Хостаи касони дигар тороҷ макуну нигоҳи мадор ва ба хостаи худ мёмиз , чаҳ ки хостаи ту низ нопидоу анбир ( маҳв ) гардад , зеро хостаи нохеши офарӣда чун бо он хеш . . .
خواستهٔ کسان دیگر تاراج مکن و نگاه مدار و به خواستهٔ خود میامیز، چه که خواستهٔ تو نیز ناپیدا و انبیر (محو) گردد، زیرا خواستهٔ ناخویش آفریده چون با آن خویش...
Ба тороҷ мардум манеҳ пои пеш
به تاراج مردم منه پای پیش
Зари каси мёмиз бо моли хеш
زر کس میامیز با مال خویش
Ки моли ту низ аз миён гум шавад
که مال تو نیز از میان گم شود
Чу олӯда бо мол мардум шавад
چو آلوده با مال مردم شود
Зарӣ кандар ӯ дайгарии ранҷи барад
زری کاندر او دیگری رنج برد
Набоист онро зари худ шимурд
نبایست آن را زر خود شمرد
Чу бардоштии дастранҷи касон
چو برداشتی دسترنج کسان
Равад дастранҷи ту низ аз миён
رود دسترنج تو نیز از میان