Ҳарки ӯ ҳимолон ( яъне хасмон )ро чоҳ кунад , худ андар чоҳ уфтад .

هرکه او هیمالان (‌یعنی خصمان‌) را چاه کند، خود اندر چاه افتد.

Касе каз пай душманон кунад чоҳ

کسی کز پی دشمنان کند چاه

Худ уфтад дар он чоҳ хоҳӣ нахоҳ

خود افتد در آن ‌چاه‌ خواهی نخواه