Соқио бода бидиҳ то тараб аз сар гиранд

ساقیا باده بده تا طرب از سر گیرند

Пеш кин тоҷи ма аз торак шаб баргиранд

پیش کاین تاج مه از تارک شب برگیرند

Шоҳидони шамъи зи кошона бурун андозанд

شاهدان شمع ز کاشانه برون اندازند

Қудсёни машъалаи ҳафт фалак даргиранд

قدسیان مشعله هفت فلک درگیرند

Некӯони парда бар андохта дар рақс оянд

نیکوان پرده بر انداخته در رقص آیند

Мутрибон ҳар нафасии парда дигар гиранд

مطربان هر نفسی پرده دیگر گیرند

Нақли хушк аз лаб чун шукр маъшӯқ баранд

نقل خشک از لب چون شکر معشوق برند

Май равшан ба самоъи ғазал тар гиранд

می روشن به سماع غزل تر گیرند

Зуҳраро атои басӯии маҷлиси ушшоқи кашанд

زهره را اتا بسوی مجلس عشاق کشند

Гуҳи сари зулфу гуҳии гӯша чодар гиранд

گه سر زلف و گهی گوشه چادر گیرند

Ҳиндӯи осои ҳамаи ҳангоми шукри хандаи субҳ

هندو آسا همه هنگام شکر خنده صبح

Бо лаби ёр кам тӯтӣ ва шукр гиранд

با لب یار کم طوطی و شکر گیرند

Санг дар соғари неку бад айём зананд

سنگ در ساغر نیک و بد ایام زنند

Вази каф сангдилон насафӣ ва соғар гиранд

وز کف سنگدلان نصفی و ساغر گیرند

Тавқи гардани зи сари гесуии мишкӣни созанд

طوق گردن ز سر گیسوی مشکین سازند

Сайди гардун ба хами зулф мънбр гиранд

صید گردون به خم زلف معنبر گیرند

Зери сақфи гуҳари огӣни фалак чун дами субҳ

زیر سقف گهر آگین فلک چون دم صبح

Хуш биханданду ҷаҳон дар зар ва гавҳар гиранд

خوش بخندند و جهان در زر و گوهر گیرند

Кам занон нарад дағо бохтан оғоз кунанд

کم زنان نرد دغا باختن آغاز کنند

Муҳраи хасм бар умед мшшдр гиранд

مهره خصم بر امید مششدر گیرند

Наъраи нӯши вшоқону самоъи хуши чанг

نعره نوش وشاقان و سماع خوش چنگ

Ҷони Фзониди гуҳи субҳи ҷаҳон бар гиранд

جان فزانید گه صبح جهان بر گیرند

Он химдаҳи қади лоғари тани мӯи рехтаи сар

آن خیمده قد لاغر تن مو ریخته سر

Бизананд ва бинавозанд ва ба бар дар гиранд

بزنند و بنوازند و به بر در گیرند

Ваон тиҳии меъда на чашми сияҳи сӯхта ро

وان تهی معده نه چشم سیه سوخته را

Нолаи дил ба даҳ ангушти фурӯ тар гиранд

ناله دل به ده انگشت فرو تر گیرند

Ваон кашфи пушти хрФро ки ҳамаи тан шикам аст

وان کشف پشت خرف را که همه تن شکم است

Гардан ва гӯш бимоланд чу бар бар гиранд

گردن و گوش بمالند چو بر بر گیرند

Вази хурӯши хуши он доираи кирдори ду рӯй

وز خروش خوش آن دایره کردار دو روی

Пой чун доира хоҳанд ки бар сар гиранд

پای چون دایره خواهند که بر سر گیرند

Гарданони ҳамчуи гиребони ҳамаи сар дар бозанад

گردنان همچو گریبان همه سر در بازند

То яке дами сари он зулф муаттар гиранд

تا یکی دم سر آن زلف معطر گیرند

Осмони бархе базмӣ ки дар ӯ аз майу ҷом

آسمان برخی بزمی که در او از می و جام

Озар аз об диҳанд оби з озар гиранд

آذر از آب دهند آب ز آذر گیرند

Муштӣ ӯ бошу қаландар баҳам оянду ҳама

مشتی او باش و قلندر بهم آیند و همه

Пардаи нестӣу роҳ қаландар гиранд

پرده نیستی و راه قلندر گیرند

Чун баду неки ҷаҳони ҷумла фаромӯш кунанд

چون بد و نیک جهان جمله فراموش کنند

Бода бар ёди кафи шоҳ Музаффар гиранд

باده بر یاد کف شاه مظفر گیرند

Насраи аддӣни ъздолмлаҳи Муҳамад ки азу

نصرة الدین عضدالمله محمد که ازو

Сокинони фалакии мартаба ва фар гиранд

ساکنان فلکی مرتبه و فر گیرند

Паҳлавони хусрави Мансур ки бо қудрат ӯ

پهلوان خسرو منصور که با قدرت او

Осмонро сазад ар ъоҷр ва музтар гиранд

آسمان را سزد ار عاجر و مضطر گیرند

Қатраеро зи кафши қулзум ва Ҷайҳун хонанд

قطره ای را ز کفش قلزم و جیحون خوانند

Гӯшаеро зи дилаши гунбад ахзар гиранд

گوشه ای را ز دلش گنبد اخضر گیرند

Онкӣ бо ҳишмат ӯ кам з кам ояд гуҳи ақд

آنکه با حشمت او کم ز کم آید گه عقد

Ҳар ҳисобӣ ки зи Кайхусраву ҷам бар гиранд

هر حسابی که ز کیخسرو و جم بر گیرند

Давҳаи давлату сарчашмаи иқболи варо

دوحه دولت و سرچشمه اقبال ورا

Оқилони поктар аз тӯбо ва кавсар гиранд

عاقلان پاکتر از طوبی و کوثر گیرند

Чокари лафзи хушу бандаи табъаш каш ӯст

چاکر لفظ خوش و بنده طبعش کش اوست

Ҳар чаҳ ном аз тарафи шаштар ва аскар гиранд

هر چه نام از طرف ششتر و عسکر گیرند

Бо кафи дасти вай аз нор саман рӯйонанд

با کف دست وی از نار سمن رویانند

Бо туфи теғи вай аз об самандар гиранд

با تف تیغ وی از آب سمندر گیرند

Хусравони номи шарифаши ҳама бар дида ниҳанд

خسروان نام شریفش همه بر دیده نهند

Қудсёни номаи фатҳаши ҳама дар бар гиранд

قدسیان نامه فتحش همه در بر گیرند

Парчами хинги вай аз турраи ҳўрои созанд

پرچم خنگ وی از طره حورا سازند

Байрақи рмҳи вай аз калла қайсар гиранд

بیرق رمح وی از کله قیصر گیرند

На фалаки зи орзӯии тавқи самандаши ҳамаи шаб

نه فلک ز آرزوی طوق سمندش همه شب

Хештан то ба саҳар дар зар ва зевар гиранд

خویشتن تا به سحر در زر و زیور گیرند

Бар фалаки анҷум аз он чун варақи зар шуда анд

بر فلک انجم از آن چون ورق زر شده اند

То варақҳои мдиҳши ҳама дар зар гиранд

تا ورقهای مدیحش همه در زر گیرند

Дасту шамшери варо аз қабл нусрати ҳақ

دست و شمشیر ورا از قبل نصرت حق

Зулфиқор дигару ҳайдар дигар гиранд

ذوالفقار دگر و حیدر دیگر گیرند

Байзаи шаръи мусаллам буд аз фитнаи чарх

بیضه شرع مسلم بود از فتنه چرخ

То варои рӯзи вғои нойиб ҳайдар гиранд

تا ورا روز وغا نایب حیدر گیرند

Пеши он даст ки хуршеди фалак тайра ӯст

پیش آن دست که خورشید فلک طیره اوست

Ҳастӣ олами шаш гӯша муҳақар гиранд

هستی عالم شش گوشه محقر گیرند

Май сголнди ду дасташ ки ба як бахшиши гарм

می سگالند دو دستش که به یک بخشش گرم

Тару хушки ҳамаи офоқи зи раҳ бар гиранд

تر و خشک همه آفاق ز ره بر گیرند

Ҷӯади мурдаи зи дилаш зинда шуд ва шояд агар

جود مرده ز دلش زنده شد و شاید اگر

Дами исоу дили шоҳ баробар гиранд

دم عیسی و دل شاه برابر گیرند

Тиҳуон дар ҳарамаши зқаҳ шоҳин талабанд

تیهوان در حرمش زقه شاهین طلبند

Оҳӯон дар кнФши гӯш ғазанфар гиранд

آهوان در کنفش گوش غضنفر گیرند

НФҳаҳи адли варои буии з ғазнӣн ёбанд

نفحه عدل ورا بوی ز غزنین یابند

Садамаи теғи варои роҳ ба кшмр гиранд

صدمه تیغ ورا راه به کشمر گیرند

Салтанатро ҷузи азуи восита алъқд куҷост ?

سلطنت را جز ازو واسطة العقد کجاست؟

Ки бадви мамлакату афсар санҷар гиранд

که بدو مملکت و افسر سنجر گیرند

Падари Искандари сонӣу бародари султон

پدر اسکندر ثانی و برادر سلطان

Асли шоҳони зи падар ё з бародар гиранд

اصل شاهان ز پدر یا ز برادر گیرند

Хсрўои адл ту ҷоеаст ки дар хиттаи малик

خسروا عدل تو جاییست که در خطه ملک

Туғрулу боз ба дроҷ ва кабӯтар гиранд

طغرل و باز به دراج و کبوتر گیرند

Ақлу ҷони хоки кафи пои ту дар дидаи кашанд

عقل و جان خاک کف پای تو در دیده کشند

Баҳру кони ғошияи дасти ту бар сар гиранд

بحر و کان غاشیه دست تو بر سر گیرند

Гар камандӣ кунад аз рои рафеъи ту фалак

گر کمندی کند از رای رفیع تو فلک

Ба хам ӯ ҳамаи хуршед мунаввар гиранд

به خم او همه خورشید منور گیرند

Ақли кули зот ту омад ки бар ртбт ӯ

عقل کل ذات تو آمد که بر رتبت او

На фалакро ҳамаи аҷзоӣ мбтр гиранд

نه فلک را همه اجزای مبتر گیرند

Андарони рӯз ки гардони вғо дар сафи кин

اندران روز که گردان وغا در صف کین

Нолаи кӯс ба аз нола мзҳр гиранд

ناله کوس به از ناله مزهر گیرند

Туъмаи марги зи аҷсоми далерони созанд

طعمه مرگ ز اجسام دلیران سازند

Соҳати чарх бар арвоҳ мутаҳҳар гиранд

ساحت چرخ بر ارواح مطهر گیرند

Ба туфи теғи ҳамаи гарда гардун сӯзанд

به تف تیغ همه گرده گردون سوزند

Ба хами хоми ҳамаи Зуҳра азҳр гиранд

به خم خام همه زهره ازهر گیرند

Боди поёни зи туфи ханҷари одии сафатон

باد پایان ز تف خنجر عادی صفتان

Табъи даври фалаку одат сарсар гиранд

طبع دور فلک و عادت صرصر گیرند

Он замони теғи турои моя нусрат донанд

آن زمان تیغ ترا مایه نصرت دانند

Ваон нафаси тири турои марг мусаввир гиранд

وان نفس تیر ترا مرگ مصور گیرند

РоФнўни вори ҳамаи кӯс аҷал бинавозанд

رافنون وار همه کوس اجل بنوازند

Арғавони шакли рухи теғ ба хӯн дар гиранд

ارغوان شکل رخ تیغ به خون در گیرند

Найзаҳо хўобгаҳ аз сина гардон талабанд

نیزه ها خوابگه از سینه گردان طلبند

Ҳарбаҳо ҷойгаҳи андари сар ва афсар гиранд

حربه ها جایگه اندر سر و افسر گیرند

Саракашони ҳам ба сари рмҳ чу нилӯфар тар

سرکشان هم به سر رمح چو نیلوفر تر

Арсаи маърака дар лола аҳмар гиранд

عرصه معرکه در لاله احمر گیرند

Ақлу рӯҳ аз фазаъ , ойӣнаи мисол

عقل و روح از فزع، آیینه مثال

Роҳи ин доираи оина пайкар гиранд

راه این دایره آینه پیکر گیرند

Аз тараби сафи шиканони лавни тбр хӯн ёбанд

از طرب صف شکنان لون طبر خون یابند

Вази фазаъи теғи занони ранг мъсФр гиранд

وز فزع تیغ زنان رنگ معصفر گیرند

Гуҳи рикоб аз камари кӯҳи гаронтар созанд

گه رکاب از کمر کوه گران تر سازند

Гуҳи Аннан аз варақи коҳ сабктар гиранд

گه عنان از ورق کاه سبکتر گیرند

Гирди икрони турои к-эйати фатҳ ва зафараст

گرد یکران ترا کایت فتح و ظفرست

Мояи нусрату пероя лашгар гиранд

مایه نصرت و پیرایه لشگر گیرند

Бар сари моидаҳи маъракаи мурғони ҳаво

بر سر مایده معرکه مرغان هوا

Коса аз тораки шоҳон ситамгар гиранд

کاسه از تارک شاهان ستمگر گیرند

Номаи фатҳи ту бар торам гардун хонанд

نامه فتح تو بر طارم گردون خوانند

Хаймаи ҷоҳи ту бар торак ахтар гиранд

خیمه جاه تو بر تارک اختر گیرند

Саъди гардун ба бақои абаду нусрати ҳақ

سعد گردون به بقای ابد و نصرت حق

Фоли иқбол ба номи ту з дафтар гиранд

فال اقبال به نام تو ز دفتر گیرند

Ҳамлаеро зи ту сад лашкар доро шимуранд

حمله ای را ز تو صد لشکر دارا شمرند

Вақфаеро зи ту сад сад Сикандар гиранд

وقفه ای را ز تو صد سد سکندر گیرند

Фузало дар сифати мадҳи ту ашъори мҷир

فضلا در صفت مدح تو اشعار مجیر

Ба зи дарҷи гуҳару дарҷ мстр гиранд

به ز درج گهر و درج مسطر گیرند

Рақамаши турфатар аз сӯрат Монӣ донанд

رقمش طرفه تر از صورت مانی دانند

Суханаши хубтар аз санъат озр гиранд

سخنش خوبتر از صنعت آزر گیرند

Пеши табъи вайу дасти ту бузургони Ироқ

پیش طبع وی و دست تو بزرگان عراق

Ҳам сахои ҳам сухани халқ музаввар гиранд

هم سخا هم سخن خلق مزور گیرند

Шеър ӯ нисбату ном аз туу мадҳ ту гирифт

شعر او نسبت و نام از تو و مدح تو گرفت

Гарчи ном аз падари хеши ваз модар гиранд

گرچه نام از پدر خویش وز مادر گیرند

Хсрўои тоҷи дҳо ! мавкиб наврӯз расед

خسروا تاج دها! موکب نوروز رسید

Ки ҷҳонрои ҳама дар лола ва ъбҳр гиранд

که جهانرا همه در لاله و عبهر گیرند

Бас намондаст ки бар домани кишту лаби ҷӯй

بس نماندست که بر دامن کشت و لب جوی

Сабзау бед ба кафи новак ва ханҷар гиранд

سبزه و بید به کف ناوک و خنجر گیرند

Ратлҳо аз май осӯда лаболаб хоҳанд

رطلها از می آسوده لبالب خواهند

Ҷомҳо дар зару фирӯза саросар гиранд

جامها در زر و فیروزه سراسر گیرند

Базм наврӯз бисоз ва меосӯда бихоҳ

بزم نوروز بساز و می آسوده بخواه

То ба базми ту ҳамаи бода муқаттар гиранд

تا به بزم تو همه باده مقطر گیرند

Бар хур аз бахти ҷавони рӯзи наву давлати нав

بر خور از بخت جوان روز نو و دولت نو

Он ба имрӯз ки ҷом май ва соғар гаранд

آن به امروز که جام می و ساغر گرند

То батон гирди самани доми зи анбари созанд

تا بتان گرد سمن دام ز عنبر سازند

То маони рӯзи тараби зулф мънбр гиранд

تا مهان روز طرب زلف معنبر گیرند

То хату оризи хубони хутанро ба сифат

تا خط و عارض خوبان ختن را به صفت

Чун дили муъмин ва чун сина кофар гиранд

چون دل مؤمن و چون سینه کافر گیرند

Ъзу иқболи туу аъзами атобак ба ҷаҳон

عز و اقبال تو و اعظم اتابک به جهان

Боди чндонки дам сувар бидам даргиранд

باد چندانک دم صور بدم درگیرند

Амр ва наҳй ту чунон бод ки бар рӯй замин

امر و نهی تو چنان باد که بر روی زمین

Хусравонро ҳамаи маъмур ва мусаххар гиранд

خسروان را همه مأمور و مسخر گیرند

Дар ту каъбаи умеди хилоиқи бодо

در تو کعبه امید خلایق بادا

То ҳамаи халқи ҷаҳони ҳалқаи он дар гиранд

تا همه خلق جهان حلقه آن در گیرند