Хизкзи машриқ аён гардид шаб

خیزکز مشرق عیان گردید شب

Серумаи чашм ҷаҳон гардид шаб

سرمهٔ چشم جهان گردید شب

То шабихун рокҷо хоҳад задан

تا شبیخون راکجا خواهد زدن

Арзгоҳ ахтарон гардид шаб

عرضگاه اختران گردید شب

Чун зании зангии пас шеърии зард

چون‌زنی‌زنگی‌پس‌شعری‌زرد

Дар пас анҷум ниҳон гардид шаб

در پس انجم نهان گردید شب

Барқи чашму тоби дандонаши нигар

برق چشم و تاب دندانش نگر

Хандаро зангӣ нишон гардид шаб

خنده را زنگی نشان گردید شب

Не ғалат гуфтам зи тири оҳи ман

نی غلط گفتم ز تیر آه من

Сари басари ғарбол сон гардид шаб

سر بسر غربال‌سان گردید شب

Вази бен ҳар мижааш дар сӯги ман

وز بن هر مژه‌اش در سوگ من

Қатраи ашкӣ аён гардид шаб

قطرهٔ اشکی عیان گردید شب

Тираи ҷурмии пари дурахши впр нигор

تیره جرمی پر درخش وپر نگار

Чун дирафш Ковиён гардид шаб

چون درفش کاویان گردید شب

Аз паии тезии пайконҳои ғам

از پی تیزی پیکان‌های غم

ДркФи гардун , Фсон гардид шаб

درکف گردون، فسان گردید شب

Кӯе аз бас беамон ва дӣрпост

کویی از بس بی‌امان و دیرپاست

Фитнаи охир замон гардид шаб

فتنهٔ آخر زمان گردید شب

Кӯрии ин фитнаи бедор ро

کوری این فتنهٔ بیدار را

Ҷом май ҳрз амон гардид шаб

جام می حرز امان گردید شب

Ёд шаҳ кардам шаби ман гашти рӯз

یاد شه کردم شب من گشت روز

Рӯзи хасмаш ҷовдон гардид шаб

روز خصمش‌جاودان گردید شب

Шаби ниқоб аз ахтарон бардоштанд

شب نقاب از اختران برداشتند

Парда аз кор ҷаҳон бардоштанд

پرده از کار جهان برداشتند

Рӯз , гетӣ дошт симини тилсон

روز، گیتی‌داشت سیمین طیلسان

Шаб шуд ва он тилсон бардоштанд

شب شد و آن طیلسان برداشتند

Мех бар дарвоза гардун заданд

میخ بر دروازهٔ گردون زدند

Пул з равад каҳкашон бардоштанд

پل ز رود کهکشان برداشتند

Давр бош хасмро бар боми диж

دور باش خصم را بر بام دژ

Ҳиндӯони тир вкмон бардоштанд

هندوان تیر وکمان برداشتند

Чун парид аз ошёни симурғи рӯз

چون پرید از ‌آشیان سیمرغ روز

Аз пайаш зоғон фиғон бардоштанд

از پی‌اش زاغان فغان برداشتند

Садҳазорони ҷӯҷаи зарринаи сар

صدهزاران جوجهٔ زرینه سر

Сари зи нилӣ ошён бардоштанд

سر ز نیلی آشیان برداشتند

Сурх мӯрон гуфтӣ онки зрдпўст

سرخ‌موران گفتی‌آنک زردپوست

Аз тани шер жён бардоштанд

از تن شیر ژیان برداشتند

Чун вшоқон шамъ биниҳоданд пеш

چون وشاقان شمع بنهادند پیش

Соқёни ратл гарон бардоштанд

ساقیان رطل گران برداشتند

Шишаи пеши ошиқон гардан кашид

شیشه پیش عاشقان گردن کشید

Соқёнши сар аз он бардоштанд

ساقیانش سر از آن برداشتند

Пунба чун аз гӯш мино шуд бурун

پنبه چون از گوش مینا شد برون

Мутрибони қуфл аз забон бардоштанд

مطربان قفل از زبان برداشتند

Бодаи паймоёни нахустин ҷом ро

باده‌پیمایان نخستین جام را

Ёди дороӣ замон бардоштанд

یاد دارای زمان برداشتند

Орифони баҳри бақои ҷони шоҳ

عارفان بهر بقای جان شاه

Дасти сӯй осмон бардоштанд

دست سوی آسمان برداشتند

Дилбар омад гесувон бартофта

دلبر آمد گیسوان برتافته

Остин бар қасд ҷон бартофта

آستین بر قصد جان برتافته

Шаҳрро аз ҷону дили бркоштаҳ

شهر را از جان و دل برکاشته

Халқро аз хон ва мон бартофта

خلق را از خان و مان برتافته

Риштаи меҳру вафои бгсихтаҳ

رشتهٔ مهر و وفا بگسیخته

Панҷаи пер ва ҷавон бартофта

پنجهٔ پیر و جوان برتافته

Дили зи инсоф ва лутф бардошта

دل ز انصاف و لطف برداشته

Рухи зи зинҳор ва амон бартофта

رخ ز زنهار و امان برتافته

Бо сарангуштӣ чу гулбарги латиф

با سرانگشتی چو گلبرگ لطیف

Соиди шер жён бартофта

ساعد شیر ژیان برتافته

Бозувону синау соқ ва сарин

بازوان و سینه و ساق و سرین

Нек дар ҳам сим сон бартофта

نیک در هم سیم‌سان برتافته

ӯ бидон лоғрмёнӣ эй шигифт

او بدان لاغرمیانی ای شگفت

Чун ки ин бор гарон бартофта

چون که این بار گران برتافته

Андар омад барбатии андари канор

اندر آمد بربطی اندر کنار

Равадаш аз тор равон бартофта

رودش از تار روان برتافته

Гӯшҳои пери суғдиро ба базм

گوش‌های پیر سغدی را به بزم

Аз барои имтиҳон бартофта

از برای امتحان برتافته

Вон мадоеҳ хонд каши табъи баҳор

وآن مدایح خواند کش طبع بهار

Баҳри шоҳ аз пуд ҷон бартофта

بهر شاه از پود جان برتافته

Рози дилро бар забон оварда ам

راز دل را بر زبان آورده‌ام

Хешро зини дил ба ҷон оварда ам

خویش را زین دل به جان آورده‌ام

Бар тани худ дашнаи бедод ро

بر تن خود دشنهٔ بیداد را

То ба мағз устихон оварда ам

تا به مغز استخوان آورده‌ام

Супон дидани чсўд акнӯн ки ман

سوپان دیدن‌چسود اکنون که من

Мояи худ бо забон оварда ам

مایهٔ خود با زبان آورده‌ام

Боз хурсандам ки аз гирдоби оз

باز خرسندم که از گرداب آز

Арзи худро бар карон оварда ам

عرض خود را بر کران آورده‌ام

Гуфта Каррӯбӣонро пеши халқ

گفتهٔ کروبیان را پیش خلق

Беҳузур тарҷумон оварда ам

بی حضور ترجمان آورده‌ام

Ончӣ дил фармуд , он фармӯда ам

آنچه دل فرمود، آن فرموده‌ام

Ончӣ табъ оварад , он оварда ам

آنچه طبع آورد، آن آورده‌ام

Ҷавшан аз нури яқин пӯшида ам

جوشن از نور یقین پوشیده‌ام

Ҳамла бар дев гумон оварда ам

حمله بر دیو گمان آورده‌ام

Розҳои гулшани фирдавс ро

رازهای گلشن فردوس را

Бар замин аз осмон оварда ам

بر زمین از آسمان آورده‌ام

Вази паии арзонёни рӯзгор

وز پی ارزانیان روزگار

Аз ҳунари нзлӣ гарон оварда ам

از هنر نزلی گران آورده‌ام

Рост чун тираст қалбу фикри ман

راست چون تیر است قلب و فکر من

Чун камон , пушт ар навон оварда ам

چون کمان‌، پشت ار نوان آورده‌ام

Бо дилӣ чун тиру пуштӣ чун камон

با دلی چون تیر و پشتی چون کمان

Баҳри шаҳи тир ва камон оварда ам

بهر شه تیر و کمان آورده‌ام

Ин аҷоиби байн ки яктои гавҳарӣ

این عجایب بین که یکتا گوهری

Сӯии дарё армағон оварда ам

سوی دریا ارمغان آورده‌ام

Дӯстон аз дӯстон ёд оваред

دوستان از دوستان یاد آورید

Зини ҷудо аз бӯстон ёд оваред

زین جدا از بوستان یاد آورید

Андалебиро ки дастонҳои даҳр

عندلیبی را که دستان‌های دهر

Карда давр аз ошён ёд оваред

کرده دور از آشیان یاد آورید

Аз ғарибон ҳар куҷо ёдӣ равад

از غریبان هر کجا یادی رود

Зини ғариб бенишон ёд оваред

زین غریب بی نشان یاد آورید

Ёди бози оради ғарибонро зи роҳ

یاد باز آرد غریبان را ز راه

Нак барои имтиҳони ёди оўрбд

نک برای امتحان یاد آوربد

Чун ки бхромид дар гулгашти рай

چون که بخرامید در گلگشت ری

Аз ман ва аз Исфаҳони ёди оўрбд

از من و از اصفهان یاد آوربد

Зини фишонда дар канор зинда равад

زین فشانده در کنار زنده‌رود

Мижаи дрбоФшон , ёди оўрбд

مژهٔ دربافشان‌، یاد آوربد

Зин , чу филони дида ҳар соъат ба хоб

زین‌،‌ چو فیلان دیده‌ هر ساعت به خواب

Равзаи Ҳиндӯстон , ёд оваред

روضهٔ هندوستان‌، یاد آورید

Зини Фрўзинаҳи сифат аз қаҳри шоҳ

زین فروزینه‌ صفت از قهر شاه

Сӯхта то устихон ёд оваред

سوخته تا استخوان یاد آورید

Зин ба рағми орзӯҳо мондаи давр

زین به رغم آرزوها مانده دور

Аз дар шоҳи ҷаҳон , ёди оўрбд

از در شاه جهان‌، یاد آوربد

эй вазирон дар шоҳи ҷаҳон

ای وزیران در شاه جهان

Аз « баҳор » хастаи ҷони ёди оўрбд

از «‌بهار» خسته‌جان یاد آوربد

эй ҷавонмардони гетӣ аз « баҳор »

ای جوانمردان گیتی از «‌بهار»

Бо шаҳи гетии ситон ёд оваред

با شه گیتی‌ستان یاد آورید

Паҳлавии соҳибқирони рўзгои р

پهلوی صاحبقران روزگا‌ر

Номи покаши ҳрзи ҷони рӯзгор

نام پاکش حرز جان روزگار

Саъйу тадбираши змони мамлакат

سعی و تدبیرش ضمان مملکت

Дасту шамшераши амони рӯзгор

دست و شمشیرش امان روزگار

Онкии даври фитна тай шуд токаи гашт

آنکه‌دور فتنه ‌طی شد تاکه گشت

Теғи тезаши посбони рўзгои р

تیغ تیزش پاسبان روزگا‌ر

Онкӣ напазирад зи мардӣ гар ниҳанд

آنکه نپذیرد ز مردی گر نهند

Ном ӯ Нӯшервони рӯзгор

نام او نوشیروان روزگار

Тавсанӣ мекард , агар дасти қўиш

توسنی می کرد، اگر دست قویش

Сахт нагирифтӣ Аннани рӯзгор

سخت نگرفتی عنان روزگار

Аз наҳиф ӯ даду деви Фтн

از نهیب او دد و دیو فتن

Гум шуд аз Мозандарони рӯзгор

گم شد از مازندران روزگار

Лоҷарам чун пӯри дастон , аўФтод

لاجرم چون پور دستان‌، اوفتاد

Ном ӯ дар ҳФтхўони рӯзгор

نام او در هفتخوان روزگار

Дар мғорб ҷумла донистанд кист

در مغارب جمله دانستند کیست

Дар мшорқи паҳлавони рӯзгор

در مشارق پهلوان روزگار

Гар нтобидии ҳумоюни ҷабҳа аш

گر نتابیدی همایون جبهه‌اش

Ҳамчуи меҳр аз осмони рӯзгор

همچو مهر از آسمان روزگار

Рӯзи кишвар чун шаби диҷўр буд

روز کشور چون شب دیجور بود

Бар дили перу ҷавони рўзгои р

بر دل پیر و جوان روزگا‌ر

Буд хоҳад зин қабл то ҷовдон

بود خواهد زین قبل تا جاودان

Ин сухани вирди забони рӯзгор

این سخن ورد زبان روزگار