نیابد گیتی شبیهش از اشباه

Дигар наёрад даврони қаринаш аз ақрон

دگر نیارد دوران قرینش از اقران

Бғири табъу дили род ӯ надида касе

بغیر طبع و دل راد او ندیده کسی

Наҳуфта гардад дар хок , қулзуму Аммон

نهفته گردد در خاک‌، قلزم و عمان

Бғири рои рзинш касе надорад ёд

بغیر رای رزینش کسی ندارد یاد

Ки офтоб шавад зери хоки тираи ниҳон

که آفتاب شود زیر خاک تیره نهان

Чу буд ганҷи хирад дар замин ниҳон гардид

چو بود گنج خرد در زمین نهان گردید

Балии ҳамора буд ганҷ дар замини пинҳон

بلی هماره بود گنج در زمین پنهان

Шикасти равнақи бозори фазли азин савдо

شکست رونق بازار فضل ازین سودا

Бибаст даккаи илму ҳунари азбни хусрон

ببست دکهٔ علم و هنر ازبن خسران

Ба сӯгворӣ ӯ байн ба номау хома

به سوگواری او بین به نامه و خامه

Яке даридаи қабо ва яке бурӣдаи забон

یکی دریده قبا و یکی بریده زبان

Набӯд дар сар ӯ ҷузи ҳавои оли расӯл

نبود در سر او جز هوای آل رسول

Набӯд дар дил ӯ ҷузи муҳаббати ӣнон

نبود در دل او جز محبت اینان

зи дор фонӣ бигирифт раҳи сӯии боқӣ

ز دار فانی بگرفت ره سوی باقی

Ки гуфтааст худо « кули ман алайҳои ?фон »

که گفته است خدا « کل من علیها فان‌»