Сиёҳӣ мекунад бо ман сари зулфи нигунсораш

سیاهی می کند با من سر زلف نگونسارش

Ба лаб меоварад ҷонами лаби лаъли шкрборш

به لب می آورد جانم لب لعل شکربارش

Марои хории ниҳод аз ҳиҷри хеши он ёр ҳамчун гул

مرا خاری نهاد از هجر خویش آن یار همچون گل

Ки дар пои дили саргаштаи доим май хулди хораш

که در پای دل سرگشته دایم می خلد خارش

Ба шухии пора Эй кораст дар роҳи ғамаши мо ро

به شوخی پاره ای کارست در راه غمش ما را

Агар дам сард шуд шояд ки дил гармаст дар кораш

اگر دم سرد شد شاید که دل گرم است در کارش

зи бори ишқ ӯ оҷиз шудантар доманӣ бошад

ز بار عشق او عاجز شدن تر دامنی باشد

Чу биниҳодам дил аз аввали сазои хинги дарбораш

چو بنهادم دل از اول سزای خنگ دربارش

зи тимори сари зулфаш бҷон омад дили тангам

ز تیمار سر زلفش بجان آمد دل تنگم

Ки аз рӯй вафодорӣ намедоранд тимораш

که از روی وفاداری نمی دارند تیمارش

Бирав ҷони арза кардан нест алои айни дарвешӣ

برو جان عرضه کردن نیست الا عین درویشی

Чу май байнам ки ҷон бо хок яксон шуд ба бозораш

چو می بینم که جان با خاک یکسان شد به بازارش

Агар зуннор дар бандади дилам бе ӯ аҷаб набӯд

اگر زنار در بندد دلم بی او عجب نبود

Кунун каз мшги пайдои гашт бар гулбарги зуннораш

کنون کز مشگ پیدا گشت بر گلبرگ زنارش

зи ман хӯн мехӯрд чашмаш вале чун бинмш гӯям

ز من خون می خورد چشمش ولی چون بینمش گویم

Накӯ чашмӣаст ин , ёрб ! зи чашми бади нигаҳдораш

نکو چشمی است این، یارب! ز چشم بد نگهدارش

намекардам фиғони зин беш чун аз сари гузашти обам

نمی کردم فغان زین بیش چون از سر گذشت آبم

Ману алмстғос акнӯн зи ҷазаъу лаъли хунхораш

من و المستغاث اکنون ز جزع و لعل خونخوارش

Даҳон ӯ ба шакли ним динор ва ҳазорон дил

دهان او به شکل نیم دینار و هزاران دل

Харид ва кам нашуд як ҷӯи зи шакли ним динораш

خرید و کم نشد یک جو ز شکل نیم دینارش

Ним ман марди ноз ӯ ки бо ин чораи созӣҳо

نیم من مرد ناز او که با این چاره سازیها

Дилам чун хар ба гули дармонд аз нози бхрўорш

دلم چون خر به گل درماند از ناز بخروارش

Ғалат гуфтам ки бошад дил ки ман дорам дареғ аз вай ?

غلط گفتم که باشد دل که من دارم دریغ از وی؟

Кигар ҷон ҷӯяд аз ман ҳам нахоҳам ҷустани оғозаш

که گر جان جوید از من هم نخواهم جستن آغازش

Кабӯтари вор бар пурди дилам аз синаи пари ғам

کبوتر وار بر پرد دلم از سینه پر غم

Чу байнами ҳамчуи Кебеки нари хиромони вақти рафтораш

چو بینم همچو کبک نر خرامان وقت رفتارش

Ғуломи зулф чун ҳиндӯии он таркам ки ҳар соъат

غلام زلف چون هندوی آن ترکم که هر ساعت

Барояд нолаи сад бегуноҳ аз зер ҳар тораш

برآید ناله صد بی گناه از زیر هر تارش

Чу ман дидор ӯ байнами забонам бе ман ин гуяд

چو من دیدار او بینم زبانم بی من این گوید

Ки шодӣҳо ба рӯй онки ман шодам ба дидораш

که شادیها به روی آنک من شادم به دیدارش

Ба чашму ғамзаи ҷодӯи ҷаҳон бар халқ бифурӯшад

به چشم و غمزه جادو جهان بر خلق بفروشد

Бахӯбигар буд рӯзии шаҳи олами харидораш

بخوبی گر بود روزی شه عالم خریدارش

Ҷҳонбхши маликпарвар ҷаҳондори малики сират

جهانبخش ملک پرور جهاندار ملک سیرت

Ки дорад лутфи раббонии ҷҳонбхшу ҷҳондорш

که دارد لطف ربانی جهانبخش و جهاندارش

Гули бустони давлати насраи аддӣни паҳлавони коизд

گل بستان دولت نصرة الدین پهلوان کایزد

Фузун кард аз ҳамаи шоҳони олами ҷоҳу миқдораш

فزون کرد از همه شاهان عالم جاه و مقدارش

Нсиролҳқи волмлаҳи худовандии фалак қадре

نصیرالحق والمله خداوندی فلک قدری

Ки ҳосил шуд ба андаки соли давлатҳои бисёраш

که حاصل شد به اندک سال دولتهای بسیارش

Дарахтии гашти зот ӯ бномизди бномизд

درختی گشت ذات او بنامیزد بنامیزد

Ки баргаши нусрат ва фатҳаст втأииду зафар , бориш

که برگش نصرت و فتحست وتأیید و ظفر، بارش

Зимоми давлати боқӣ ба даст ӯ аз он омад

زمام دولت باقی به دست او از آن آمد

Ки лутфи ҳақ ба сад чандин ҳаме бинад сазовораш

که لطف حق به صد چندین همی بیند سزاوارش

Равад дар оташи дӯзах касе кӯ рафт дар кинаш

رود در آتش دوزخ کسی کو رفت در کینش

Буд дар зинҳо ҳақ касе комд ба зинҳораш

بود در زینها حق کسی کآمد به زنهارش

Сарои олами хокӣ ки сақфаш осмон омад

سرای عالم خاکی که سقفش آسمان آمد

Аз он маъмур мемонад ки раъй ӯст меъмораш

از آن معمور می ماند که رأی اوست معمارش

Агар пурсад касе аз ту ки дар шаш гӯшаи гетӣ

اگر پرسد کسی از تو که در شش گوشه گیتی

Ҳаводис аз ки шуд хуфта ? бигӯ аз бахти бедораш

حوادث از که شد خفته؟ بگو از بخت بیدارش

Касе каз дафтари исён ӯ як сатр бархонад

کسی کز دفتر عصیان او یک سطر برخواند

Сияҳ рӯе шавад ҳосил ба охири ҳамчуи тӯмораш

سیه رویی شود حاصل به آخر همچو طومارش

Чаҳ суд ар хасм ӯ аз шарбат теғаш бипарҳезад

چه سود ار خصم او از شربت تیغش بپرهیزد

Ки гар хоҳаду грнии ҳам бибояд хӯрд ночораш

که گر خواهد و گرنی هم بباید خورد ناچارش

Агар хоҳӣ ки сад Кайхусрави андари як қабои бинӣ

اگر خواهی که صد کیخسرو اندر یک قبا بینی

Ба пирӯзӣ бибин бинишаста андари сафаи бориш

به پیروزی ببین بنشسته اندر صفه بارش

Вагар хоҳӣ ки дар ?зинаи ҳазорон рўстми ёбӣ

و گر خواهی که در زینی هزاران روستم یابی

Ба майдони дарга ҷавлон бибин бар хинги рҳўрош

به میدان درگه جولان ببین بر خنگ رهوراش

Чу аз ваии кор дайн некасту чашми мамлакати равшан

چو از وی کار دین نیکست و چشم مملکت روشن

Худовандо ! нигаҳдории зи захми чашми ағёраш

خداوندا! نگهداری ز زخم چشم اغیارش

Таъолии аллоҳ чаҳ дўлтёр шахсаст ӯ ки дар олам

تعالی الله چه دولتیار شخصست او که در عالم

Ба ҳар корӣ ки рӯй орад дар он давлат буд ёраш

به هر کاری که روی آرد در آن دولت بود یارش

Гуҳи тўқиъ чун дар даст гирад калаки маймун ро

گه توقیع چون در دست گیرد کلک میمون را

Мизоҷ мамлакат гардад дуруст аз калак ба бориш

مزاج مملکت گردد درست از کلک به بارش

зи гуфтораши ҷаҳонро ҳар замон бошад шукри резӣ

ز گفتارش جهان را هر زمان باشد شکر ریزی

Ҳзорни ҷони хуш чун ҷони ман бархе гуфтораш

هزارن جان خوش چون جان من برخی گفتارش

Баҳр ҷое ки бошад ганҷ агар Марӣ ватан гирад

بهر جایی که باشد گنج اگر ماری وطن گیرد

Зафар ганҷасту теғи хусрави олами ситони мораш

ظفر گنج است و تیغ خسرو عالم ستان مارش

Баборади соъиқа бар хасми бади гавҳари гуҳи ҳиҷо

ببارد صاعقه بر خصم بد گوهر گه هیجا

Чу хандад теғи пургавҳар ба дасти абри кирдораш

چو خندد تیغ پرگوهر به دست ابر کردارش

Сипаҳсолории ислом аз он бар вай муқарар шуд

سپهسالاری اسلام از آن بر وی مقرر شد

Ки нусрат ёр бошад ҳар сипаҳро кӯаст солораш

که نصرت یار باشد هر سپه را کوست سالارش

Яқин май дон ки аз султон нишонаст ӯ ки ҳар соъат

یقین می دان که از سلطان نشانست او که هر ساعت

Расад фарёди малику дайни сари теғи гҳрдорш

رسد فریاد ملک و دین سر تیغ گهردارش

Ҳар онкас кӯ бибинад рӯй нӯронӣ ӯ донад

هر آنکس کو ببیند روی نورانی او داند

Ки нури шафқату раҳмати ҳамеи тобади зи рухсораш

که نور شفقت و رحمت همی تابد ز رخسارش

Нигун шуд рояти бидъат ва лек аз захми шамшераш

نگون شد رایت بدعت و لیک از زخم شمشیرش

Фузун шуд равнақи суннат валек аз раъии ҳушёраш

فزون شد رونق سنت ولیک از رأی هشیارش

Арги хасмаши зи ршги давлат ӯ хӯн наме гиряд

ارگ خصمش ز رشگ دولت او خون نمی گرید

Бад-ӣни маънӣ гаронӣ мекунад хасми сбксорш

بدین معنی گرانی می کند خصم سبکسارش

Ва гар шуд душманаши фарбеҳи зи неъмат , ҳам раво бошад

و گر شد دشمنش فربه ز نعمت، هم روا باشد

Ки гардун аз паии куштан ҳаме дорад ба прўорш

که گردون از پی کشتن همی دارد به پروارش

Агар дам бар хилофаш бар лаби оради муштарии рӯзӣ

اگر دم بر خلافش بر لب آرد مشتری روزی

Таноб гарданаш созад сипеҳр аз печи дастораш

طناب گردنش سازد سپهر از پیچ دستارش

Ҷаҳон кардаст иқрорӣ ки ӯ шоҳӣаст дайн парвар

جهان کردست اقراری که او شاهیست دین پرور

Гувоҳӣ медиҳад имрӯзи малику дайн ба иқрораш

گواهی می دهد امروز ملک و دین به اقرارش

Паноҳи оли салҷуқаш ҳаме хондам хиради гуфто

پناه آل سلجوقش همی خواندم خرد گفتا

Чаҳ мехӯнӣ бидон лафзӣ ки хондӣ пору пирорш

چه می خونی بدان لفظی که خواندی پار و پیرارش

Бигирад малики Искандар чу Искандар падар дорад

بگیرد ملک اسکندر چو اسکندر پدر دارد

Ки бодои умри ҷовидон ба малики андари Хизри вораш

که بادا عمر جاویدان به ملک اندر خضر وارش

Ҷавонии пер ақласт ин ва он пери ҷавони давлат

جوانی پیر عقل است این و آن پیر جوان دولت

Ки бодои сояи он пер бар сари мондаи ҳамвораш

که بادا سایه آن پیر بر سر مانده هموارش

Расед аз роҳи даври имрӯзи иду гул ба базми шаҳ

رسید از راه دور امروز عید و گل به بزم شه

Бидон то хуш кунад аз айши базми ҳамчуи гулзораш

بدان تا خوش کند از عیش بزم همچو گلزارش

Ба ид акнӯн ба кор ояд шароби сарфи гулрангаш

به عید اکنون به کار آید شراب صرف گلرنگش

Ба боғ акнӯн ба бор ояд гули сад барги гулнораш

به باغ اکنون به بار آید گل صد برگ گلنارش

Ҷаҳон аз иди хуррами гашту боғ аз гул ба сомон шуд

جهان از عید خرم گشت و باغ از گل به سامان شد

Кунун мо ва майу гулбаргу зеру нолаи зораш

کنون ما و می و گلبرگ و زیر و ناله زارش

Меӣ чун чаҳ ? чунонк аз лутф дилҷӯе кунад рӯҳаш

میی چون چه؟ چنانک از لطف دلجویی کند روحش

Гулӣ чун чаҳ ? чунонк ояд ба ҳасрати машки тотораш

گلی چون چه؟ چنانک آید به حسرت مشک تاتارش

зи иду гули ммтъи гашти бархӯрдору хуррами дил

ز عید و گل ممتع گشت برخوردار و خرم دل

Шаҳӣ кандар ҳама олам писандидаст осораш

شهی کاندر همه عالم پسندیدست آثارش

Мубораки боди иди Фитру хатми рӯза бар ҷонаш

مبارک باد عید فطر و ختم روزه بر جانش

Азуи пзрФтаҳи тоъатҳои бо ихлоси додараш

ازو پذرفته طاعتهای با اخلاص دادارش

Падар аз рӯй ӯ хуррами сипеҳр аз қадар ӯ ъоҷр

پدر از روی او خرم سپهر از قدر او عاجر

Мувофиқ гашта дар ҳар кори даври чархи дўрош

موافق گشته در هر کار دور چرخ دوراش

Худоё чун ту донеи кўстм бар халқ напасандад

خدایا چون تو دانی کو ستم بر خلق نپسندد

Мусаллами дорӣ аз даврони гардуни ситамкораш

مسلم داری از دوران گردون ستمکارش

Чунон кӯи бандагонатро ба шафқат нек ме дорад

چنان کو بندگانت را به شفقت نیک می دارد

Бифзо давлати боқӣ ва дар давлати нигаҳдораш

بیفزا دولت باقی و در دولت نگهدارش