Парда мисатон навохт захмаи боди саҳар

پرده مستان نواخت زخمه باد سحر

Бодаи даҳ эй ишқи ту ҳамчуи саҳари парда дар

باده ده ای عشق تو همچو سحر پرده در

Доираи базмро нуқта чу аз холи тест

دایره بزم را نقطه چو از خال تست

Соғар то хат биор сари зи хат мо мабар

ساغر تا خط بیار سر ز خط ما مبر

Мардуме кун ба шарт аз паии мо пеш аз онк

مردمیی کن به شرط از پی ما پیش از آنک

Шаҳрӣ дар пои ту кушта шавад сари басар

شهری در پای تو کشته شود سر بسر

Ратли ғамат май кашами пас ту ба чун ман касе

رطل غمت می کشم پس تو به چون من کسی

Хат ба чаҳ дар май кашӣ чун лаби ратл эй писар !

خط به چه در می کشی چون لب رطل ای پسر!

Хок шудам пеши ту ҷуръа хосат марост

خاک شدم پیش تو جرعه خاصت مراست

Зонка ба базми кироми хок буд ҷуръаи хур

زانکه به بزم کرام خاک بود جرعه خور

Чашми ман хушки лаби пеши ту пари ашг ба

چشم من خشک لب پیش تو پر اشگ به

То ту шукр лаб кунӣ нақли зи бодом тар

تا تو شکر لب کنی نقل ز بادام تر

Гар на рубобами маро захм мазан бар миён

گر نه ربابم مرا زخم مزن بر میان

Бо дгарии ҳамчуи чанг даст макун дар камар

با دگری همچو چنگ دست مکن در کمر

Чошт хӯрд ишқи ту бар дили мо то зи ҳасан

چاشت خورد عشق تو بر دل ما تا ز حسن

Зулфи ту бар ним шаб ханда занад чун саҳар

زلف تو بر نیم شب خنده زند چون سحر

Аз ғами ту ҳамчуи неи сад гиреҳам бар диласт

از غم تو همچو نی صد گرهم بر دلست

эй ду дили охир бар ори коми ман аз як шукр

ای دو دل آخر بر آر کام من از یک شکر

Зар ба тарозу бихоҳ аз ман ва бо ман машав

زر به ترازو بخواه از من و با من مشو

Гоҳе чун зари ду рӯй гуҳ чу тарозуи ду сар

گاهی چون زر دو روی گه چو ترازو دو سر

Хор ба зар на маро зонка ман акнӯн чу гул

خار به زر نه مرا زانکه من اکنون چو گل

Зар ба каф овардаам аз паии ту симбр

زر به کف آورده ام از پی تو سیمبر

Хоки зарам чун хасони баҳр чу ту нуқра Эй

خاک زرم چون خسان بهر چو تو نقره ای

Кӯ кунад ин кори ман бо ту ба аз оби зар

کو کند این کار من با تو به از آب زر

Ҳамчу шукуфа бирез хӯни ман ар ман туро

همچو شکوفه بریز خون من ار من ترا

Гӯям чун барги гул аз сари зар дар гузар

گویم چون برگ گل از سر زر در گذر

Бар дар ту офтоби оинаи сӯрат шуда аст

بر در تو آفتاب آینه صورت شده است

То дӯди ойӣнаи вор дар талабат дар бадар

تا دود آیینه وار در طلبت در بدر

Сина макун каз ғамати гашти ҷигарҳо кабоб

سینه مکن کز غمت گشت جگرها کباب

Кам кун арат Зуҳраи исти ранҷи дилӣ аз ҷигар

کم کن ارت زهره ایست رنج دلی از جگر

Мардуми чашми манӣ пас ту зи номардумӣ

مردم چشم منی پس تو ز نامردمی

Кори марои кжмкн аз хами абрӯи бтар

کار مرا کژمکن از خم ابرو بتر

Май ним аз буии ман сар ки чаҳ резии з рӯй

می نیم از بوی من سر که چه ریزی ز روی

Май хур ва аз ман макун ҳамчуи ман аз май ҳазар

می خور و از من مکن همچو من از می حذر

Гар ту марои ҳамчуи ашги бФгнӣ аз чашми хор

گر تو مرا همچو اشگ بفگنی از چشم خوار

Боз кунам ҳамчуи ашги ҷои ту андари басар

باز کنم همچو اشگ جای تو اندر بصر

Гӯшаи дилгар хурӣ шояд коқтоъи тест

گوشه دل گر خوری شاید کاقطاع تست

Ҷон ба назар кун ки кард шоҳи сӯии ваии назар

جان به نظر کن که کرد شاه سوی وی نظر

Қулзуми диҷлаи атои Меҳдии даҷоли банд

قلزم دجله عطا مهدی دجال بند

Касрии ҷамшеди ҷоми хусрави хуршеди фар

کسری جمشید جام خسرو خورشید فر

Булбули Довӯди лаҳн то з чаман шуд бадар

بلبل داود لحن تا ز چمن شد بدر

Шакл зира кард аз оби боди масеҳои асар

شکل زره کرد از آب باد مسیحا اثر