Умр ба пой шуд зи ғам чун ки нашуд ғамам ба сар

عمر به پای شد ز غم چون که نشد غمم به سر

Алҳзр аз дар ҷаҳон эй дили хастаи алҳзр

الحذر از در جهان ای دل خسته الحذر

Дар бен хона , ҳамчу дар ҳалқа бигӯаш ғам шудам

در بن خانه، همچو در حلقه بگوش غم شدم

Аз чаҳ зи бас ки ҳодиса бар дирам оварад ҳашар

از چه ز بس که حادثه بر درم آورد حشر

Бо дили офтоб вааш хона нишин чу соя ам

با دل آفتاب وش خانه نشین چو سایه ام

То фалаки камон кашам кард чу сояи паии сипар

تا فلک کمان کشم کرد چو سایه پی سپر

Ин фалак фузулем косаи куҷо барам маро

این فلک فضولیم کاسه کجا برم مرا

Бар сар хон ҳаме наад ғуссаи биҷои нешикар

بر سر خوان همی نهد غصه بجای نیشکر

Дар талаби дами хушам лек з рӯй нохушӣ

در طلب دم خوشم لیک ز روی ناخوشی

Бухл ҳаме кунад қазо бо чу манӣ бад-ӣни қадар

بخل همی کند قضا با چو منی بدین قدر

Сози тараби зи сози худ хос ба зер чарх шуд

ساز طرب ز ساز خود خاص به زیر چرخ شد

Ҳаст самоъи ҳамдамии зери миёна бар зибр

هست سماع همدمی زیر میانه بر زبر

Хотири ман ки ҷоми ҷам аз хам ӯст ҷуръа Эй

خاطر من که جام جم از خم اوست جرعه ای

Гашти зи ҷоми осмони рост чу ҷуръа бе хатар

گشت ز جام آسمان راست چو جرعه بی خطر

Ҳаст марои дилии зи ғами пушти шикаста чун камон

هست مرا دلی ز غم پشت شکسته چون کمان

Неи ғалатам ки дар бало рӯй ниҳода чун сипар

نی غلطم که در بلا روی نهاده چون سپر

Сӯхтаи хирман ғамам рӯем аз он чу коҳ шуд

سوخته خرمن غمم رویم از آن چو کاه شد

Ҷӯ биҷӯ аз рухам бибин бар раҳи каҳкашони асар

جو بجو از رخم ببین بر ره کهکشان اثر

Шакли ду кун дидаам зини ду дирами ҷафои дҳод

شکل دو کون دیده ام زین دو درم جفا دهاد

Ар баравад аноятӣ аз дар шоҳи додгар

ار برود عنایتی از در شاه دادگر

Дояи Тифли хусравии мояи лутфи эзадӣ

دایه طفل خسروی مایه لطف ایزدی

Дидаи шахси мардумии мардуми дидаи зафар

دیده شخص مردمی مردم دیده ظفر

Кӯҳи рикоби баҳри дили соъиқаи теғи абри каф

کوه رکاب بحر دل صاعقه تیغ ابر کف

Сарвари муштарии лақои хусрави осмони сайр

سرور مشتری لقا خسرو آسمان سیر

Қутби ҷалолу рукни дайни сояи ҳақи Муҳамади он

قطب جلال و رکن دین سایه حق محمد آن

Каз дил ӯст даҳ яке сақфи сипеҳри ҳафт дар

کز دل اوست ده یکی سقف سپهر هفت در

Баҳр ки ҳафт буд азуи ҳамчуи биҳишт ҳашт шуд

بحر که هفت بود ازو همچو بهشت هشت شد

Кӯаст гуҳи сахои зи кафи сохтаи қулзумӣ дигар

کوست گه سخا ز کف ساخته قلزمی دگر

Нест аҷаб агар буд аз чаҳ зи сяти қадар ӯ

نیست عجب اگر بود از چه ز صیت قدر او

Ҳамчуи садаф бар осмони ахтари рӯзи кӯру кар

همچو صدف بر آسمان اختر روز کور و کر

Ҷуръаи хури ҷалол ӯ ҳаст сипеҳри шишаи сон

جرعه خور جلال او هست سپهر شیشه سان

Ҷуз ба замону аҳд ӯ шиша ки дид ҷуръаи хур

جز به زمان و عهد او شیشه که دید جرعه خور

Теғи ду рӯй як забон дар каф ӯ гуҳи вғо

تیغ دو روی یک زبان در کف او گه وغا

Дода ба неки гавҳарии молаши хасми бдгҳр

داده به نیک گوهری مالش خصم بدگهر

Чанбари офтобро риштаи нури бугсалад

چنبر آفتاب را رشته نور بگسلد

Рӯзӣ агар ниФгнди соя ба офтоб бар

روزی اگر نیفگند سایه به آفتاب بر

Зонка басар мҳФаҳ шуд баҳри ғубори мавкибаш

زانکه بصر محفه شد بهر غبار موکبش

Ҳаст дар атласи сияҳи шакли мҳФаҳи басар

هست در اطلس سیه شکل محفه بصر

Кофари неъмати туро яъне хасми нокст

کافر نعمت ترا یعنی خصم ناکست

Нӯҳи қазо ба сад забон гуфт ки раби лотзр

نوح قضا به صد زبان گفت که رب لاتذر

Малик ба ком кӣ шавад ? то нашавад ба ҳукм ӯ

ملک به کام کی شود؟ تا نشود به حکم او

Анқои доя кӣ шавад ? то нарасад ба золи зар

عنقا دایه کی شود؟ تا نرسد به زال زر

Хоки сияҳи зи қаҳр ӯ пой бпоӣ ме равад

خاک سیه ز قهر او پای بپای می رود

Вақте араш навохтӣ бо зари сурхи сари басар

وقتی ارش نواختی با زر سرخ سر بسر

Гарчи вакили харҷ аз дар ӯ шуд осмон

گرچه وکیل خرج از در او شد آسمان

Аз дар ӯст хон ӯ рӯзии хору реза бар

از در اوست خوان او روزی خوار و ریزه بر

Нест ҳақири зот ӯ бесару кори салтанат

نیست حقیر ذات او بی سر و کار سلطنت

Исо осмон нишин нест ятем бе падар

عیسی آسمان نشین نیست یتیم بی پدر

Ҳеҷ касе насохтаст аз паии ъушрати ҷаҳон

هیچ کسی نساختست از پی عشرت جهان

Пардаи мкрмти ҷуз ӯ зери сипеҳри парда дар

پرده مکرمت جز او زیر سپهر پرده در

Ногзри замонаи дони теғ чу обу оташаш

ناگزر زمانه دان تیغ چو آب و آتشش

Зонка буд замонаро зотшу оби ногзр

زانکه بود زمانه را زآتش و آب ناگزر

Ноксм ар дамаши даҳуми вақти сахои бад-ӣни сухан

ناکسم ار دمش دهم وقت سخا بدین سخن

Коби ҳиўаҳро дамаши моя диҳӣаст муътабар

کاب حیوة را دمش مایه دهی است معتبر

Қурси қамари баҳри маии чархи ду нима зон кунад

قرص قمر بهر مهی چرخ دو نیمه زان کند

То ба сегон ӯ диҳад нимаи қурсаи қамар

تا به سگان او دهد نیمه قرصه قمر

Гашти ҳазор дили зи ғами зеру зибр чу осмон

گشت هزار دل ز غم زیر و زبر چو آسمان

То ба чаҳ Зуҳраи осмон бар зибраш кунад гузар ?

تا به چه زهره آسمان بر زبرش کند گذر؟

эй гуҳи базми табъи ту исои офтоби дил

ای گه بزم طبع تو عیسی آفتاب دل

Ваии гуҳи разми теғи ту шуълаи осмони шарар

وی گه رزم تیغ تو شعله آسمان شرر

Тоҷўрони аҳдро сарварӣ ар чаҳ давр шуд

تاجوران عهد را سروری ار چه دور شد

Номи ту бар сари омадаи сет аз ҳамаи ҳеҷ ғам махӯр

نام تو بر سر آمده ست از همه هیچ غم مخور

Боз ба аз хурӯси гашт аз раҳи маънӣ ар чаҳ шуд

باز به از خروس گشت از ره معنی ار چه شد

Тораки боз бе каллаи фарқи хурӯси тоҷўр

تارک باز بی کله فرق خروس تاجور

Зоти турои замонаи ҳам бози шиносад аз хасон

ذات ترا زمانه هم باز شناسد از خسان

Ақли дами Масеҳро фарқ кунад зи бонги хар

عقل دم مسیح را فرق کند زِ بانگ خر

Чарх ки дар рикоби ту ҳамчуи қалам ба сари дӯд

چرخ که در رکاب تو همچو قلم به سر دود

Аз паии ҳрз ҷон кунад лавҳи санои ту зибр

از پی حرز جان کند لوح ثنای تو زبر

Бар илми Музаффарати парчамӣ орзӯ кунад

بر علم مظفرت پرچمی آرزو کند

Дар фалаки чаҳорумин вақти кусуфи ҷурми хур

در فلک چهارمین وقت کسوف جرم خور

Чархи ниҳод дар миёни ҳалқаи офтоб ро

چرخ نهاد در میان حلقه آفتاب را

То ту чу ҳалқа Эй наҳй баҳр майонаш бар камар

تا تو چو حلقه ای نهی بهر میانش بر کمر

Адли ту зулму фитнаро наъл гирифт лоҷарам

عدل تو ظلم و فتنه را نعل گرفت لاجرم

Ҳар ду чу наъл мондаанд аз ту ба чори мех дар

هر دو چو نعل مانده اند از تو به چار میخ در

Рӯ ки зи арши бартарӣ зонка ба зери пои худ

رو که ز عرش برتری زانکه به زیر پای خود

Арши ниҳоди курсӣӣ то ба ту бар расад магар

عرش نهاد کرسیی تا به تو بر رسد مگر

зи орзӯии ғуломяти Зуҳраи бадал ҳаме кунад

ز آرزوی غلامیت زهره بدل همی کند

Захма ба теғи захми зани дӯк ба тири дили шукр

زخمه به تیغ زخم زن دوک به تیر دل شکر

Тоҷи дҳо ман он касам каз раҳи нутқи парварӣ

تاج دها من آن کسم کز ره نطق پروری

Шефта мананд баси мъктФони баҳр ва бар

شیفته منند بس معکتفان بحر و بر

Хоҷаи бузург на фалак бо ҳамаи хрдкориш

خواجه بزرگ نه فلک با همه خردکاریش

Кард зи ршги ин сухан дар хуии сарди мустақар

کرد ز رشگ این سخن در خوی سرد مستقر

Ҳаст сазои мадҳи ту хотири ман на меҳру ма

هست سزای مدح تو خاطر من نه مهر و مه

Колати рахти рўстм Рахш кашад на шери нар

کالت رخت روستم رخش کشد نه شیر نر

Хатми барин дуо кунам зонка ба боргоҳи ту

ختم برین دعا کنم زانکه به بارگاه تو

Даст касе намерасад ҷуз ба дуои мухтасар

دست کسی نمی رسد جز به دعای مختصر