Рӯзи баси хурраму мавсими зи ҳамаи хўбтрст

روز بس خرم و موسم ز همه خوبترست

Ид Фитраст ки олами ҳамаи пари зеб ва фирист

عید فطرست که عالم همه پر زیب و فرست

Боз дар маҳди шарафи кавкаба ид расед

باز در مهد شرف کوکبه عید رسید

Мавкиби ъушрату шодӣу тараб бар асараст

موکب عشرت و شادی و طرب بر اثرست

Шоҳиди ид ки онрои ма нав ме хонанд

شاهد عید که آنرا مه نو می‌خوانند

Карда ҳар ҳафт бад-ӣни торами шаш рӯзаи дуруст

کرده هر هفت بدین طارم شش روزه درست

Хтлии чархи куҳан ёрб нав наъл чарост ?

ختلی چرخ کهن یارب نو نعل چراست؟

Гар маи рӯза на андари так ва тоб сафараст

گر مه روزه نه اندر تک و تاب سفرست

Ёрб ин ид чаҳ бо роҳату шодӣ рӯзӣ аст

یارب این عید چه با راحت و شادی روزی است

Хаи хаи ин фасл чаҳ маймун ва муборак назараст

خه خه این فصل چه میمون و مبارک نظرست

Иду гул ҳар ду расиданди баҳам аз раҳи давр

عید و گل هر دو رسیدند به هم از ره دور

Дар ҷаҳони з омадани иду гул акнӯн хабараст

در جهان ز آمدن عید و گل اکنون خبرست

Мавсимии сахти хушу дилкашу айшӣ бнў аст

موسمی سخت خوش و دلکش و عیشی به نو است

Ки гулу ҷоми мяши пешкаши моҳзрст

که گل و جام می‌اش پیشکش ماحضرست

Ҷоми ҳамранги саҳар ба буд акнӯн ки ба боғ

جام همرنگ سحر به بود اکنون که به باغ

Пайки гул дар ҳамаи офоқ насим саҳараст

پیک گل در همه آفاق نسیم سحرست

Гарчи ман менахӯрам ҳар шабӣ аз хӯни дилам

گرچه من می نخورم، هر شبی از خون دلم

Пари з май соғари сари рези фалак то ба сараст

پر ز می ساغر سر ریز فلک تا به سرست

Бар дилам ҳар дамӣ аз ишқи гиреҳ бар гиреҳ аст

بر دلم هر دمی از عشق گره بر گره است

Бар дирам ҳар шабӣ аз фитнаи ҳашар бар ҳашараст

بر درم هر شبی از فتنه حشر بر حشرست

Гуфт бо ёри дилами ҷони бабр ва бӯса биор

گفت با یار دلم جان ببر و بوسه بیار

Хуш бихандед лабаш гуфт кунун аз ки дуруст

خوش بخندید لبش گفت کنون از که درست

Хӯн накардам ки ба хӯн ҷигараш дошта ам

خون نکردم که به خون جگرش داشته‌ام

Пас чаро бе сабабии хӯнами азу дар ҷигараст ?

پس چرا بی سببی خونم ازو در جگرست؟

Ном кардам лаб ӯро шукри ин нек бирафт

نام کردم لب او را شکر این نیک برفت

Ҳуққаи марҳами длҳост чаҳ ҷой шукраст

حقه مرهم دلهاست چه جای شکرست

Гули қабо чок занад ҳар саҳарӣ дар ғам ӯ

گل قبا چاک زند هر سحری در غم او

Гарчи дар ҳасан , каллаи дорӣ гул муътабараст

گرچه در حسن، کله داری گل معتبرست

Дасти бедоди броўрдўи ман ӣнҷо ки манам

دست بیداد برآورد و من اینجا که منم

Фориғами зини ҳама , чун шоҳ ҷаҳон додгараст

فارغم زین همه، چون شاه جهان دادگرست

Малики алмшрқи волмғрби шоҳӣ ки азу

مُلک اَلمشرق و اَلمغربِ شاهی که ازو

Фитнаи хуши хуфтау бедоди з олам бадараст

فتنه خوش خفته و بیداد ز عالم به درست

ӯст он шоҳ ки аз мӯътакифон дар ӯ

اوست آن شاه که از معتکفان درِ او

Аввали иқболу дувуми фатҳ ва се дигар зафараст

اول اقبال و دوم فتح و سه دیگر ظفرست

Қурраи алъайни атобаки мулкии шери дилӣ

قرة العین اتابک ملکی شیر دلی

Коташи ҳоўиаҳ аз ханҷар ӯ як шарараст

کاتش هاویه از خنجر او یک شررست

Паҳливонӣаст ки паҳлавии ситам лоғар азуаст

پهلوانی است که پهلوی ستم لاغر ازوست

Тоҷ бахшеаст ки бар тоҷ мъолӣ гуҳараст

تاج بخشی است که بر تاج معالی گهرست

То қазоу қадар аз ҳукмаши як нохун нест

تا قضا و قدر از حکمش یک ناخن نیست

Азми байни азм ки ҳамдасти қазо ва қадараст

عزم بین عزم که همدست قضا و قدرست

Дар ҷаҳони ҳиммат ӯ танг нишаст аз паии онк

در جهان همت او تنگ نشست از پی آنک

Ҳимматаши сахт бузургаст ва ҷаҳон мухтасараст

همتش سخت بزرگ است و جهان مختصرست

Соъиқагар ҳазарӣ мекунад аз ҳайбат ӯ

صاعقه گر حذری می کند از هیبت او

Бидиҳ инсофи дарин боб ки ҷой ҳазараст

بده انصاف درین باب که جای حذرست

Фар ӯ байн ва машав шефтаи пар ҳамЭй

فر او بین و مشو شیفتهٔ پرّ همای

Кони каллаи гӯша ба соя ба аз он болу параст

کان کله گوشه به سایه به از آن بال و پرست

Ҳар мисолӣ ки на алқўаҳ ллаҳ бираваст

هر مثالی که نه القوة لله بروست

Ҳукми он дар ҳамаи офоқи ҳбо ва ҳадараст

حکم آن در همه آفاق هبا و هدرست

Гирди майдони варо хосиятӣ хост чунонк

گرد میدان ورا خاصیتی خاست چنانک

Дар ҳар он дида ки бинишаст шифоӣ басараст

در هر آن دیده که بنشست شفای بصرست

Зиҳи зиҳ эй шоҳи ҷҳонбхш ки дар навбати ту

زه زه ای شاه جهانبخش که در نوبت تو

Адлро чошнии сикка адл умраст

عدل را چاشنی سکه عدل عمرست

Пеши он даст ки доими фалакаш бӯса диҳад

پیش آن دست که دائم فلکش بوسه دهد

Абри маъзулу хазони муфлису кон кам хатараст

ابر معزول و خزان مفلس و کان کم خطرست

Пеши он даст ки доими фалакаш бӯса диҳад

هر سری کان مثلا بر خط فرمان تو نیست

Абри маъзулу хазони муфлису кон кам хатараст

قلم آسا بِبُر آن سر که در آن درد سرست

Ҳар сиррии кони Маслан бар хати фармон ту нест

سگ به است از من اگر خصم ترا سگ دانم

Қалами осо бар он сар ки дар он дард сараст

زانکه در مذهب من خصم تو از سگ بترست

Саг бааст аз ман агар хасми туро саг донам

شاه و شهزاده بسی اند درین عهد ولیک

Зонка дар мазҳаби ман хасми ту аз саг битарсат

خسروا تو دگری کار تو چیزی دگرست

Шоҳу шҳзодаҳ басӣанд дарин аҳд валек

چرخ در شکل تو چون تیز نظر کرد چه گفت؟

Хсрўои ту дгарии кори ту чизе дигараст

کی بود غم پدری را کش ازین سان پسرست

Чарх дар шакли ту чун тез назар кард чаҳ гуфт ?

فتح زاید ز سر تیغ تو و جان عدوت

Кӣ буд ғами падариро каши азин сон писараст

از پی آنکه عدو ماده و تیغ تو نرست

Фатҳ зояд зи сари теғи туу ҷони адуат

بده انصاف که انصاف جهان از تو برند

Аз паии онкии адуи модау теғ ту нараст

کیست جز تو که سزاوار کلاه و کمرست

Бидиҳ инсоф ки инсофи ҷаҳон аз ту баранд

اینت معجز که ترا سی و سه سالست وز قدر

Кист ҷузи ту ки сазовори кулоҳ ва камараст

از بن سی و دو دندان فلکت پی سپرست

Инат мӯъҷиз ки турои сӣ ва се соласт вази қадар

کام ران کام! که ملک از سر تیغ تو بپاست

Аз бен сӣ ва ду дандони фалакат пай сипараст

دیر زی دیر! که شمشیر تو دین را سپرست

Коми рони ком ! ки малик аз сари теғи ту бпост

عاجزم از تو و مدح تو همین می‌گویم

Дайри зии дайр ! ки шамшери ту дайнро сипараст

تویی آن خضر کت اسکندر ثانی پدرست

Оҷизам аз туу мадҳи ту ҳамин ме гӯям

تا قرار کره خاک بود بر سر آب

Туе он Хизри кати Искандар сонӣ падараст

تا مدار فلک آینه گون بر مدرست

То қарори караи хок буд бар сари об

دولتت را شرف و مرتبه‌ای باد چنان

То мадори фалаки оинаи гаван бар мударрисат

که برون مانده، ز اندیشهٔ وهم بشرست

Давлататро шарафу мартабае боди чунон

باد در بندگی و طاعت تو هر ملکی

Ки буруни мондаи зи андеша ваҳм башараст

که درین دایره نامش به بزرگی سمرست

Бод дар бандагӣу тоъати ту ҳар мулкӣ

بشنو از بنده مجیر این سخن بازپسین

Ки дарин доираи номаш ба бузургии смрст

ای که لفظ شکرین تو سراسر دررست

Бишинав аз бандаи мҷири ин сухани бози пасин

بر زمین عدل عمر کن که زمین دارِ فناست

эй ки лафзи шаккарини ту саросари дррст

وز جهان نام نکو بر که جهان بر گذرست