Волидайн ар ба рӯй фарзандон

والدین ار به روی فرزندان

Нгшоинд аз фазойил дар

نگشایند از فضایل در

Зарари ин ҷинояти охири кор

ضرر این جنایت آخر کار

Бозгардад ба модар ва ба падар

بازگردد به مادر و به پدر

Қисса муҷримӣаст бе тақсир

قصهٔ مجرمی است بی‌تقصیر

Карда дар ваии гуноҳи ғайри асар

کرده در وی گناه غیر اثر

Сӯратӣ чун қамари дамида ба шаб

صورتی چون قمر دمیده به‌شب

Сиратӣ чун ба шаби гирифтаи қамар

سیرتی چون به شب گرفته قمر

Шохи некяши монда бе ҳосил

شاخ نیکیش مانده بی‌حاصل

Нахл зиштяш гашта бороўр

نخل زشتیش گشته بارآور

Солаш аз бист ногузашта ҳануз

سالش از بیست ناگذشته هنوز

Карда дуздии зи шаст афзӯн тар

کرده دزدی ز شصت افزون‌تر

Рӯзии онҷо ки буд илхии шоҳ

روزی آنجا که بود یلخی شاه

Шутуру Модёну қотиру хар

شتر و مادیان و قاطر و خر

Ҳамлае барад ва ӣяш кард басӣ

حمله‌ای برد و ییش کرد بسی

Бахтӣу ноқа , ашҳбу астар

بختی و ناقه‌، اشهب و استر

Роҳи дорон шаҳ гирифтандаш

راه‌داران شه گرفتندش

Азпси ҳарбу кӯшиши мункир

ازپس حرب و کوشش منکر

Ҳабс карданд ва аз пас ду се рӯз

حبس کردند و از پس دو سه روز

Ҳукми қатлаши баромад аз маҳзар

حکم قتلش برآمد از محضر

Рақами қатл аз забони қалам

رقم قتل از زبان قلم

Барнагардад магар ба қӯти зар

برنگردد مگر به قوت زر

Ҳаст қонӯни навиштаи баҳри авом

هست قانون نوشته بهر عوام

Ки ҳама бе касанд ва бе ёвар

که همه بی کسند و بی‌یاور

Амр шуд то ба дораш овезанд

امر شد تا به‌دارش آویزند

Ки гунаҳи кор буду зишти сайр

که گنه کار بود و زشت‌سیر

Пас ба кштнгҳши ҳамеи шаҳна

پس به کشتنگهش همی شحنه

Барад ва додаш зи ҳукми қатли хабар

برد و دادش ز حکم قتل خبر

Модарӣ бева дошт хона нишин

مادری بیوه داشت خانه‌نشین

Бишунид ин қазия аз духтар

بشنید این قضیه از دختر

Сару синаи занон ба майдони тохт

سر و سینه‌زنان به میدان تاخت

Он куҷо буд дасти бастаи писар

آن کجا بود دست بسته پسر

Зон ки дар зери дашнаи ҷаллод

زان که در زیر دشنهٌ جلاد

Будаш афтодаи порае зи ҷигар

بودش افتاده پاره‌ای ز جگر

Чун гиребони худ ҷамоат ро

چون گریبان خود جماعت را

Брдриди он ъаҷузаи музтар

بردرید آن عجوزهٔ مضطر

Кӯча доданд модар ӯ ро

کوچه دادند مادر او را

Кӯчаи гардон бе падари модар

کوچه گردان بی‌پدر مادر

Бева зан рафт ва дид маърака Эй

بیوه‌ زن رفت و دید معرکه‌ای

Ки битарсад аз ӯ ҳар одами нар

که بترسد از او هر آدم نر

Писараши бастаи дасту ёзи яда

پسرش بسته دست و یاز‌یده

Ҳайбати марги брдлши ханҷар

هیبت مرگ بردلش خنجر

Хондаи қозии зи номаи амалаш

خوانده قاضی ز نامهٔ عملش

Дуздии асбу уштуру астар

دزدی اسب و اشتر و استر

Чӯбаи дор , гуфт кайфар ӯст

چوبهٔ دار، گفت کیفر اوست

Баҳри осоиши гуруҳи башар

بهر آسایش گروه بشر

Модараши бонги аломони бардошт

مادرش بانگ الامان برداشت

Хоссаи баъд аз шунидани кайфар

خاصه بعد از شنیدن کیفر

Писари онҷокаҳи бўдгФти баланд

پسر آنجاکه بودگفت بلند

Ки биёи модари азиз эдар

که بیا مادر عزیز ایدر

Сабр мекун ба марги ман чўнонк

صبر میکن به‌مرگ من چونانک

Сабр кардӣ ба мурдани шавҳар

صبر کردی به مردن شوهر

Марг талхасту бҳртскинш

مرگ تلخست و بهرتسکینش

Бар лабам на забон чун шукр

بر لبم نه زبان چون شکر

Модари пери чона пеш оварад

مادر پیر چانه پیش آورد

Ба даҳонаш забон намӯд андар

به دهانش زبان نمود اندر

Пӯри бадбахти нешҳо бФшрд

پور بدبخت نیش‌ها بفشرد

Бар забони ъҷўзи хоки басар

بر زبان عجوز خاک بسر

Зери дандони забон модар кунад

زیر دندان زبان مادر کند

Рехти хӯн аз даҳон ҳар ду нафар

ریخت خون از دهان هر دو نفر

Модараш аз ҳуш рафту Фрзнднш

مادرش از هوش‌رفت و فرزندنش

Гуфт бо мардум эй маин мъшр

گفت با مردم ای مهین معشر

Лаб ба дашноми ман мёлоиид

لب به دشنام من میالایید

Ба ҳақи поки эзади довар

به حق پاک ایزد داور

Пештар зон ки шарҳи ҳоли маро

پیشتر زان که شرح حال مرا

Як бҳки бишанвед то охир

یک بهٔک بشنوید تا آخر

Падарам буд шахси нукари боб

پدرم بود شخص نوکر باب

Меҳрбон ва ба хонаи нон овар

مهربان و به خانه نان‌آور

Доштами ман ду сол то ӯ мард

داشتم من دو سال تا او مرد

Оядам сӯраташи камӣ ба назар

آیدم صورتش کمی به‌نظر

Модарам монад бо ду Тифли сағир

مادرم ماند با دو طفل صغیر

Ман ва аз ман бузургтар хоҳар

من و از من بزرگ‌تر خواهر

Дар ҳамон рӯзҳо ки ме рафтам

در همان روزها که می‌رفتم

Хиради хурдаки зи хона то дам дар

خرد خردک ز خانه تا دم در

Тухми мурғӣ ба хФиаҳи дздидм

تخم‌مرغی به خفیه دزدیدم

Аз фурӯшандаи кноргзр

از فروشندهٔ کنارگذر

Модарам дид ва бар рухам хандид

مادرم دید و بر رخم خندید

На ба ман зад тпончаҳи венаи ташар

نه به من زد طپانچه ونه‌تشر

На ба ман гуфт кин амал дуздӣаст

نه به‌ من گفت کاین عمل دزدیست

Шохи дуздии фазоҳати орад бар

شاخ دزدی فضاحت آرد بر

Хандаи модар ва хамӯшӣ ӯ

خندهٔ مادر و خموشی او

Писарашро зи роҳи баради бадар

پسرش را ز راه برد بدر

То ба ӣнҷо кашид кор ӯ ро

تا به اینجا کشید کار او را

Ки шутури дузди гашту ғорат гар

که شتر دزد‌ گشت و غارت‌گر

Лоҷарами ман забони модар ро

لاجرم من زبان مادر را

Қатъ кардам чу арраи шоха тар

قطع کردم چو اره شاخهٔ تر

Зон ки ҳаст ин забон бе маънӣ

زان که هست این زبان بی‌معنی

Қотили ман ба маънии дигар

قاتل من به معنی دیگر

Агар ӯ айби кори дуздӣ ро

اگر او عیب کار دزدی را

Ба ман омхтаҳ буд гоҳи сғр

به من آمخته بود گاه صغر

Кӣ ба ин кор май ниҳодами пой

کی به این کار می‌نهادم پای

Кӣ ба ин дор мекашидам сар

کی به این دار می کشیدم سر