Аиҳоолъшоқи бози он длстон омад падед

ایهاالعشاق باز آن دلستان آمد پدید

Ҷон барафшонед кони ором ҷон омад падед

جان برافشانید کان آرام جان آمد پدید

Чашм бигушоӣед ҳин кони талхи посух рух намӯд

چشم بگشایید هین کان تلخ پاسخ رخ نمود

Лаб фурӯ бандед кони ширин забон омад падед

لب فرو بندید کان شیرین زبان آمد پدید

Сад дил акнӯн дар миён бояд чу шамъ аз баҳри онк

صد دل اکنون در میان باید چو شمع از بهر آنک

Ъорс чун шамъи он лоғар миён омад падед

عارص چون شمع آن لاغر میان آمد پدید

Домани андари чиди сарв аз вай чу сояи зи офтоб

دامن اندر چید سرو از وی چو سایه ز آفتاب

Чун маи рухсори он сарв равон омад падед

چون مه رخسار آن سرو روان آمد پدید

Ҷони миён дар баст чун не яъне андари хизматам

جان میان در بست چون نی یعنی اندر خدمتم

Рост каз раҳи шакли он шукр фишон омад падед

راست کز ره شکل آن شکر فشان آمد پدید

Хор дар чашмами гул сӯрӣ зад алҳақ то зи лутф

خار در چشمم گل سوری زد الحق تا ز لطف

Зер ҳар хории азуи сад гулистон омад падед

زیر هر خاری ازو صد گلستان آمد پدید

Рафтам андари кӯй ӯ дар хӯн ман рафт осмон

رفتم اندر کوی او در خون من رفت آسمان

Ва он шафақи дони хӯни ман каз осмон омад падед

و آن شفق دان خون من کز آسمان آمد پدید

Пистаи ворам ханда меояд ки ҳамчун пистаи боз

پسته وارم خنده می آید که همچون پسته باز

Ҳар чаҳ бо ман рози дил буд аз даҳон омад падед

هر چه با من راز دل بود از دهان آمد پدید

То нишастам чун нигин аз ҳалқаи васлаши бурун

تا نشستم چون نگین از حلقه وصلش برون

Сад нигин аз чашми ман дар як замон омад падед

صد نگین از چشم من در یک زمان آمد پدید

Дӯш бар беморӣ ман зад хаёлаши ханда Эй

دوش بر بیماری من زد خیالش خنده ای

Ақди марворидтар дар нордон омад падед

عقد مروارید تر در ناردان آمد پدید

Дар ғами ҳиҷраши тани ман баҳр он афганд гӯшт

در غم هجرش تن من بهر آن افگند گوشت

То эй ишқ ӯро устихон омад падед

تا همای عشق او را استخوان آمد پدید

Сиккаи ҳасанаши маро ҳар дам ҳаме гирад ба газ

سکه حسنش مرا هر دم همی گیرد به گاز

Яъне аз зар бар рухи зардат нишон омад падед

یعنی از زر بر رخ زردت نشان آمد پدید

Чеҳраи гулранги он сарви равони хорами ниҳод

چهره گلرنگ آن سرو روان خارم نهاد

То марои сад хор дар чашм равон омад падед

تا مرا صد خار در چشم روان آمد پدید

Зулфи зулмати шакл ӯ бигузашт рӯзӣ бар лабаш

زلف ظلمت شکل او بگذشت روزی بر لبش

Дар лаб ӯ чашмаи ҳайвон аз он омад падед

در لب او چشمه حیوان از آن آمد پدید

Не ғалат гуфтам ки андари лаъл ӯ оби ҳаёт

نی غلط گفتم که اندر لعل او آب حیات

Аз санои хоки пой паҳлавон омад падед

از ثنای خاک پای پهلوان آمد پدید

Шоҳи Искандари ҷалолати хусрави ҷами ртбти онк

شاه اسکندر جلالت خسرو جم رتبت آنک

Ҳамчуи ҷамшеду Сикандар Комрон омад падед

همچو جمشید و سکندر کامران آمد پدید

Насраи аддӣни қоҳири мутлақ ки аз таъӣду фар

نصرة الدین قاهر مطلق که از تأیید و فر

Қаҳр ӯ дар малики олам қаҳрамон омад падед

قهر او در ملک عالم قهرمان آمد پدید

Боргоҳи қудраташро зини равоқ на дарӣ

بارگاه قدرتش را زین رواق نه دری

Аз ҷалолати сақфи вази қадар остон омад падед

از جلالت سقف وز قدر آستان آمد پدید

Чархи тавсани табъро зонгаҳ ки андар хайл ӯст

چرخ توسن طبع را زانگه که اندر خیل اوست

Аблақу сиси саҳар дар зер рон омад падед

ابلق و سیس سحر در زیر ران آمد پدید

Гарчи симурғи карами зини пеши пай гум карда буд

گرچه سیمرغ کرم زین پیش پی گم کرده بود

Инак ӯро бар дршаҳ ошён омад падед

اینک او را بر درشه آشیان آمد پدید

Моҳ бо ин трктозӣ чист ? ҷузи ҳиндӯӣ ӯ

ماه با این ترکتازی چیست؟ جز هندوی او

Хоссаи кӯ чун қиргўн аз қирвон омад падед

خاصه کو چون قیرگون از قیروان آمد پدید

Акси нон ва хон ӯ бар рӯй чархи коса вааш

عکس نان و خوان او بر روی چرخ کاسه وش

Қурсаи хуршеду роҳ каҳкашон омад падед

قرصه خورشید و راه کهکشان آمد پدید

Осмон бар ҷуфти сози Зуҳраи ин раҳ ме занад

آسمان بر جفت ساز زهره این ره می زند

Кобшрўои болъдли кони нӯшин равон омад падед

کابشروا بالعدل کان نوشین روان آمد پدید

Баҳр ва кон гӯйанд агар бенандаши андари садри малик

بحر و کان گویند اگر بینندش اندر صدر ملک

Конки андари як макони сад баҳр ва кон омад падед

کانک اندر یک مکان صد بحر و کان آمد پدید

Шод бошу дайри зӣ эй салтанат каз баҳри ту

شاد باش و دیر زی ای سلطنت کز بهر تو

Амр ва наҳй хусрави султон нишон омад падед

امر و نهی خسرو سلطان نشان آمد پدید

Дар ҷаҳонаст ӯу ақли андари аҷаб то аз чаҳ рӯй ?

در جهانست او و عقل اندر عجب تا از چه روی؟

Сад ҷаҳон аз мкрмт дар як ҷаҳон омад падед

صد جهان از مکرمت در یک جهان آمد پدید

Меҳдии охири замони гашт ӯ ки чун дар зин нишаст

مهدی آخر زمان گشت او که چون در زین نشست

Ақли пиндоради Масеҳ аз осмон омад падед

عقل پندارد مسیح از آسمان آمد پدید

Кед ин даҷоли шаклони охири андар чаҳ фитод

کید این دجال شکلان آخر اندر چه فتاد

Чун ливои Меҳдии охир замон омад падед

چون لوای مهدی آخر زمان آمد پدید

Дасти ваии гурз гарон багазед яъне малик ро

دست وی گرز گران بگزید یعنی ملک را

Ин сбкборӣ аз он гурз гарон омад падед

این سبکباری از آن گرز گران آمد پدید

Ончӣ Мӯсо дошт андари дасту исо дар нафас

آنچه موسی داشت اندر دست و عیسی در نفس

Шоҳро ин дар бенон , он дар баён омад падед

شاه را این در بنان، آن در بیان آمد پدید

Чун ғубори ангезад аз майдон , хирад гуяд ки боз

چون غبار انگیزد از میدان، خرد گوید که باز

Гирди Рахши рустам аз зоўлстон омад падед

گرد رخش رستم از زاولستان آمد پدید

эй Флотўни Фкртӣ коташ фишон табъи туро

ای فلاطون فکرتی کاتش فشان طبع ترا

Офтобу осмони андар миён омад падед

آفتاب و آسمان اندر میان آمد پدید

Маликро бо зулм чун бошад қирон кандар ҷаҳон

ملک را با ظلم چون باشد قران کاندر جهان

Чун ту шоҳи мқбли соҳиб қирон омад падед

چون تو شاه مقبل صاحب قران آمد پدید

Осмони мейри силаҳи тест зон кандар кафш

آسمان میر سلاح تست زان کاندر کفش

Моҳ гоҳе чун сипари гуҳ чун камон омад падед

ماه گاهی چون سپر گه چون کمان آمد پدید

Дасти зари бахшат ки чашми фатҳи азуи равшан шудаи сет

دست زر بخشت که چشم فتح ازو روشن شده ست

Аз барои гӯшмоли гирд нон омад падед

از برای گوشمال گرد نان آمد پدید

Посбони ҳиндӯ ба андари урфи одати лоҷарам

پاسبان هندو به اندر عرف عادت لاجرم

Теғи ҳиндят аз паии дайн посбон омад падед

تیغ هندیت از پی دین پاسبان آمد پدید

Зудгирӣ малик аз рай то дар Ҳиндӯстон

زود گیری ملک از ری تا در هندوستان

Ҳам бидон гавҳар ки аз Ҳиндӯстон омад падед

هم بدان گوهر که از هندوستان آمد پدید

Ҳар ки шакли теғи ту дар саф ҳиҷо дид гуфт

هر که شکل تیغ تو در صف هیجا دید گفت

Коташи андари чашмаи об равон омад падед

کاتش اندر چشمه آب روان آمد پدید

То бихонад хутбаи мадҳи ту бар гули фохта

تا بخواند خطبه مدح تو بر گل فاخته

Дар гулӯяш аз анбартар тилсон омад падед

در گلویش از عنبر تر طیلسان آمد پدید

Умри хасмат чун ба кӯтоҳӣаст чун умри баҳор

عمر خصمت چون به کوتاهی است چون عمر بهار

Пас чаро бар рӯй ӯ ранг хазон омад падед ?

پس چرا بر روی او رنگ خزان آمد پدید؟

Ҳалқаи тангати саманди тест май доне ки чаҳ ?

حلقه تنگت سمند تست می دانی که چه؟

На равоқи нилгун каз як духон омад падед

نه رواق نیلگون کز یک دخان آمد پدید

Бешак аз пушти атобаки сӯрати маймуни ту

بی شک از پشت اتابک صورت میمون تو

Гавҳар аз кон чун падед ояд чунон омад падед

گوهر از کان چون پدید آید چنان آمد پدید

Сабзи бодои бӯстони адл то явми алҳсоб

سبز بادا بوستان عدل تا یوم الحساب

Зонка ин сарви сеӣ зон бӯстон омад падед

زانکه این سرو سهی زان بوستان آمد پدید

Саҳни он дарёии давлат то абади пари мавҷи бод

صحن آن دریای دولت تا ابد پر موج باد

Кин чунин дар зон муҳӣт бекарон омад падед

کاین چنین در زان محیط بی کران آمد پدید

Ошиқи гардуни перам худ напурсӣ то чаро ?

عاشق گردون پیرم خود نپرسی تا چرا؟

Зонка аз даврони он пироин ҷавон омад падед

زانکه از دوران آن پیراین جوان آمد پدید

Хсрўо дар сояи фар эй адли ту

خسروا در سایه فر همای عدل تو

Съўаҳро аз ҷираи бози охир амон омад падед

صعوه را از جره باز آخر امان آمد پدید

Малики мстсқии сифатро то даво кардӣ ба теғ

ملک مستسقی صفت را تا دوا کردی به تیغ

наме тавон гуфтан ки андари вай тавон омад падед

می توان گفتن که اندر وی توان آمد پدید

Ҳар ки ӯро рехти гардун аз паии нони об рӯй

هر که او را ریخت گردون از پی نان آب روی

Андарин садри рафеъаши об ва нон омад падед

اندرین صدر رفیعش آب و نان آمد پدید

Булбулони хотири поки маро дар мадҳи ту

بلبلان خاطر پاک مرا در مدح تو

Ҳамчуи тӯтӣ дар забон сҳролбён омад падед

همچو طوطی در زبان سحرالبیان آمد پدید

Ман шукр хоем на шоир зонка андари коми ман

من شکر خایم نه شاعر زانکه اندر کام من

Шукри шукри турои ҷой ва макон омад падед

شکر شکر ترا جای و مکان آمد پدید

Лафзу маънӣ бар забони ман зи иқболи саноат

لفظ و معنی بر زبان من ز اقبال ثنات

Чун равони пок ва чун об равон омад падед

چون روان پاک و چون آب روان آمد پدید

Ин сухан чун таъна дар хок хуросон ме занад

این سخن چون طعنه در خاک خراسان می زند

Шояд ар хоки мҷир аз билқон омад падед

شاید ار خاک مجیر از بیلقان آمد پدید

Шоирон ҳастанд лекини оҳан аз зари халос

شاعران هستند لیکن آهن از زر خلاص

Ҳам падед ояд чу санг имтиҳон омад падед

هم پدید آید چو سنگ امتحان آمد پدید

Иди азҳӣ бо ҳазорон амну давлат бар дарат

عید اضحی با هزاران امن و دولت بر درت

Аз дар лутфи худои ғайб дон омад падед

از در لطف خدای غیب دان آمد پدید

Гови гардунро бикун қурбон ки бар рӯй фалак

گاو گردون را بکن قربان که بر روی فلک

Аз паии қурбони шоҳ Комрон омад падед

از پی قربان شاه کامران آمد پدید

Дар замона доду адлу эминӣу хўшдлӣ

در زمانه داد و عدل و ایمنی و خوشدلی

Аз сари он ханҷари олам ситон омад падед

از سر آن خنجر عالم ستان آمد پدید

То шавад дар хати зи худ ҳамчун итобӣ онкӣ гуфт

تا شود در خط ز خود همچون عتابی آنکه گفت

Каз миёни санги хоро парниён омад падед

کز میان سنگ خارا پرنیان آمد پدید

То нагӯяд ҳеҷ соҳиби ҳис ки андари хонқин

تا نگوید هیچ صاحب حس که اندر خانقین

Лолаи нӯъмони зи шох арғавон омад падед

لاله نعمان ز شاخ ارغوان آمد پدید

Чори рукни хонаи иқболи ту холӣ мабод

چار رکن خانه اقبال تو خالی مباد

Зон се навбат каз мулӯк бостон омад падед

زان سه نوبت کز ملوک باستان آمد پدید

Ҷовдон чун Хизри андари малик Искандар бизӣ

جاودان چون خضر اندر ملک اسکندر بزی

Зонка дайнро аз ту умр ҷовдон омад падед

زانکه دین را از تو عمر جاودان آمد پدید