эй мардуми Эрони ҳамагӣ тунд забонед
ای مردم ایران همگی تند زبانید
Хуши нутқ ва баёнед
خوشنطق و بیانید
Ҳангоми сухани гуфтан баранда синонед
هنگام سخن گفتن برنده سنانید
Бигусаста Аннанед
بگسسته عنانید
Дар вақт амал кунад ва дигар ҳеҷ ндонед
در وقت عمل کند و دگر هیچ ندانید
Аз бас ки ҷФнгид аз бас ки ҷбонид
از بس که جفنگید از بس که جبانید
Гуфтан баладед амокрдн натавонед
گفتن بلدید اما کردن نتوانید
Ҳангоми сухани Подшаҳи чину хтоиид
هنگام سخن پادشه چین و ختایید
Арбоб уқулед
ارباب عقولید
Дар фалсафаи аҳли караро роҳнамоӣад
در فلسفه اهل کره را راهنمایید
Бо ради вқбўлид
با رد و قبولید
Ҳангоми фидокорӣ дар зери ъбоиид
هنگام فداکاری در زیر عبایید
Аз бас ки фузулед , аз бас ки ҷҳўлид
از بس که فضولید، از بس که جهولید
Аз бас чу хурӯси саҳарии ҳарзаи дроиид
از بس چو خروس سحری هرزه درایید
Гррўии замини роҳмгӣ об бигирад
گر روی زمین را همگی آب بگیرد
эй миллати ҳушёр
ای ملت هشیار
Донам ки шуморо ҳамагӣ хоб бигирад
دانم که شما را همگی خواب بگیرد
эй мардуми бекор
ای مردم بیکار
Вари ин караи родонаш ва одоб бигирад
ور این کره را دانش و آداب بگیرد
Барӣни тани биъор , ҳаргизи нкндкор
براین تن بیعار، هرگز نکند کار
Кӣ рост шавад чӯб агртоб бигирад
کی راست شود چوب اگر تاب بگیرد
Гар рӯй замини пари з ҷадал гашта ба мо чаҳ
گر روی زمین پر ز جدل گشته به ما چه
Миллат ба шумо чаҳ !
ملت به شما چه!
Вари мавқеи хизлон дувал гашта ба мо чаҳ
ور موقع خذلان دول گشته به ما چه
Давлат ба шумо чаҳ !
دولت به شما چه!
Олами ҳама пар кед ва дағал гашта ба мо чаҳ
عالم همه پُر کید و دغل گشته به ما چه
Оқо ба шумо чаҳ , мавло ба шумо чаҳ !
آقا به شما چه، مولا به شما چه!
Вари байни дўкси рад ва бадал гашта ба мо чаҳ
ور بین دو کس رد و بدل گشته به ما چه
Мо арза надорем казин ҷанги умумӣ
ما عرضه نداریم کزین جنگ عمومی
Гирдем зиёда
گردیم زیاده
Ъз ва шараф афзоед булғорӣу рӯмӣ
عز و شرف افزاید بلغاری و رومی
Мо бодау сода
ما باده و ساده
Моро набӯд санъатӣ аз шаҳрӣу бӯмӣ
ما را نبود صنعتی از شهری و بومی
Ҷузи кибру мноът , ҷузи нозу ифода
جز کبر و مناعت، جز ناز و افاده
Фарёди азин масканату зиллат ва шавамӣ
فریاد ازین مسکنت و ذلت و شومی
Гӯйем ки Кайхусрави мо тохт ба клдон
گوییم که کیخسرو ما تاخت به کلدان
Дар сояи хуршед
در سایهٔ خورشید
Гӯйем ки агзрсс мо рафт ба Юнон
گوییم که اگزرسس ما رفت به یونان
Бо лашкари ҷовид
با لشکر جاوید
Гӯйем ки баҳроми дроўихт ба хоқон
گوییم که بهرام درآویخت به خاقان
Он як чаҳ бар ин кард , ин як чаҳ азон дид
آن یک چه بر این کرد، این یک چه از آن دید
Гар бас буд ин фахр ба мо , вой бар Эрон
گر بس بود این فخر به ما، وای بر ایران
Гар Кӯруши мо шоҳи ҷаҳон буд , ба ман чаҳ
گر کورش ما شاه جهان بود، به من چه
Ҷон буд ба тан чаҳ
جان بود به تن چه
Гуштосби срподшҳон буд , ба ман чаҳ
گشتاسب سرپادشهان بود، به من چه
Дандон ба даҳан чаҳ
دندان به دهن چه
Вари тавсани шопӯр , ҷаҳон буд ба ман чаҳ
ور توسن شاپور، جهان بود به من چه
Шопӯри чунон буд , брклби ҳасан чаҳ
شاپور چنان بود، بر کلب حسن چه
Ҷоно , ту чаҳ ҳастӣ ? агар он буд , ба ман чаҳ
جانا، تو چه هستی؟ اگر آن بود، به من چه
эй вой дариғо ки ватан мард надорад
ای وای دریغا که وطن مرد ندارد
Кас дард надорад
کس درد ندارد
Рўбини тании андари хур новирд надорад
رو بین تنی اندر خور ناورد ندارد
Ҳамдард надорад
همدرد ندارد
Дар хоки ватани хасм , ҳамоварад надорад
در خاک وطن خصم، همآورد ندارد
Ҳам ҷамъ надорад , ҳам фард надорад
هم جمع ندارد، هم فرد ندارد
Ҷузи дидаи гирёну рух зард надорад
جز دیدهٔ گریان و رخ زرد ندارد
эй мФтхўрони мФтхўрии токии вто чанд
ای مفتخوران مفتخوری تاکی وتا چند
Кӯи ҳису ҳамият ? !
کو حس و حمیت؟!
эй ранҷбарони дрбдрии токӣ ва то чанд
ای رنجبران در به دری تا کی و تا چند
Бечораи раият ! !
بیچاره رعیت!!
эй ҳамватанони кӣнаи ваии токии вто чанд
ای هموطنان کینه وی تا کی و تا چند
Кўърқи нажодӣ , кўони асабят
کو عرق نژادی، کو آن عصبیت
Ин мазраъа хушкед , харии токии вто чанд
این مزرعه خشکید، خری تاکی و تا چند
Хокам ба даҳани миллати Эрон ҳама шеранд
خاکم به دهن ملت ایران همه شیرند
Ҳангоми мукофот
هنگام مکافات
Аз баҳри нигаҳдории ин хок далеранд
از بهر نگهداری این خاک دلیرند
Пеши сафи офот
پیش صف آفات
Чун ҷон ба лаби оидҳмаҳи азҷон шуда сайранд
چون جان به لب آید همه از جان شده سیرند
Якбора бишӯйанд авроқи хурофот
یکباره بشویند اوراق خرافات
Авроқ бишӯйанд ва бимонанд ва намиранд
اوراق بشویند و بمانند و نمیرند
Амидкаҳ ҷунбиш кунад ин хӯни киёнӣ
امیدکه جنبش کند این خون کیانی
Дар миллати орин
در ملت آرین
Гиранд зи сари марди сифати тозаи ҷавонӣ
گیرند ز سر مرد صفت تازه جوانی
Чун мардуми жерман
چون مردم ژرمن
Дар малики нигаҳдорӣ ва дар малики сетоне
در ملک نگهداری و در ملک ستانی
Каз стўти ҷамшеди вази қудрати баҳман
کز سطوت جمشید وز قدرت بهمن
Доранд басӣ бар варақи даҳри нишоне
دارند بسی بر ورق دهر نشانی