эй хоҷаи озода ки мафтӯни тўкштнд

ای خواجه آزاده که مفتون توکشتند

Қавмӣ ба ҷавобӣу гуруҳе ба суолӣ

قومی به جوابی و گروهی به سئوالی

Нгзидми беҳтари зи бисоти ту бисотӣ

نگزیدم بهتر ز بساط تو بساطی

Нишнидам хуштар зи мақоли ту мақолӣ

نشنیدم خوش‌تر ز مقال تو مقالی

Ҳнком баҳорасту сабки бкзди ин фасл

هنکام‌بهار است و سبک بکذد این‌فصل

Чунон ки намонад зу , ҷузи хобу хаёлӣ

چونان که نماند زو، جز خواب و خیالی

Зин рӯй марои худ ҳаваси сайр баҳор аст

زین روی مرا خود هوس سیر بهار است

Бо моҳӣ каз ишқаши зорам чу ҳилолӣ

با ماهی کز عشقش زارم چو هلالی

Ҳурӣ чу ба боғи андари нозиндаи тзрўӣ

حوری چو به باغ اندر نازنده تذروی

Моҳӣ чу ба дашти андари тозандаи Ғаззолӣ

ماهی چو به دشت اندر تازنده غزالی

Беруни шуданӣ бояд бо ӯ ба ду фарсанг

بیرون شدنی باید با او به دو فرسنگ

Арҷу ки пас аз ҳиҷр барам раҳ ба висолӣ

ارجو که پس از هجر برم ره به وصالی

Асбии ду бибоядмон бо зину лагомӣ

اسبی دو ببایدمان با زین و لگامی

Ғурранда чу ширӣу раванда чу мролӣ

غرنده چو شیری و رونده چو مرالی

Осӯдаи ситонами зи туу осӯдаи даҳуми боз

آسوده ستانم ز تو و آسوده دهم باز

Зброкаҳ маро нест на борӣ на ҷуволӣ

زبراکه مرا نیست نه باری نه جوالی

Донам ки фиристӣ шани фардо ба бар ман

دانم که فرستی‌شان فردا به‌ بر ‌من

Гар ходим нафурӯшанд ғанҷӣу даллолӣ

گر خادم نفروشند غنجی و دلالی

Арҷу ки кунӣ шоди баҳорӣ ба баҳорӣ

ارجو که کنی شاد بهاری به بهاری

эй гашта зи ту шоди ҷаҳонӣ ба наволӣ

ای گشته ز تو شاد جهانی به نوالی