Адл кун адл ки гуфтанд ҳакямони ҷаҳон
عدل کن عدل که گفتند حکیمان جهان
Мамлакат бемадад адл намонад бар ҷой
مملکت بیمدد عدل نماند بر جای
Подшоҳони ҷаҳонро се фазилат ёр аст
پادشاهان جهان را سه فضیلت یار است
ё яке зини се будашон ба амали роҳнамоӣ
یا یکی زین سه بودشان به عمل راهنمای
Аввали он Подшаҳӣ покдлӣ додгарӣ
اول آن پادشهی پاکدلی دادگری
Дайнпажӯҳӣ ки ба ҳркор битарсад зи худоӣ
دینپژوهی که بههرکار بترسد ز خدای
Ёкримӣ ки бияндешад аз овозаи зишт
یاکریمی که بیندیشد از آوازهٔ زشت
Бар асони шараф ва фазл шавад малики орой
بر اسان شرف و فضل شود ملکآرای
ё хирадмандии соҳиби назарӣ кандар вақт
یا خردمندی صاحبنظری کاندر وقت
Бингарад оқибати кор ба тадбир ва ба рой
بنگرد عاقبت کار به تدبیر و به رای
Вони таба коркаҳ шуд зини се фазилати маҳрӯм
وآنتبه کارکهشد زین سه فضیلت محروم
Нараҳ диўисти ҳўсноку дадии мардуми хоӣ
نره دیویست هوسناک و ددی مردمخای
Наз худои хавфӣ ва на бими заволи шарафӣ
نز خدا خوفی و نه بیم زوال شرفی
На чароғи хурдӣ бар сар раҳ карда бпоӣ
نه چراغ خردی بر سر ره کرده بپای
Мхтсръқли ғризиши ҳам азншأаҳи аҷаб
مختصرعقل غریزیش هم ازنشأهٔ عجب
Рафтаи вҷҳли мураккаб шудаи азсртои пой
رفته وجهل مرکب شده ازسرتا پای
БиўФо , хоми тамаъ , моли рибо , танги назар
بیوفا، خامطمع، مالربا، تنگنظر
Тршрў , зишти адо , талхи сухан , ҳарза дароӣ
ترشرو، زشتادا، تلخسخن، هرزهدرای
Дар ҳётши ҳама нФрбн расад азпиру ҷавон
در حیاتش همه نفربن رسد ازپیر و جوان
Вази пас маргаши лаънат буд аз шоҳу гадоӣ
وز پس مرگش لعنت بود از شاه و گدای
На касаш гуяд дар чанбари азин бод мабанд
نه کسش گوید در چنبر ازین باد مبند
На касаши кӯбад дар ҳован аз ин оби мсоӣ
نه کسش کوبد در هاون از این آب مسای
Ҳамчу сангӣаст гарон гашта фурӯд аз бркўаҳ
همچو سنگیاست گران گشتهفرود از برکوه
Май дӯди наъраи занон то ки биафтад аз пой
میدود نعرهزنان تا که بیفتد از پای
Ҳарчӣ пеш оядаш озурдау нобўдкнд
هرچه پیش آیدش آزرده و نابودکند
На тавон дошташ аз раҳ , на тавон гуфт бпоӣ
نه توان داشتش از ره، نه توان گفت بپای
Кишвариро ки ба накбат фитад аз толеъ шавам
کشوری را که به نکبت فتد از طالع شوم
Зини яке ғӯл бирав уфтаду бифишорад ноӣ
زین یکی غول برو افتد و بفشارد نای
Ҳамчуи он хуфта ки кобӯс бар ӯ чира шавад
همچو آنخفته که کابوس بر او چیره شود
Монадаш бастаи забон аз шағабу воёи вой
ماندش بسته زبان از شغب و وایا وای