Будам рӯзӣ ба шаҳри табриз

بودم روزی به شهر تبریز

Оқо ва вале аҳд ва бо чиз

آقا و ولی عهد و با چیز

Шаҳи ҳурмуз буду бандаи парвиз

شه هرمز بود و بنده پرویز

Ва инак шудаам зи дидаи хўнриз

و اینک شده‌ام ز دیده خونریز

Будам рӯзӣ ба шаҳри Теҳрон

بودم روزی به شهر تهران

Мавлоу хдоигону султон

مولا و خدایگان و سلطان

Бастами ҳамаро ба тӯби ғурон

بستم همه را به توپ غران

Гуфтам ки касе намонад аз эшон

گفتم که کسی نماند از ایشان

Гуфтем ки халқ ҳарф муфтанд

گفتیم که خلق حرف مفتند

Охири дидем дам кулуфтанд

آخر دیدیم دم کلفتند

Хеле гуфтеми вкми шнФтнд

خیلی گفتیم وکم شنفتند

Як ҷунбиш сахт карда гуфтанд

یک جنبش سخت کرده گفتند

Гуфтем ки мо зи гндгоним

گفتیم که ما ز گندگانیم

Заҳмати зи худо ба бандагонем

زحمت ز خدا به بندگانیم

Сӯй адсо шавндагонем

سوی ادسا شوندگانیم

Ғам нест ки аз рўндгоним

غم نیست که از روندگانیم

Сӯии адсои шудеми ҳаии ҳай

سوی ادسا شدیم هی هی

Маҷнӯни осои шудеми ҳаии ҳай

مجنون‌آسا شدیم هی هی

Бебаргу навои шудеми ҳаии ҳай

بی‌برگ و نوا شدیم هی هی

Якбораи фанои шудеми ҳаии ҳай

یکباره فنا شدیم هی هی

Андари адсои қзии Ҷамила

اندر ادسا قزی جمیله

Омад чун Лайлии азқбилаҳ

آمد چون لیلی ازقبیله

Маҷнӯн шудамаш балои васила

مجنون شدمش بلا وسیله

Бгзошт ба гӯши ман фатила

بگذاشت به گوش من فتیله

Бадбахтии мо нигар ки хонум

بدبختی ما نگر که خانم

Нодод дигар ба дасти мо дам

ناداد دگر به دست ما دم

Як рӯз ва ду рӯз буд ва шуд гум

یک روز و دو روز بود و شد گم

Бо худгуфтеми хсрўои Қум

با خودگفتیم خسروا قم

Бар ёднигор исавии кеш

بر یاد نگار عیسوی کیش

Кардем сафар ба малики атриш

کردیم سفر به ملک اطریش

Дарвешонаи гузаштам аз хеш

درویشانه گذشتم از خویش

Каз ишқ , шаҳон шаванд дарвеш

کز عشق‌، شهان شوند درویش

Хонуми з назар бирафт борӣ

خانم ز نظر برفت باری

Мақсӯд сафар бирафт борӣ

مقصود سفر برفت باری

Вақтам ба ҳадар бирафт борӣ

وقتم به هدر برفت باری

Чун ишқи з сар бирафт борӣ

چون عشق ز سر برفت باری

Дидем ба шаҳри қол ва қил аст

دیدیم به شهر قال و قیل است

Суҳбати зангор бебадӣл аст

صحبت زنگار بی‌بدیل است

Вази мо суханони бас тавил аст

وز ما سخنان بس طویل است

Гуфтем ки номи мо халил аст

گفتیم که نام ما خلیل است

Бо худ гуфтеми ммдлии ҳай

با خود گفتیم ممدلی هی

Вақт сафараст ё алии ҳай

وقت سفر است یا علی هی

Бархез ва бирав магари шулии ҳай

برخیز و برو مگر شلی هی

Худро омода кун вале ҳай

خود را آماده کن ولی هی

Онкас ки ту рости миҳмондор

آنکس که تو راست میهماندار

Бисёр рафиқ туаст бисёр

بسیار رفیق تو است بسیار

Аз тӯбу туфангу ҷяши ҷаррор

از توپ و تفنگ و جیش جرار

Ҳамраҳ кунадат , матарс зинҳор

همره کندت‌، مترس زنهار

Вонгоаҳи зи шаҳр « морбнбод »

وانگاه ز شهر «‌ماربنباد»

Рафтем ба бодкӯбаи дилшод

رفتیم به بادکوبه دلشاد

Соҳибхона навид ме дод

صاحبخانه نوید می‌داد

намегуфт бирав ба Астаробод

می‌‎گفت برو به استرآباد

Гуфтам қулиов биёи биёи зуд

گفتم قلی اف بیا بیا زود

Омода бикун яке порохўд

آماده بکن یکی پاراخود

Номард ба қиматаши биФзўд

نامرد به قیمتش بیفزود

Ман низ қабул кардам аз ҷӯад

من نیز قبول کردم از جود

Вонгоаҳ ба расми миҳмон ҳо

وانگاه به رسم میهمان‌ها

Рафтем ба эли таркмон ҳо

رفتیم به ایل ترکمان‌ها

Додеми навидҳо ба онҳо

دادیم نویدها به آنها

Гуфтем ки эй азизи ҷон ҳо

گفتیم که ای عزیز جان‌ها

Гуфтам суханон ба макру фан ҳо

گفتم سخنان به مکر و فن‌ها

Пухтами ҳамаро аз он сухан ҳо

پختم همه را از آن سخن‌ها

Хуш дод натиҷаи мо ва ман ҳо

خوش داد نتیجه ما و من‌ها

Ин нақша на хуби гашт танҳо

این نقشه نه خوب گشت تنها

Ман ммдлӣ гурез поем

من ممدلی گریز پایم

Бо давлат рӯс ошноем

با دولت روس آشنایم

Теҳрони ту куҷо ва ман куҷоем

تهران تو کجا و من کجایم

Хоҳам ки ба ҷониб ту оем

خواهم که به جانب تو آیم

эй туркманони неки манзар

ای ترکمنان نیک‌منظر

Резед ба шаҳру қалъа яксар

ریزید به شهر و قلعه ‌یکسر

Чопед ҳрончаҳи асбу астар

چاپید هرآنچه اسب و استر

Зоғўш падар кашид духтар

زآغوش پدر کشید دختر

Вонгоаҳи ду асба бо дили шод

وانگاه دو اسبه با دل شاد

Рафтем ба шаҳри Астаробод

رفتیم به شهر استرآباد

Кардем илми чумоқи бедод

کردیم علم چماق بیداد

Гуфтем ки ҳарки пешкаш дод

گفتیم که هرکه پیشکش داد

« аршад » ки чу мо нашуд ҳаросон

«‌ارشد» که چو ما نشد هراسان

Шуд озими шаҳрӯду симнон

شد عازم شاهرود و سمنان

Аз сӯй дигар рашиди султон

از سوی دگر رشید سلطان

Шуд аз раҳи рости сӯии Теҳрон

شد از ره راست سوی تهران

Худ гарчи зи шавқи тез будем

خود گرچه ز شوق تیز بودیم

Дар ваҳшати втрс низ будем

در وحشت وترس نیز بودیم

Ҳрдм ба сргриз будем

هردم به سرگریز بودیم

Ҳар лаҳза биҷусту хез будем

هر لحظه بجست و خیز بودیم

Гуфтанд ки корҳо шулӯғ аст

گفتند که کارها شلوغ است

Венаи куҳнаи чароғ бефурӯғ аст

وین کهنه چراغ بی‌فروغ است

Сармояи иртиҷоъ дуғ аст

سرمایهٔ ارتجاع دوغ است

Гуфтем ки ҷумлагӣ дурӯғ аст

گفتیم که جملگی دروغ است

ГФтндкаҳ кушта шуд рашидат

گفتندکه کشته شد رشیدت

Гуфтанд ки пора шуд умедат

گفتند که پاره شد امیدت

Гуфтанд ваъид шуд навидат

گفتند وعید شد نویدت

Гуфтанд сиёҳ шуд сифедат

گفتند سیاه شد سفیدت

Гуфтанд ки хасми кӣна хоҳ аст

گفتند که خصم کینه‌خواه است

Бадхоҳ ба роҳу нима роҳ аст

بدخواه به راه و نیمه راه است

Қасди ҳамагӣ ба қатл шоҳ аст

قصد همگی به قتل شاه است

Дидем . Ки рӯзи мо сиёҳ аст

دیدیم‌.که روز ما سیاه است

ГФтндкаҳи аршадат ҷдў шуд

گفتندکه ارشدت جدو شد

Ваон мейри мкрмт ктў шуд

وان میر مکرمت کتو شد

Урдӯии мнзи мат чпў шуд

اردوی منظ‌مت چپو شد

Ҳангоми бадви бадв бадв шуд

هنگام بدو بدو بدو شد

Гуфтанд ҷаноби ҳукмфармо

گفتند جناب حکمفرما

Заҳмати чксўз дигар бифармо

زحمت چکسوز دگر بفرما

Баргарди куҷо ки будӣ онҷо

برگرد کجا که بودی آنجا

Дидам зин беш ҷангу даъво

دیدم زین بیش جنگ و دعوا

Бинмуд замонаи ҳарзаи пўӣӣ

بنمود زمانه هرزه پوئی

Вена гардун кард тираи рўӣӣ

وین گردون کرد تیره‌روئی

Афканди маро ба мурдаи шўӣӣ

افکند مرا به مرده‌شوئی

Гуфтеми магар ки ҷнгҷўӣӣ

گفتیم مگر که جنگجوئی

Имрӯзи зи бахт дар гила астам

امروز ز بخت در گله استم

Даргири шиканҷа ва тала астам

درگیر شکنجه و تله استم

Даркори фирор ва валвала астам

درکار فرار و ولوله استم

Гар бандаи амир қофила астам

گر بنده امیر قافله استم