Ин нодарраи байни боз каз айём бар омад

این نادره بین باز کز ایام بر آمد

Дар боғи ҷаҳони шохи ҳаводис бабр омад

در باغ جهان شاخ حوادث ببر آمد

Венаи булъаҷабиҳо ки барин муҳра хокӣ аст

وین بلعجبی ها که برین مهره خاکی است

Аз ҳуққаи гардуни мшъбд бадар омад

از حقه گردون مشعبد بدر آمد

Бигирифт саро нагашт ба дандони фалак , аз аҷз

بگرفت سرا نگشت به دندان فلک، از عجز

Чндонкаҳи фалакро ҳамаи нохун басар омад

چندانکه فلک را همه ناخن بسر آمد

Дар боғи замона ки нботш ҳама заҳраст

در باغ زمانه که نباتش همه زهرست

Нешикар агар чанд хушу сабз ва тар омад

نیشکر اگر چند خوش و سبز و تر آمد

МФриб назар кун ки ҳам аз накбати айём

مفریب نظر کن که هم از نکبت ایام

Сад гӯнаи гиреҳ бар дили як нешикар омад

صد گونه گره بر دل یک نیشکر آمد

Фии алҷмлаҳи ҷаҳони ҳамчу работӣаст мсдс

فی الجمله جهان همچو رباطی است مسدس

Каз баҳри вуҷӯду адам ӯро ду дар омад

کز بهر وجود و عدم او را دو در آمد

Ҳаргиз нахурд ғам ки азин дар ки бурун шуд ?

هرگز نخورد غم که ازین در که برون شد؟

Ҳаргиз накунад ёд каз он дар ки дар омад ?

هرگز نکند یاد کز آن در که در آمد؟

Соҳиби назарии кӯ ки з ман башнавад охир ?

صاحب نظری کو که ز من بشنود آخر؟

Ин булъаҷабиҳо ки маро дар назар омад

این بلعجبی ها که مرا در نظر آمد

Баси шуъбаи бозӣ ки ба тақдир қазо шуд

بس شعبه بازی که به تقدیر قضا شد

Баси нодарраи корӣ ки зи даст қадар омад

بس نادره کاری که ز دست قدر آمد

Венаи турфа ки аз ҳар чаҳ қазо карду қадари хост

وین طرفه که از هر چه قضا کرد و قدر خواست

Аҳволи вайу қалъа ӯ турфа тар омад

احوال وی و قلعه او طرفه تر آمد

Алқсаҳ умр кард иморати тбрк ро

القصه عمر کرد عمارت طبرک را

Пиндошт казу ҷумлаи ғрзҳош бар омад

پنداشت کزو جمله غرضهاش بر آمد

Чун оқибаи аламр назар кард дар он кор

چون عاقبة الامر نظر کرد در آن کار

Съиши ҳама ботил шуду нафъаш зарар омад

سعیش همه باطل شد و نفعش ضرر آمد

Маъмур шуд аввали зи умр гарчи ба охир

معمور شد اول ز عمر گرچه به آخر

Чанбар шуд ва дар гардани умр умр омад

چنبر شد و در گردن عمر عمر آمد

ӯ бештарии ҷуст вале бар раги ҷонаш

او بیشتری جست ولی بر رگ جانش

Ногоҳ зи Фсоди аҷал нештар омад

ناگاه ز فصاد اجل نیشتر آمد

Чун мори зи сӯрох бурун омад ва бе шак

چون مار ز سوراخ برون آمد و بی شک

Сар кӯфта шуд мор чу бар раҳгузар омад

سر کوفته شد مار چو بر رهگذر آمد

Пиндошт ки исёни атобаки з хирад кард

پنداشت که عصیان اتابک ز خرد کرد

Хории хирадашро зи қазо бар басар омад

خاری خردش را ز قضا بر بصر آمد

Зон қалъаи мшؤм бурун омад ва дар ҳол

زان قلعه مشؤم برون آمد و در حال

Чоҳи сари чоҳонаши мақом ва мақар омад

چاه سر چاهانش مقام و مقر آمد

Аз бе адабии қасди ҷигари гӯша шаҳ дошт

از بی ادبی قصد جگر گوشه شه داشت

То лоҷарамаши тири фано бар ҷигар омад

تا لاجرمش تیر فنا بر جگر آمد

Вонкс ки пас аз ваии зи паии мамлакати рай

وآنکس که پس از وی ز پی مملکت ری

Бар ишваи иқболу умед зафар омад

بر عشوه اقبال و امید ظفر آمد

Ҳар чанд ки ҳоли умри охир ба бад афтод

هر چند که حال عمر آخر به بد افتاد

Ҳоли раии бечора аз он бад бтар омад

حال ری بیچاره از آن بد بتر آمد

Чун такяи ҳама бар тбрк буд дилаш ро

چون تکیه همه بر طبرک بود دلش را

Бар пои дилаш зон тбрки ҳам табар омад

بر پای دلش زان طبرک هم تبر آمد

Гуфто саҳар ояд шаби андешаи мо ро

گفتا سحر آید شب اندیشه ما را

Худ воқеа бар ваии ҳамаи вақт саҳар омад

خود واقعه بر وی همه وقت سحر آمد

Ёрб чаҳ шигифтаст ки дар муддати як моҳ

یارب چه شگفتست که در مدت یک ماه

Аз коргаҳи ҳикмати ҳикмат бадар омад

از کارگه حکمت حکمت بدر آمد

Ин баҳр амон карду азу дар хатар афтод

این بهر امان کرد و ازو در خطر افتاد

Вони оташи азуи ҷусти насибаш шарар омад

وآن آتش ازو جست نصیبش شرر آمد

Дар боғи ҷавонии шаҷарии гашт ки ҳар рӯз

در باغ جوانی شجری گشت که هر روز

Бар ваии ғаму андеша ба ҷой самар омад

بر وی غم و اندیشه به جای ثمر آمد

Фарсӯдаи бзири паии пелони балои бод

فرسوده بزیر پی پیلان بلا باد

Чун хок вагар худ ҳамаи хокаш дрр омад

چون خاک و گر خود همه خاکش درر آمد

Гуми боди асар ӯ зи ҷаҳонгар бҳқиқт

گم باد اثر او ز جهان گر بحقیقت

Аз фитнаи дарин хиттаи хокӣ асар омад

از فتنه درین خطه خاکی اثر آمد

Алмнаҳи ллаҳ ки хаданги ғам аз ӣнҷо

المنة لله که خدنگ غم از اینجا

Бар чашму дили хасми шаҳ додгар омад

بر چشم و دل خصم شه دادگر آمد

Искандари сонӣ ки ақолими ҷаҳон ро

اسکندر ثانی که اقالیم جهان را

Дар навбат ӯ муддати сахтӣ басар омад

در نوبت او مدت سختی بسر آمد

Ҷамшеди замони аъзами атобак ки зи теғаш

جمشید زمان اعظم اتابک که ز تیغش

Сад воқеа бар хиттаи рӯм ва хазар омад

صد واقعه بر خطه روم و خزر آمد

Шуғлаши ҳамаи тартиби муҳимот ҷаҳон шуд

شغلش همه ترتیب مهمات جهان شد

Кораши ҳамаи таҳсили фунун ҳунар омад

کارش همه تحصیل فنون هنر آمد

Ҳар чанд ки дар чашми хиради чарх бузург аст

هر چند که در چشم خرد چرخ بزرگ است

На чарх бар ҳиммат ӯ мухтасар омад

نه چرخ بر همت او مختصر آمد

Сиррӣаст варо бо малики алърш казон сар

سری است ورا با ملک العرش کزان سر

Кораши ҳамаи шоистатар аз икдгр омад

کارش همه شایسته تر از یکدگر آمد

Вази ъотФти лутфи малики ҷли ҷалола

وز عاطفت لطف ملک جل جلاله

Иқболи варои ёру хирад роҳбар омад

اقبال ورا یار و خرد راهبر آمد

Султонаш падар хонд ки дар мамлакат ӯ

سلطانش پدر خواند که در مملکت او

Мушфиқтару шоистатар аз сад падар омад

مشفق تر و شایسته تر از صد پدر آمد

Вази ҳазрати ҷлт ба сӯии боргаҳ ӯ

وز حضرت جلت به سوی بارگه او

Бар лафз буридон саодат хабар омад

بر لفظ بریدان سعادت خبر آمد

К-эии шоҳи ту онӣ ки дарин олами фонӣ

کای شاه تو آنی که درین عالم فانی

Чун умри Хизри умри ту беҳад ва мар омад

چون عمر خضر عمر تو بی حد و مر آمد

Обод бар ӯ бод ки аз нутфаи покаш

آباد بر او باد که از نطفه پاکش

Чун нусрати дайни хусрави воло сайр омад

چون نصرت دین خسرو والا سیر آمد

Он шоҳи ҷўонбхт ки ин на фалаки пер

آن شاه جوانبخت که این نه فلک پیر

Дар ҷанби ҷалолаш чу ҷаҳон бехатар омад

در جنب جلالش چو جهان بی خطر آمد

Баҳрӣаст ки лаб то лаби он баҳр , дрри гашт

بحریست که لب تا لب آن بحر، درر گشت

Конӣаст ки сартосари он кон , гуҳар омад

کانیست که سرتاسر آن کان، گهر آمد

эй шоҳи ту бе онкии зи адли ту дарин аҳд

ای شاه تو بی آنکه ز عدل تو درین عهد

Оҳӯи барраи фарёдраси шер нар омад

آهو بره فریادرس شیر نر آمد

Аз ғояти инсофи ту дар хиттаи олам

از غایت انصاف تو در خطه عالم

Бо гург , қҷу мяш ба як обхўр омад

با گرگ، قج و میش به یک آبخور آمد

Бо ҳиммати ту чашмаи хуршед сҳо шуд

با همت تو چشمه خورشید سها شد

Пеши кафи ту арсаи қулзум шимур омад

پیش کف تو عرصه قلزم شمر آمد

То бар дару даргоҳи ту иқбол ҳашар кард

تا بر در و درگاه تو اقبال حشر کرد

Бар ҷони ҳасудати зи ҳаводис ҳашар омад

بر جان حسودت ز حوادث حشر آمد

То хушк ватар ҷумлаи мамолик ба кафи тест

تا خشک و تر جمله ممالک به کف تست

Хасми ту зи ғами хушки лабу дида тар омад

خصم تو ز غم خشک لب و دیده تر آمد

То ҳеҷ хирадманд нагӯяд ба ҷаҳон дар

تا هیچ خردمند نگوید به جهان در

Каз чашмаи хуршеди гули зард бар омад

کز چشمه خورشید گل زرد بر آمد

То матбахии олами суфло шудаи хуршед

تا مطبخی عالم سفلی شده خورشید

То рангрази маркази хокӣ қамар омад

تا رنگرز مرکز خاکی قمر آمد

Умри туу рои адади ҷазри асми бод

عمر تو و رای عدد جذر اصم باد

Каз умри ту дар малики ҷаҳони зеб ва фар омад

کز عمر تو در ملک جهان زیب و فر آمد

Бодои шаҷари зоти ту пояндаи азирок

بادا شجر ذات تو پاینده ازیراک

Дар боғи ҳунари сахт ба ойин шаҷар омад

در باغ هنر سخت به آیین شجر آمد