эй фалаки оли алиро аз ватан овора кардӣ
ای فلک آل علی را از وطن آواره کردی
Зон сипас дар Карбалоашони барадӣ ва бечора кардӣ
زان سپس در کربلاشان بردی و بیچاره کردی
Тохтӣ аз водии эмини ғизолони ҳарам ро
تاختی از وادی ایمن غزالان حرم را
Пас асири панҷаи гиреҳгон одмхўораҳ кардӣ
پس اسیر پنجهٔ گرگان آدمخواره کردی
Ҷисми поки шермардонро намӯдӣ пораи пора
جسم پاک شیرمردان را نمودی پاره پاره
Ҳам дили шери худоро зини мусӣбат пора кардӣ
هم دل شیر خدا را زین مصیبت پاره کردی
Гӯшвори арши рҳмнро буридӣ сар , пас онкӣ
گوشوار عرش رحمن را بریدی سر، پس آنکه
Духтаронашро зи кин бегӯшвор ва ёра кардӣ
دخترانش را ز کین بیگوشوار و یاره کردی
Ҷабҳаи фарзанди Заҳроро зи санги кини шикастӣ
جبههٔ فرزند زهرا را ز سنگ کین شکستی
Ту магар эй осмон ! дилро зи санг хора кардӣ
تو مگر ای آسمان! دلرا ز سنگخاره کردی
То кунӣ хуршеди исматро ба абри кӣнаи пинҳон
تا کنی خورشید عصمت را به ابر کینه پنهان
Даштро зи аъдои дайни пурсобит ва сайёра кардӣ
دشت را ز اعدای دین پرثابت و سیاره کردی
Ҷаврҳо кардӣ аз аввал дар ҳақи покони валикин
جورها کردی از اول در حق پاکان ولیکن
Дар ҳақи оли паямбари ҷаврро якбора кардӣ
در حق آل پیمبر جور را یکباره کردی
Кӯдакӣ дидӣ сағири андари миёни гоҳўораҳ
کودکی دیدی صغیر اندر میان گاهواره
Чун накардӣ шарму азкини қасди он гаҳвора кардӣ
چون نکردی شرم و ازکین قصد آن گهواره کردی
Чора май ҷустанд дар хомӯшии он Тифли гирён
چاره میجستند در خاموشی آن طفل گریان
Худ ту дар як лаҳза аз пайкони тираш чора кардӣ
خود تو در یک لحظه از پیکان تیرش چاره کردی
Сӯхтӣ аз оташи кини хонаи оли алӣ ро
سوختی از آتش کین خانهٔ آل علی را
Воистодӣ бар сари он оташ ва назора кардӣ
وایستادی بر سر آن آتش و نظاره کردی
Хонимони ол Заҳро рафт бар бод аз ҷафоят
خانمان آل زهرا رفت بر باد از جفایت
Оўх аз бедод ва дод аз ҷавру фарёд аз ҷафоят
آوخ از بیداد و داد از جور و فریاد از جفایت
Осмонои ҷуз ба кини ол пайғамбар нагаштӣ
آسمانا جز به کین آل پیغمبر نگشتی
То накиштӣ оли Заҳроро аз ин раҳ барнагаштӣ
تا نکشتی آل زهرا را از این ره برنگشتی
Чун фикандӣ оташи кин дар ҳарими оли исин
چون فکندی آتش کین در حریم آل یسین
зи оҳи оташи борашон чун шуд ки хокистар нагаштӣ
ز آه آتش بارشان چون شد که خاکستر نگشتی
Чун бидидӣ мусаллами андари Кӯфа беёрасту ёвар
چون بدیدی مسلم اندر کوفه بییار است و یاور
Аз чаҳ рӯ ӯро дар он беёварӣ ёвар нагаштӣ
از چهرو او را در آن بییاوری یاور نگشتی
Чун ду Тифли мусаллами андари Кӯфа гум карданд раҳ ро
چون دو طفل مسلم اندر کوفه گم کردند ره را
Аз чаҳ он гмгштгонро ҷонибӣ раҳбар нагаштӣ
از چه آن گمگشتگان را جانبی رهبر نگشتی
Чун ба зиндон ъбидолаҳ фитоданд он ду кӯдак
چون به زندان عبیداله فتادند آن دو کودک
Аз чаҳ рӯи ғмхўори он ду кӯдак музтар нагаштӣ
از چه رو غمخوار آن دو کودک مضطر نگشتی
Чун тани он кӯдакон аз теғи ҳориси гашт бе сар
چون تن آن کودکان از تیغ حارث گشت بیسر
Аз чаҳ рӯ бетан нагаштӣ аз чаҳ рӯ бесар нагаштӣ
از چه رو بیتن نگشتی از چه رو بیسر نگشتی
Чун шуданд он кӯдакон аз фурқати модари гудозон
چون شدند آن کودکان از فرقت مادر گدازان
Аз чаҳ рӯи баргарди он Тифлон бемодар нагаштӣ
از چه رو برگرد آن طفلان بیمادر نگشتی
Чун ҳусайни бен алӣ бо лшкркин шуд муқобил
چون حسینبن علی با لشکرکین شد مقابل
Аз чаҳ пуштибони он султон белашкар нагаштӣ
از چه پشتیبان آن سلطان بیلشکر نگشتی
Чун дучори мавҷ ғам шуд киштии оли Муҳамад
چون دچار موج غم شد کشتی آل محمد
Аз чаҳ рӯ эй заврақи бедод ! белангар нагаштӣ
از چه رو ای زورق بیداد! بیلنگر نگشتی
Хонимони ол Заҳро рафт бар бод аз ҷафоят
خانمان آل زهرا رفت بر باد از جفایت
Оўх аз бедод ва дод аз ҷавру фарёд аз ҷафоят
آوخ از بیداد و داد از جور و فریاد از جفایت