Наҳуфта рӯй ба барги андаруни гулии маҳҷӯб

نهفته روی به برگ اندرون گلی محجوب

зи боғбони табиати малулу ғамгин буд

ز باغبان طبیعت ملول و غمگین بود

Зтобу ҷилва агар чанд монда буд ҷудо

زتاب و جلوه اگر چند مانده بود جدا

Вале зи накҳат ӯ боғи ънброгин буд

ولی ز نکهت او باغ عنبرآگین بود

зи аўстодии хуршеду доигонии моҳ

ز اوستادی خورشید و دایگانی ماه

Ҷудо ба сояи ашҷор , фарду мискин буд

جدا به سایهٔ اشجار، فرد و مسکین بود

На бо тҳити нурии зи хоб барме хост

نه با تحیت نوری ز خواب برمی‌خاست

На ба афсонаи мурғии сараш ба болин буд

نه به افسانهٔ مرغی سرش به بالین بود

Фусурдаи ориз беранг ӯ ба соя , валек

فسرده عارض بی‌رنگ او به سایه‌، ولیک

Фурӯғи шӯҳрат ӯ равнақи бсотин буд

فروغ شهرت او رونق بساتین بود

Камоли зоҳир ӯ парваришгар азҳор

کمال ظاهر او پرورش گر ازهار

Ҷамоли ботинаши ороиши раёҳин буд

جمال باطنش آرایش ریاحین بود

Ба ҷой чеҳра фурӯзӣ ба бӯстони вуҷӯд

به جای چهره‌فروزی به بوستان وجود

Насиб ӯ зи табиати виқору тамкин буд

نصیب او ز طبیعت وقار و تمکین بود

Чигуна чеҳра фурӯзад танӣ ки сӯзӣ дошт

چگونه ‌چهره‌ فروزد تنی که سوزی داشت

Чигуна ҷилваи фурушади дилӣ ки хунин буд

چگونه جلوه فروشد دلی که خونین بود

зи издиҳоми ҳавоҳо масӯн ки баргардаш

ز ازدحام هواها مصون که برگردش

з давр бош ҳақиқати мудоми парчин буд

ز دور باش حقیقت مدام پرچین بود

Чаҳ ғам ки бар сари боғи муҷоз ҷилва накард

چه غم که بر سر باغ مجاز جلوه نکرد

Гулӣ ки аз нафасаши табъи даҳри мишкӣн буд

گلی که از نفسش طبع دهر مشکین بود

Ба хусравони сухани ноз агар фурухт равост

به‌ خسروان‌ سخن ناز اگر فروخت رواست

Шукри лабӣ ки худованди табъи ширин буд

شکر لبی که خداوند طبع شیرین بود

Касе ки ақди суханро ба лутф дод низом

کسی که عقد سخن را به لطف داد نظام

зи ҷамъи прдгён бехилоф , парвин буд

ز جمع پردگیان بی‌خلاف‌، پروین بود

Ҷлиси байт ҳузн шуд чу Юсуфаш кам гашт

جلیس بیت‌ حزن‌ شد چو یوسفش کم گشت

Ғами фироқи падар ҳарчӣ буд сангин буд

غم فراق پدر هرچه بود سنگین بود

Ба навбаҳори ҳаёт аз хазони марг , ба бод

به نوبهار حیات از خزان مرگ، به‌ باد

Шуд он гулӣ ки на дар интизори гулчин буд

شد آن گلی که نه در انتظار گلچین بود

Агарчӣ орзӯии зиндагии бабрад ба гӯр

اگرچه آرزوی زندگی ببرد به گور

Вале ба зиндагии умедвору хуши байн буд

ولی به زندگی امیدوار و خوش‌بین بود

Агарчӣ ҳиҷлаи рангин ба ком хеш насохт

اگرچه‌ حجلهٔ‌ رنگین‌ به کام خویش نساخت

Вале зи шеъри хушаш рӯй даҳри рангин буд

ولی ز شعر خوشش روی دهر رنگین بود

Надидаи коми ҷавонии ҷавона маргаш кард

ندیده کام جوانی جوانه مرگش کرد

Сипеҳри пиркаҳ бо аҳли маъниаш кин буд

سپهر پیرکه با اهل معنی اش کین بود

Шигифт ва атр барафшонад ва ханда кард ва бирехт

شگفت‌ و عطر برافشاند و خنده کرد و بریخت

Натиҷаи гули афсурдаи оқибати ин буд

نتیجهٔ گل افسرده عاقبت این بود