Гар ҳеҷ дилами роз ба ёрон багушӯдӣ

گر هیچ دلم راز به یاران بگشودی

Мардуми зтҳидстии ман воқиф будӣ

مردم زتهیدستی من واقف بودی

Истиғнои ҷустами ману мустағнии гаштанд

استغنا جستم من و مستغنی گشتند

Варна ғами ман бар ғами ёрони бФзўдӣ

ورنه غم من بر غم یاران بفزودی

Шарми обрӯии бандаи нигаҳдоштӣу кас

شرم آبروی بنده نگهداشتی و کس

Аз ман сухании ҷуз ба мудорои ншнўдӣ

از من سخنی جز به مدارا نشنودی

Вар рӯй биФкндии андари талаби мол

ور روی بیفکندی اندر طلب مال

Баси моли фаровон ки ба ман рӯй намӯдӣ

بس مال‌فراوان که به من روی نمودی

Хониш
шморҳ 169 - трҷмҳ қтъҳ о ӣ оз мҳмд ҷрӣр тбрӣ — ъндлӣб