На ҳаркии дарди диёру ғам ватан дорад

نه هرکه درد دیار و غم وطن دارد

Ба ростии хайр аз дарду доғ ман дорад

به‌ راستی خبر از درد و داغ من دارد

зи рӯзгори харобам касе шавад огоҳ

ز روزگار خرابم کسی شود آگاه

Ки хор дар ҷигару қуфл бар даҳан дорад

که خار در جگر و قفل بر دهن دارد

Ба ҳақи шоми ғарибони нигоҳдор эй зулф

به‌حق‌ شام‌ غریبان نگاهدار ای زلف

Дили мрокаҳи парешоне аз ватан дорад

دل مرا که پریشانی از وطن دارد

Хониш
шморҳ 52 - ғм втн — ъндлӣб