Чаҳор кори джогоҳӣ ( нодонӣ )у душманӣу бадӣ бо тани худ карданаст : яке подёўндӣ ( яъне : зибардастӣу зўрмндӣ ) намӯдан , дигари дарвеши мутакаббир ки бо мардии тавонгар набард оварад , деги ри марди пери рижхўӣ ки зании бурно ба занӣ гираду дигари марди гшн ( ҷавон ) ки зании пер ба занӣ кунад .
چهار کار دژآگاهی (نادانی) و دشمنی و بدی با تن خود کردن است: یکی پادیاوندی (یعنی: زبردستی و زورمندی) نمودن، دیگر درویش متکبر که با مردی توانگر نبرد آورد، دیگر مرد پیر ریژخوی که زنی برنا به زنی گیرد و دیگر مرد گشن (جوان) که زنی پیر به زنی کند.
Джогаҳ чаҳораст каз хуии бад
دژآگه چهار است کز خوی بد
Кунад душманӣ бо тану ҷони худ
کند دشمنی با تن و جان خود
Яке « подёўнд » мардуми гзоӣ
یکی «پادیاوند» مردم گزای
Ба ҳар кор ва ҳар чизи зӯри озмоӣ
به هر کار و هر چیز زور آزمای
Дигар нараҳ дрўбш бо дорўбрд
دگر نره دروبش با داروبرد
Ки бо меҳтар аз хеш ҷӯяд набард
که با مهتر از خویش جوید نبرد
Се дигари куҳани солаи рижхўӣ
سه دیگر کهن سالهٔ ریژخوی
Ки ҳангом иирӣ шавад ҷуфти ҷӯй
که هنگام ییری شود جفت جوی
Крои пер сар ҳаст ҷуфти ҷавон
کرا پیر سر هست جفت جوان
Буд душмани хештан бе гумон
بود دشمن خویشتن بی گمان
Чаҳоруми ҷавонӣ ки ҷӯяд занӣ
چهارم جوانی که جوید زنی
Шавад ҷуфти пераи зани рбмнӣ
شود جفت پیرهزن ربمنی
Ҷавонӣ ки хусбад бар пераи зан
جوانی که خسبد بر پیرهزن
Буд бе гумони душмани хештан
بود بی گمان دشمن خویشتن