То кӣ зи хиттаи хавфи ое ба сафи раҷо
تا کی ز خطه خوف آیی به صف رجا
Баргир по ва бирав зини дори малики фано
برگیر پا و برو زین دار ملک فنا
Умрат ба боғи амли икрўзаҳи гашт чу гул
عمرت به باغ امل یکروزه گشت چو گل
Ту чун маи ду шабаҳи Тифли ҷаҳони сафо
تو چون مه دو شبه طفل جهان صفا
Тифлии зи бори ризои икраҳи ду то шӯу бас
طفلی ز بار رضا یکره دو تا شو و بس
Конки ҳилоли фалак Тифласт ва ҳаст ду то
کانک هلال فلک طفل است و هست دو تا
Бех умед бикун то сари зи хиттаи дил
بیخ امید بکن تا سر ز خطه دل
Баҳри наҷот бар сар то ба хати ризо
بهر نجات بر سر تا به خط رضا
Роҳати мҷўии зи хок зеро баҳам набӯд
راحت مجوی ز خاک زیرا بهم نبود
Коми наҳангу амон , саҳни биҳишту вабо
کام نهنگ و امان، صحن بهشت و وبا
Сина макун ба сиррӣ дар роҳи фақр ки ту
سینه مکن به سری در راه فقر که تو
Бесар чу перҳанӣ бе синаи ҳамчуи қабо
بی سر چو پیرهنی بی سینه همچو قبا
Дар хоки ин ҷаҳон биншин чу хоки замин
در خاک این جهان بنشین چو خاک زمین
То ҳам ту бар надиҳӣ хокат ба боди ҳаво
تا هم تو بر ندهی خاکت به باد هوا
Дар чори мехи худии вар на баҳри ду нафас
در چار میخ خودی ور نه بهر دو نفس
Даҳ бори ҳотиф сар мегуядат ки дар о
ده بار هاتف سر می گویدت که در آ
Малики раҷои талабӣ бар хавфи пои буна
ملک رجا طلبی بر خوف پای بنه
Каз хавфдид тавон сари ҳади малики раҷо
کز خوف دید توان سر حد ملک رجا
Меҳр аз ҷаҳони матлаб зонка бар арӯси чунин
مهر از جهان مطلب زانکه بر عروس چنین
Бошад умеди зиҳаш дар ақли айни хато
باشد امید زهش در عقل عین خطا
зи обу гиёҳи ҷаҳони сӯрат чаҳ май нигарӣ
ز آب و گیاه جهان صورت چه می نگری
Тимсоҳи хуфтаи нигар дар зери обу гё
تمساح خفته نگر در زیر آب و گیا
Аз бас ки хӯрд ҳавои хӯни ту шаби ҳамаи шаб
از بس که خورد هوا خون تو شب همه شب
Ғолиб шавад зи шафақи хӯн бар мизоҷи ҳаво
غالب شود ز شفق خون بر مزاج هوا
Дар зери ҳуққаи чарх ар буд муҳраи меҳр
در زیر حقه چرخ ار بود مهره مهر
Аз ҳуққаи дидаи бабри кон муҳра нест баҷо
از حقه دیده ببر کان مهره نیست بجا
Азлат ба нақди вуҷӯд аз рӯзгори бихар
عزلت به نقد وجود از روزگار بخر
Аирои хиради ҳамаи каси гавҳар ба ним баҳо
ایرا خرد همه کس گوهر به نیم بها
Дил кун ба дасти нахуст кин сӯратаст на дил
دل کن به دست نخست کاین صورتست نه دل
Бас ҳаст бар ман ва ту саҳрои чину хто
بس هست بر من و تو صحرای چین و ختا
Исо қудсӣ бидон рисии казин ва аз он
عیسی قدسی بدان رسی کزین و از آن
Коинҷо зарасту дирам ва онҷо дамасту даво
کاینجا زرست و درم و آنجا دمست و دوا
Бо ақли қосири ту чаҳ ма чаҳ чанбари даф
با عقل قاصر تو چه مه چه چنبر دف
Дар базми кӯдак чаҳ арғунун чаҳ се то
در بزم کودک چه ارغنون چه سه تا
Банди наҷот ки зад дар пеши рахнаи дил ?
بند نجات که زد در پیش رخنه دل؟
Онкас ки рафт бурун аз банди кому ҳаво
آنکس که رفت برون از بند کام و هوا
Аз нафаси амони матлаби коинҷои надод ба кас
از نفس امان مطلب کاینجا نداد به کس
Нахли шикастаи рутаби дасти бурӣдаи ато
نخل شکسته رطب دست بریده عطا
Ҳастӣ Халифаи насаби Бағдоди қудси талаб
هستی خلیفه نسب بغداد قدس طلب
Соиси сарои ҷаҳон чаҳ дар хураст туро
سایس سرای جهان چه در خورست ترا
Зини панҷ ҳис чаҳ шӯии эмин ки бо ҳамаи шаш ?
زین پنج حس چه شوی ایمن که با همه شش؟
Бади бози ҳам барад аз хсли ҳарифи дағо
بد باز هم برد از خصل حریف دغا
Софии ббошу барраи зини тангноӣ ки май
صافی بباش و بره زین تنگنای که می
Он рӯз раст задан каз дарди гашти ҷудо
آن روز رست زدن کز درد گشت جدا
Ганҷи гуҳар чаҳ наҳй чун роҳи коҳкшон
گنج گهر چه نهی چون راه کاهکشان
Олам ба барг киӣ вокн чу коҳрбо
عالم به برگ کهی واکن چو کاهربا
Кӣ гашти табъи ҳаким аз хоки сӯхтаи хуш
کی گشت طبع حکیم از خاک سوخته خوش
Кӣ дид ташнаи ишқ аз оби диҷлаи шифо
کی دید تشنه عشق از آب دجله شفا
Зари хоки сӯхтаи дон каз оташи ҳавасаш
زر خاک سوخته دان کز آتش هوسش
Шуд ҳамчуи кӯраи зари дилҳои мо ва шумо
شد همچو کوره زر دلهای ما و شما
Зери сипеҳри қамари сар бар накард гулӣ
زیر سپهر قمر سر بر نکرد گلی
Кон дид рӯй амон ё дод буии вафо
کان دید روی امان یا داد بوی وفا
Хас парвараст ҷаҳон вонгаҳ расед азу
خس پرورست جهان وانگه رسید ازو
Тӯтӣ ба малики сухани ҳудҳуд ба тоҷу ливо
طوطی به ملک سخن هدهد به تاج و لوا
Анқои нафас чаҳ занад то дар замона буд
عنقا نفس چه زند تا در زمانه بود
Ҳудҳуд ба тоҷи накӯ , тӯтӣ ба нутқи сазо
هدهد به تاج نکو، طوطی به نطق سزا
Даҳр ар ба ҷои ғизо хӯнат диҳад чаҳ аҷаб
دهر ار به جای غذا خونت دهد چه عجب
Худ дар раҳми зи нахуст аз хӯнати сохт ғизо
خود در رحم ز نخست از خونت ساخت غذا
Дар қулзуми хатарии ҷон бо сафинаи Фгн
در قلزم خطری جان با سفینه فگن
То лотхФ диҳадат солори шаръи Нидо
تا لاتخف دهدت سالار شرع ندا
Султони фақри талаби кшўрстони ҳудо
سلطان فقر طلب کشورستان هدی
Хокӣ арш нишин ?маккеии шаръи гшо
خاکی عرش نشین مکی شرع گشا
Бо меҳри хотам ӯ яъне Муҳамади ҳур
با مهر خاتم او یعنی محمد حر
Чун муми муҳра шудаи санги тбиру ҳаро
چون موم مهره شده سنگ تبیر و حرا
Доруии хаста дилон дод аз муфарраҳи лаб
داروی خسته دلان داد از مفرح لب
То шудаи кушодаи даҳан ногоҳ сӯрати ло
تا شده گشاده دهن ناگاه صورت لا
Чун кӯси даъват ӯ пар кард гӯши ҷаҳон
چون کوس دعوت او پر کرد گوش جهان
Аз кӯҳи бонг сидқат омад ба ҷои садо
از کوه بانگ صدقت آمد به جای صدا
Шохи шариъат ӯ тӯбои илму амал
شاخ شریعت او طوبی علم و عمل
Фаръи ҳақиқат ӯ тӯтии ҳаламу ҳаё
فرع حقیقت او طوطی حلم و حیا
Вақти ишорати ҳақи ҷонбози амри қадам
وقت اشارت حق جانباز امر قدم
Лекин ба вақти сухани ҷонбхши ақлу зко
لیکن به وقت سخن جانبخش عقل و ذکا
Дар роҳи мартабааш исо нишаста хаҷал
در راه مرتبه اش عیسی نشسته خجل
Бо сидқи муъҷизааш Мӯсои шикастаи Асо
با صدق معجزه اش موسی شکسته عصا
Бишнидаи давлат ӯ аз сусмори сухан
بشنیده دولت او از سوسمار سخن
Оварда даъват ӯ аз санги резаи гўо
آورده دعوت او از سنگ ریزه گوا
Аз баҳри гуруснагон дар қаҳти соли ҳудо
از بهر گرسنگان در قحط سال هدی
Биниҳода хон карам дар дода бонги сало
بنهاده خوان کرم در داده بانگ صلا
Дар банди даъват ӯ султони ҷону хирад
در بند دعوت او سلطان جان و خرد
Дар доми ҳиммат ӯ симурғи ҷӯаду сахо
در دام همت او سیمرغ جود و سخا
Чун дид чашми дилаш кам беш куну макон
چون دید چشم دلش کم بیش کون و مکان
По бар сар ҳама зад нанашаста аз сари по
پا بر سر همه زد ننشسته از سر پا
Ҳақ дода хотами дайни баҳри салоҳи бадв
حق داده خاتم دین بهر صلاح بدو
ӯ дода меҳри нигини баҳри наҷот ба мо
او داده مهر نگین بهر نجات به ما
Он шаб ки рафт буруни зини тангнои ваҳш
آن شب که رفت برون زین تنگنای وحش
Бардошти маҳмили тани зини арсаи гоҳи бало
برداشت محمل تن زین عرصه گاه بلا
Рафт аз ҷаҳони нишеб то хати олами кул
رفت از جهان نشیب تا خط عالم کل
Бгзошт аз пас пушти ин тира рӯй фазо
بگذاشت از پس پشت این تیره روی فضا
Аз акси ҷбҳт ӯ пари моҳи шакли фалак
از عکس جبهت او پر ماه شکل فلک
Аз наъли мураккаб ӯ пари Зуҳраи саҳни само
از نعل مرکب او پر زهره صحن سما
Фитроки мураккаб ӯ бигрифта рӯҳи амин
فتراک مرکب او بگرفته روح امین
ӯ рафт гарми Аннани зини сарди сайри ъно
او رفت گرم عنان زین سرد سیر عنا
Адҳами брондаҳи бурун аз шаш ҷаҳоти адам
ادهم برانده برون از شش جهات عدم
Афганда рахти вуҷӯди андари ҳарими бақо
افگنده رخت وجود اندر حریم بقا
Рўштгони фалаки фориғи зи сайру сукӯн
روشتگان فلک فارغ ز سیر و سکون
Наврустагони замини холӣ з нашаву намо
نورستگان زمین خالی ز نشو و نما
Дар киштзори ҷаҳон гул шуд ба мӯъҷиз ӯ
در کشتزار جهان گل شد به معجز او
Ҳар қатраи хӯн ки азу дар роҳи гашти ҷудо
هر قطره خون که ازو در راه گشت جدا
Шукронаи қадамаш дар пои мураккаб ӯ
شکرانه قدمش در پای مرکب او
Анҷуми фишондаи гуҳар , гардун фиканда вто
انجم فشانده گهر، گردون فکنده وطا
Исои зи чори дарӣ бо ҷумлаи ҷамъи русул
عیسی ز چار دری با جمله جمع رسل
Пеши омада ба адаб карда саломи адо
پیش آمده به ادب کرده سلام ادا
Бинмуд чу ойӣна дар чашми ҳиммат ӯ
بنمود چو آیینه در چشم همت او
Ҳам боми ҳафт фалаки ҳам саҳни ҳашт саро
هم بام هفت فلک هم صحن هشت سرا
Хуршед бо дафи зари ҳамсози Зуҳра шуда
خورشید با دف زر همساز زهره شده
Он брФгндаҳи хурӯши вена дар гирифтаи наво
آن برفگنده خروش وین در گرفته نوا
Ҷбрил дода бадв аз луади навати хабар
جبریل داده بدو از لود نوت خبر
Аҳмади бад-ӣни сабабаш дар роҳ карда раҳо
احمد بدین سببش در راه کرده رها
Танҳо ба мураккаби ҷон бе ҳеҷ восита Эй
تنها به مرکب جان بی هیچ واسطه ای
Рафт аз фазои уфуқ то хати сами Дино
رفت از فضای افق تا خط ثم دنا
Омад зи пардаи ғайби овози амри бадв
آمد ز پرده غیب آواز امر بدو
К-эии пешвои русули мандяши пештари о
کای پیشوای رسل مندیش پیشتر آ
Пеши ишорати ҳақи сад саҷда карда валек
پیش اشارت حق صد سجده کرده ولیک
Онҷо набӯд макон то гуфтӣ ӯ ки куҷо
آنجا نبود مکان تا گفتی او که کجا
Биниҳод хон карам дар боргоҳи қадам
بنهاد خوان کرم در بارگاه قدم
Меҳмони Муҳамади ҳури меҳмони худоаши худо
مهمان محمد حر مهمان خداش خدا
Дидам ба дидаи сари зоти муназзаҳи ҳақ
دیدم به دیده سر ذات منزه حق
Беруни зи ҳаду ҷиҳати холии з чун ва чаро
بیرون ز حد و جهت خالی ز چون و چرا
Монда ба ҳазрати қудс аз шарми бастаи забон
مانده به حضرت قدس از شرم بسته زبان
Лои аҳсӣ аз пай ин гуфта ба ҷои сано
لا احصی از پی این گفته به جای ثنا
Чандини ҳазор сухан бо ҳақи брондаҳ ба сар
چندین هزار سخن با حق برانده به سر
Зон ношунида азуи кас дар халоу мулло
زان ناشنیده ازو کس در خلا و ملا
Оварда аз дар ӯ маншури куну макон
آورده از در او منشور کون و مکان
Тўқиъ карда бирав раби аҳдноу қно
توقیع کرده برو رب اهدنا و قنا
Баҳри шикаста дилон карда шафоату ҳақ
بهر شکسته دلان کرده شفاعت و حق
Дода нишон ки диҳад раҳмат ба халқи ҷазо
داده نشان که دهد رحمت به خلق جزا
Ҳам дар шаби омадаи боз аз хлўаҳи хонаи сар
هم در شب آمده باز از خلوه خانه سر
Ҳуҷҷати набиштаи қавӣ ҳоҷот гашта раво
حجت نبشته قوی حاجات گشته روا
эй оби раҳмати ту оташи нишони асир
ای آب رحمت تو آتش نشان اثیر
Ваии туфи ғайри ту ойӣнаи сӯзи ано
وی تف غیر تو آیینه سوز انا
Доне ки нест мҷир аз дасти тайифа Эй
دانی که نیست مجیر از دست طایفه ای
К-эйанд бар дар ту дили пари зи бори риё
کایند بر در تو دل پر ز بار ریا
Ҷўқӣ ба гоҳи ҷадал чун косаи зуди шикан
جوقی به گاه جدل چون کاسه زود شکن
Қавмӣ ба вақти сухан чун кӯси ёФаҳ даро
قومی به وقت سخن چون کوس یافه درا
Чу оби гарми ҳамаи дмсозу вақти карам
چو آب گرم همه دمساز و وقت کرم
Чу хоки хушку хашин чу боди сарду гзо
چو خاک خشک و خشن چو باد سرد و گزا
Эшон чу қалби што аз табъи баста ва ман
ایشان چو قلب شتا از طبع بسته و من
Бо хотирӣ ки барад зу ршги қалби што
با خاطری که برد زو رشگ قلب شتا
Зини ноқисони зиёди эмини ним нафасӣ
زین ناقصان زیاد ایمن نیم نفسی
?пока ба иззати ту амнӣ фирист маро
پاکا به عزت تو امنی فرست مرا
Чун файзи раҳмати ту кам нест пас чаҳ аҷаб
چون فیض رحمت تو کم نیست پس چه عجب
Гар мустаҷоб шавад дар ҳазрати ту дуо
گر مستجاب شود در حضرت تو دعا