На дили зи ёри шикебад на мебисозад ёр

نه دل ز یار شکیبد نه می بسازد یار

Ба ғам фурӯ нашавамгар ба сар барояд кор

به غم فرو نشوم گر به سر برآید کار

зи сари гузашти марои об ва сабр ме гуяд

ز سر گذشت مرا آب و صبر می گوید

Ки ҷони бпои барӣ ё шӯии зи сари безор

که جان بپای بری یا شوی ز سر بیزار

Чигуна аз дар дил дар шавам ки дастами гир

چگونه از در دل در شوم که دستم گیر

Ки зад зи аҷзи дилами пушти даст бар девор

که زد ز عجز دلم پشت دست بر دیوار

Маро чу ҷуръа агар хӯни дили бирезади дӯст

مرا چو جرعه اگر خون دل بریزد دوست

Чу ҷуръа хок бабўсам ба пеш ӯ ночор

چو جرعه خاک ببوسم به پیش او ناچار

Висол ӯ накунам тамаъ аз онкӣ ме донам

وصال او نکنم طمع از آنکه می دانم

Ки ошиқон нашаванд аз замонаи бархӯрдор

که عاشقان نشوند از زمانه برخوردار

Ба хор ишқ ваем гарчи баҳри душману дӯст

به خار عشق ویم گرچه بهر دشمن و دوست

Чу гул ба хандаи хунини дирами шабии сад бор

چو گل به خنده خونین درم شبی صد بار

Дар он ҳаво ки эй висол ӯ напаред

در آن هوا که همای وصال او نپرید

Уқоби фитна дар он ноҳит гирифт қарор

عقاب فتنه در آن ناحیت گرفت قرار

Чаҳ шӯхи дида касаст ки ӯ шохи ишва ӯ

چه شوخ دیده کس است که او شاخ عشوه او

Биҷузи шукуфа бедавлатӣ наёрад бор

بجز شکوفه بی دولتی نیارد بار

Кадоми лаб ки азуи буи ҷон наме ояд

کدام لب که ازو بوی جان نمی آید

зи бас ки ҷон ба лаб оварад дасти фурқати ёр

ز بس که جان به لب آورد دست فرقت یار

Расед кавкабаи саъд бар ҷнибти гул

رسید کوکبه سعد بر جنیبت گل

Мисол дод ҷаҳонро ба фару адли баҳор

مثال داد جهان را به فر و عدل بهار

Бунафшаро гули сӯрии магар ба хурда гирифт

بنفشه را گل سوری مگر به خرده گرفت

Ки монда бар сари як пои баҳри истиғфор

که مانده بر سر یک پای بهر استغفار

Чу дид сабза ки гули пой дар рикоб оварад

چو دید سبزه که گل پای در رکاب آورد

Кашид нимчаҳ яъне ки хусраваст савор

کشید نیمچه یعنی که خسروست سوار

Бсухт хӯни дили хеши лола то донист

بسوخت خون دل خویش لاله تا دانست

Ки дар ҷаҳонаш бақо андакасту ғам бисёр

که در جهانش بقا اندکست و غم بسیار

Ҷаҳон ба наргис тар гуфт шӯхи чашм касе

جهان به نرگس تر گفت شوخ چشم کسی

Ба ханда гуфт валикин на чун ту бе зинҳор

به خنده گفت ولیکن نه چون تو بی زنهار

Забони сӯсани озод гунг монад чу дид

زبان سوسن آزاد گنگ ماند چو دید

Ки бо ҳарифи ҷаҳони хомшӣ ба аз гуфтор

که با حریف جهان خامشی به از گفتار

Ба самъ лола расед онкии ғунчаи пайкони сохт

به سمع لاله رسید آنکه غنچه پیکان ساخت

Дилаш чу синаи ман гашт аз наҳифи фигор

دلش چو سینه من گشت از نهیب فگار

Арӯси сабза чу дар ҷилва шуд ба маҷлиси гул

عروس سبزه چو در جلوه شد به مجلس گل

зи сими хоми тибқҳо шукуфа кард нисор

ز سیم خام طبقها شکوفه کرد نثار

Ба боғи булбули азин пас зи баҳри фатвои айш

به باغ بلبل ازین پس ز بهر فتوی عیش

Санои хусрави олӣ насаб кунад такрор

ثنای خسرو عالی نسب کند تکرار

Сипеҳри қутби мъолии равони қолаби ақл

سپهر قطب معالی روان قالب عقل

Масеҳи миллати малики ахтари сипеҳри табор

مسیح ملت ملک اختر سپهر تبار

Муҳамади бен рўодӣ ки бози мартабаташ

محمد بن روادی که باز مرتبتش

Бар ошиёна рӯҳонӣон гирифт қарор

بر آشیانه روحانیان گرفت قرار

Калиди ганҷи ҳунари коташи блорк ӯ

کلید گنج هنر کاتش بلارک او

Дарун маърака ҳаст аждаҳои ҷон ӯ бор

درون معرکه هست اژدهای جان او بار

Чу тири чори париши сари барад ба ҳалқи аду

چو تیر چار پرش سر برد به حلق عدو

Се рӯҳи хасм бурун ояд аз раҳи сӯфор

سه روح خصم برون آید از ره سوفار

зи ршги ҳамлаи гармаши силаҳи дори сипеҳр

ز رشگ حمله گرمش سلاح دار سپهر

Ба ҷой теғ бибастаст бар миёни зуннор

به جای تیغ ببستست بر میان زنار

Дар он замон ки шавад рӯй торами азрақ

در آن زمان که شود روی طارم ازرق

зи гирди асби ялони тира дар сафи пайкор

ز گرد اسب یلان تیره در صف پیکار

зи бими новаки гардони замонаро бинӣ

ز بیم ناوک گردان زمانه را بینی

Кашида сар ба тани тира дар кашфи кирдор

کشیده سر به تن تیره در کشف کردار

Ҷаҳон ба ҳилаи дам андар кашида чун нуқта

جهان به حیله دم اندر کشیده چون نقطه

Аҷал ба кӣнаи даҳан боз карда чун паргор

اجل به کینه دهن باز کرده چون پرگار

Шавад зи хӯни ялони ҳамчуи пои Кебеки дарӣ

شود ز خون یلان همچو پای کبک دری

Миёни маъракаи симурғи маргро минқор

میان معرکه سیمرغ مرگ را منقار

Табораки аллоҳи кони рӯзи хусрави одил

تبارک الله کان روز خسرو عادل

Чигуна зуд бар оради зи ҷони хасми дамор

چگونه زود بر آرد ز جان خصم دمار

Зафари гирифтаи анонаш Нидо кунад дар саф

ظفر گرفته عنانش ندا کند در صف

Зиҳии Музаффари пирӯзи бахти хасми шикор

زهی مظفر پیروز بخت خصم شکار

Дар он муҳим ки миёни ду саф падед ояд

در آن مهم که میان دو صف پدید آید

Яқини бдонкаҳи сар теғ ӯст коргузор

یقین بدانکه سر تیغ اوست کارگزار

Ҳадис ӯст кунун дар китобхонаи чарх

حدیث اوست کنون در کتابخانه چرخ

Ҳадиси рустами дастон ба кулбаи аттор

حدیث رستم دستان به کلبه عطار

зи гурз ӯ кунад айёми шарбатии шоФӣ

ز گرز او کند ایام شربتی شافی

Ҳар онгаҳе ки шавад шахси мамлакати бемор

هر آنگهی که شود شخص مملکت بیمار

Прир буд ки дар ҳам шикаст чун дафтар

پریر بود که در هم شکست چون دفتر

Сафӣ ба ҳилау фан рост карда чун тӯмор

صفی به حیله و فن راست کرده چون طومار

Ба лўрӣ аз ҳунар ӯу лўри гандии хасм

به لوری از هنر او و لور گندی خصم

Набот хӯн олудасту абри тӯфони бор

نبات خون آلودست و ابر طوفان بار

Сипеҳри ҳуққа сифат шуд замона ҳалқа бигӯаш

سپهر حقه صفت شد زمانه حلقه بگوش

Ки то кунад чу замона ба бндгиши иқрор

که تا کند چو زمانه به بندگیش اقرار

зи бими бахшиш ӯ олами ситами пеша

ز بیم بخشش او عالم ستم پیشه

Наҳуфт зару гуҳар дар дили ҷиболу баҳор

نهفت زر و گهر در دل جبال و بحار

Ҷаҳони пноҳо ! ман оҷизами зи мадҳати ту

جهان پناها! من عاجزم ز مدحت تو

Ки ҳаст бар дилам аз макри ҳосидони озор

که هست بر دلم از مکر حاسدان آزار

Ба боргоҳи ту аз банда нақлҳо карданд

به بارگاه تو از بنده نقلها کردند

Казон нишаст бар атрофи хотири ту ғубор

کزان نشست بر اطراف خاطر تو غبار

Бидон худоӣ ки болои хок дар шаш рӯз

بدان خدای که بالای خاک در شش روز

БбоФти қудрат ӯ ҳафт парда аз зангор

ببافت قدرت او هفت پرده از زنگار

Ба сунъ ӯ ки бибаст аз паии салоҳи абад

به صنع او که ببست از پی صلاح ابد

Даричаҳои фалакро ба оташини мсмор

دریچه های فلک را به آتشین مسمار

Ба амр ӯ ки зи коф ва з навен падед оварад

به امر او که ز کاف و ز نون پدید آورد

Басити хокӣу ашколи гунбади даввор

بسیط خاکی و اشکال گنبد دوار

Ба лутфи қуббаи аъзам ба қадари арши Маҷид

به لطف قبه اعظم به قدر عرش مجید

Ба ҳасану зинати ҷинат ба қаҳру стўти нор

به حسن و زینت جنت به قهر و سطوت نار

Ба ҷоҳу ҷои млоик ба қурби рӯҳи қудс

به جاه و جای ملایک به قرب روح قدس

Ба ҳурмати шаби қадар ва ба ҳақи рӯзи шумор

به حرمت شب قدر و به حق روز شمار

Ба амр ва наҳй ва ба въду ваъиди мусҳафи маҷд

به امر و نهی و به وعد و وعید مصحف مجد

Ки ҳаст фотиҳааш ганҷи номаи асрор

که هست فاتحه اش گنج نامه اسرار

Ба ҳақи сФўти одам ки аз натиҷа ӯст

به حق صفوت آدم که از نتیجه اوست

Дарин нишемани хок аз вуҷӯди халқи осор

درین نشیمن خاک از وجود خلق آثار

Ба ртбти нафаси поки исои Марям

به رتبت نفس پاک عیسی مریم

Ба мӯъҷизи сухани хуби Аҳмади мухтор

به معجز سخن خوب احمد مختار

Ба сидқи Юсуфи мисрӣ ва бе гуноҳии гург

به صدق یوسف مصری و بی گناهی گرگ

Ба нағмаи хуши Довӯду лаҳни мўсиқор

به نغمه خوش داود و لحن موسیقار

Ба обидон ки ҷаҳонро накардаанд қабул

به عابدان که جهان را نکرده اند قبول

Ба орифон ки сафоро накардаанд инкор

به عارفان که صفا را نکرده اند انکار

Ба адлу иффати бўбкру умри хитоб

به عدل و عفت بوبکر و عمر خطاب

Ба шарму савлати Усмону ҳайдари каррор

به شرم و صولت عثمان و حیدر کرار

Ба ҷӯади ҳотами тоӣӣу ҳалами аҳнФи Қайс

به جود حاتم طائی و حلم احنف قیس

Ба зуҳди бўзру тақвои ҷаъфари тайёр

به زهد بوذر و تقوی جعفر طیار

Ба хоки тираи шамоил ба нор нур намой

به خاک تیره شمایل به نار نور نمای

Ба боди нодарраи санъат ба оби нўшгўор

به باد نادره صنعت به آب نوشگوار

Ба теғи фитнаи нишони ту каз мҳобт ӯст

به تیغ فتنه نشان تو کز مهابت اوست

Ки аз ниҳоли ҳаводис на бех монад ва на бор

که از نهال حوادث نه بیخ ماند و نه بار

Ба давлати ту ки сайёрагони ҳафт сипеҳр

به دولت تو که سیارگان هفت سپهر

Бирав саодат ва таъӣд кардаанд эсор

برو سعادت و تأیید کرده اند ایثار

Ба неъмати ту ки ҳастанд асири миннат ӯ

به نعمت تو که هستند اسیر منت او

Муҷовирони ҷаноби сипеҳри оинаи дор

مجاوران جناب سپهر آینه دار

Ба ҳайбати ту ки оташ кунад зи чашмаи об

به هیبت تو که آتش کند ز چشمه آب

Ба раҳмати ту ки сӯсан диҳад зи синаи хор

به رحمت تو که سوسن دهد ز سینه خار

Ба соғарат ки азу об кавсараст хаҷал

به ساغرت که ازو آب کوثرست خجل

Ба мураккабат ки бирав саъд Акбараст савор

به مرکبت که برو سعد اکبرست سوار

Ба ҳзму азми рикобу Аннани фаррухи ту

به حزم و عزم رکاب و عنان فرخ تو

Ки рӯзгор масиранду офтоби мадор

که روزگار مسیرند و آفتاب مدار

Ба маҷлиси ту ки ноҳидро з ҳайбат ӯст

به مجلس تو که ناهید را ز هیبت اوست

Қадӣ чу чанги ду тоу танӣ чу зер назор

قدی چو چنگ دو تا و تنی چو زیر نزار

Ба ҷони поки ту эй маъдани сахоу сухан

به جان پاک تو ای معدن سخا و سخن

Ба хоки пои ту эй маркази сукӯну виқор

به خاک پای تو ای مرکز سکون و وقار

Ки бандаи ту мҷир аз ҳар ончӣ гуфт ҳасуд

که بنده تو مجیر از هر آنچه گفت حسود

Хабар надорад ва бар хотираш накард гузар

خبر ندارد و بر خاطرش نکرد گذر

Гар огаҳӣаст варои зин сухан бидон ки шудаст

گر آگهی است ورا زین سخن بدان که شدست

зи лутфу раҳмати парвардгори ҳақи безор

ز لطف و رحمت پروردگار حق بیزار

Ва гар бихуфт шабӣ бар хилофи давлати ту

و گر بخفت شبی بر خلاف دولت تو

Мабод дидаи иқболу бахт ӯ бедор

مباد دیده اقبال و بخت او بیدار

Сипеҳри қадро ! имрӯзи шеъри мадҳи туро

سپهر قد را! امروز شعر مدح ترا

Ба фари табъи ман аз ҷурм муштарӣаст шиор

به فر طبع من از جرم مشتری است شعار

Миён ақд кунад зон гуҳари арӯси биҳишт

میان عقد کند زان گهر عروس بهشت

Ки баҳри хотири пок ман афганд ба канор

که بحر خاطر پاک من افگند به کنار

Суханварӣ чу ман алҳақ ба ҳазрат ту сазад

سخنوری چو من الحق به حضرت تو سزد

Аз онки нағмаи булбул хуш ояд аз гулзор

از آنک نغمه بلبل خوش آید از گلزار

Нав офарӣдаам аз дили шиори мадҳати ту

نو آفریده ام از دل شعار مدحت تو

Ки ҳаст кори ман ин тарзи тоза дар ашъор

که هست کار من این طرز تازه در اشعار

Дуо ба охири мадҳи ту зон наме гӯям

دعا به آخر مدح تو زان نمی گویم

Ки меҳри хотам қуръон нишоед истиғфор

که مهر خاتم قرآن نشاید استغفار