Сарви сеӣ ки саҷдаи баради сарви кшмрш
سرو سهی که سجده برد سرو کشمرش
Сунбул дамид бар тарафи сӯсани турш
سنبل دمید بر طرف سوسن ترش
Гулбарги шакл , дар хуй хунин нишаст дил
گلبرگ شکل، در خوی خونین نشست دل
Зон чашм чун бунафша ва зон чашми ъбҳрш
زان چشم چون بنفشه و زان چشم عبهرش
Хӯни дилами зи дида бурун мекунад ба ҳиҷр
خون دلم ز دیده برون می کند به هجر
Гӯйӣ чу дид хӯн дилам ҳаст дар хӯриш
گویی چو دید خون دلم هست در خورش
Чун шамъ зард рӯем ва чун ғунчаи тнгдл
چون شمع زرد رویم و چون غنچه تنگدل
Каз шамъ ва ғунча ҳаст руху лаби нкўтрш
کز شمع و غنچه هست رخ و لب نکوترش
Чун дар хӯрд ба ақл ? ки гӯям гуҳи сифат
چون در خورد به عقل؟ که گویم گه صفت
Тарки Суҳайли ҷбҳту сарви смнбрш
ترک سهیل جبهت و سرو سمنبرش
Туркӣ ки дид ? силсилаи мшг бар Рахш
ترکی که دید؟ سلسله مشگ بر رخش
Сарвӣ ки ? дид чашмаи хуршед бар сараш
سروی که؟ دید چشمه خورشید بر سرش
Пуштами басони ҳалқаи заррин хамида кард
پشتم بسان حلقه زرین خمیده کرد
Зулфи шикаста бар зибри ҳалқаи зараш
زلف شکسته بر زبر حلقه زرش
Гуфтам шавам ба ҳалқаи зулфаши магари шабӣ
گفتم شوم به حلقه زلفش مگر شبی
Гаштам ба зӯри ҳалқа вале ҳалқа бар дараш
گشتم به زور حلقه ولی حلقه بر درش
Зулфаш чу чанбарасту танам чун расан ба шакл
زلفش چو چنبرست و تنم چون رسن به شکل
Рӯзии буруни баради расанами сар ба чанбараш
روزی برون برد رسنم سر به چنبرش
Сангини дилами зи ғам чу дили лаъл хӯн гирифт
سنگین دلم ز غم چو دل لعل خون گرفت
Вази ишва кам накард ақиқи суханвараш
وز عشوه کم نکرد عقیق سخنورش
Яъне ба субҳ ханда занад ғунча бар чаман
یعنی به صبح خنده زند غنچه بر چمن
Чун меғ тар кунад ба сршги муқаттараш
چون میغ تر کند به سرشگ مقطرش
Дар бар нгирмш ба гуҳи васл турфа нест
در بر نگیرمش به گه وصل طرفه نیست
Ҳар гуҳ ки бингарам сӯии зулфи мънбрш
هر گه که بنگرم سوی زلف معنبرش
Зулфаш чу ақрабаст ва гар нест дар барам
زلفش چو عقربست و گر نیست در برم
Айбам макун ки ақрабат мастаст дар буриш
عیبم مکن که عقربت مست است در برش
Чун бар мааши ду хат музаввар бидид дил
چون بر مهش دو خط مزور بدید دل
Дар худ кашид хати зи ду хати музаввараш
در خود کشید خط ز دو خط مزورش
Гар дили зи ман ба дасти нахустин бабради дӯст
گر دل ز من به دست نخستین ببرد دوست
Зебад ки буд муҳраи ман дар мшшдрш
زیبد که بود مهره من در مششدرش
Зини пас ба банд ишва набандад дилам чу ҳаст
زین پس به بند عشوه نبندد دلم چو هست
Садри сухани мдиҳи шаҳи адли густариш
صدر سخن مدیح شه عدل گسترش
Қутби мулӯки нусрати дайн каз ҳунар шуданд
قطب ملوک نصرت دین کز هنر شدند
Даври сипеҳру хиттаи гетии мусаххараш
دور سپهر و خطه گیتی مسخرش
Пушти ҳудои Муҳамади Меҳдии сифат ки ҳаст
پشت هدی محمد مهدی صفت که هست
Сақфи шарафи зи гунбади пирӯзаи бартараш
سقف شرف ز گنبد پیروزه برترش
Бар минбари сипеҳри хатиби хирад чаҳ гуфт ?
بر منبر سپهر خطیب خرد چه گفت؟
Баҳри гуҳари даҳу гуҳари баҳри пайкараш
بحر گهر ده و گهر بحر پیکرش
Дар хуй нишаста рӯҳи зи шахси муқаддасаш
در خوی نشسته روح ز شخص مقدسش
Дар шарми рафтаи ақли зи рӯҳи мутаҳҳараш
در شرم رفته عقل ز روح مطهرش
Дар ҳиммати рафеъи вай аз нуқта кам буд
در همت رفیع وی از نقطه کم بود
Ҷурми замину арсаи чархи мудаввараш
جرم زمین و عرصه چرخ مدورش
Бар дили набиштаи ақлу басари шакли мавкибаш
بر دل نبشته عقل و بصر شکل موکبش
Дар дида карда фатҳу зафари гирди лашкараш
در دیده کرده فتح و ظفر گرد لشکرش
Нусрати ду дида бар ақаби тиру таркишаш
نصرت دو دیده بر عقب تیر و ترکشش
Давлат нишаста дар кнФи дръу мғФрш
دولت نشسته در کنف درع و مغفرش
Маҳкӯм гашта на фалак ва ҳашт ҷнтш
محکوم گشته نه فلک و هشت جنتش
Гардани ниҳодаи шаш ҷиҳат ва ҳафт ахтараш
گردن نهاده شش جهت و هفت اخترش
Малики карам чу малик замин шуд мусалламаш
ملک کرم چو ملک زمین شد مسلمش
Шери фалак чу шер илм шуд мусаххараш
شیر فلک چو شیر علم شد مسخرش
Ҳар кас ки чун қалам накунад хизматаш ба сар
هر کس که چون قلم نکند خدمتش به سر
Бинии зи даври чархи сияҳи дил чу дафтараш
بینی ز دور چرخ سیه دل چو دفترش
Як рӯз нест каз сар аҷзаш наме расад
یک روز نیست کز سر عجزش نمی رسد
Хизмати зи чину хлху ҷузяти зи қайсараш
خدمت ز چین و خلخ و جزیت ز قیصرش
Гардуни дилӣ ки дар саф кин кард лутфи ҳақ
گردون دلی که در صف کین کرد لطف حق
Бар неку бад чу гардиши гардуни Музаффараш
بر نیک و بد چو گردش گردون مظفرش
Ҳам тўФ карда адлу ҳунари гирди млктш
هم طوف کرده عدل و هنر گرد ملکتش
Ҳам хуш нишаста фатҳу зафар дар мъскрш
هم خوش نشسته فتح و ظفر در معسکرش
Мушрики шикастаи дили зи туфи тиру билкш
مشرک شکسته دل ز تف تیر و بیلکش
Мулҳиди бурӣдаи сари зи сари теғу ханҷараш
ملحد بریده سر ز سر تیغ و خنجرش
Рустами нгўимш ки гуҳи разму рӯзи базм
رستم نگویمش که گه رزم و روز بزم
Сад банда ба з рустам сагзӣаст бар дараш
صد بنده به ز رستم سگزیست بر درش
Дар давлати падар ки Сикандар чуну набӯд
در دولت پدر که سکندر چنو نبود
Шуд маликати Сикандари рӯмии муяссараш
شد ملکت سکندر رومی میسرش
Вази бахт фаррухаш набӯд турфагар ба тўъ
وز بخت فرخش نبود طرفه گر به طوع
Дар хизмат шариф равад сад Сикандараш
در خدمت شریف رود صد سکندرش
Дар рӯзи ҳамлаи ҷуръа буд баҳри қулзумаш
در روز حمله جرعه بود بحر قلزمش
Дар вақти зарба зарра шавад кӯҳи мункираш
در وقت ضربه ذره شود کوه منکرش
Бар шери байрақаши зи паии касби мартабат
بر شیر بیرقش ز پی کسب مرتبت
Иғлиқи бастаи турраи ҷбрили шҳпрш
یغلیق بسته طره جبریل شهپرش
Чун гӯямаш ки санҷари аҳдӣ ки назд ақл
چون گویمش که سنجر عهدی که نزد عقل
Як рӯза бахшишаст ҳамаи малики санҷараш
یک روزه بخشش است همه ملک سنجرش
Гӯйӣ ки ҳаст дасту дили ҳайдару умр
گویی که هست دست و دل حیدر و عمر
Дар малики адли умру шамшери ҳайдараш
در ملک عدل عمر و شمشیر حیدرش
Теғаш ки кард ҷавҳар беҳаду мари падед
تیغش که کرد جوهر بی حد و مر پدید
Дар ҳарб ҳаст кушта беҳад ва бе мараш
در حرب هست کشته بی حد و بی مرش
Ҷисми адуи зи гавҳари теғаш гусаста шуд
جسم عدو ز گوهر تیغش گسسته شد
Гӯйӣ ки хасми ҷисми адуи гашти ҷавҳараш
گویی که خصم جسم عدو گشت جوهرش
Калакаш гирифт гӯнаи бемори зард рӯй
کلکش گرفت گونه بیمار زرد روی
Ваии турфатар ки мшг сияҳ шуд музаввараш
وی طرفه تر که مشگ سیه شد مزورش
Дар бешаи шери дида кунун баҳри мавҷи зан
در بیشه شیر دیده کنون بحر موج زن
Зин рӯй гашт рӯй ба ранги мъсФрш
زین روی گشت روی به رنگ معصفرش
Бишикаст хиради пайкари гардун чу хинги шаҳ
بشکست خرد پیکر گردون چو خنگ شه
Як шеҳа дар Фгнд ба гӯши ду пайкараш
یک شیهه در فگند به گوش دو پیکرش
Сарсар чу рӯзи разм ба гардиш наме расад
صرصر چو روز رزم به گردش نمی رسد
Ташбеҳ чун кунам ? гуҳ рафтан ба сарсараш
تشبیه چون کنم؟ گه رفتن به صرصرش
Гар кӯҳи кӯҳ бар ншиндии нигаҳи куниш
گر کوه کوه بر نشیندی نگه کنش
Вари чархи барқ сайр надидӣ ту бингараш
ور چرخ برق سیر ندیدی تو بنگرش
Дар чашми хӯни хасм буд сҳби бсдш
در چشم خون خصم بود صحب بسدش
Дар гӯши лаҳни кӯс буд захми мзҳрш
در گوش لحن کوس بود زخم مزهرش
Хуршеди хинги хусрави хусрав насаб шудаст
خورشید خنگ خسرو خسرو نسب شدست
Хингӣ ки дид ? ханҷари заррин ба каф дараш
خنگی که دید؟ خنجر زرین به کف درش
Дайни парварӣ ки ҳирси тиҳии меъда сайр шуд
دین پروری که حرص تهی معده سیر شد
Чун хӯрд ним луқмаи зи ҷӯади муваққараш
چون خورد نیم لقمه ز جود موقرش
Дар табъ ҳаст хусрави гардуни мтўъш
در طبع هست خسرو گردون مطوعش
Дар чашм ҳаст гавҳари гетии муҳақараш
در چشم هست گوهر گیتی محقرش
Гар дасти сӯй ратл кунад ҳаст ҳамРахш
گر دست سوی رطل کند هست همرخش
Вари майли сӯй айш кунад ҳаст дар хӯриш
ور میل سوی عیش کند هست در خورش
Бар лаб сазад кунун лаби маъшӯқи глрхш
بر لب سزد کنون لب معشوق گلرخش
Бар фак сазад кунун май сарфи муқаттараш
بر فک سزد کنون می صرف مقطرش
Зуҳра гирифт захмаи ъушрат ба маҷлисаш
زهره گرفت زخمه عشرت به مجلسش
Хуршеди бардаи раҳмати давлат ба маҳзараш
خورشید برده رحمت دولت به محضرش
Базмаши биҳишти гашти зи хӯбӣу хуррамӣ
بزمش بهشت گشت ز خوبی و خرمی
Ратлаш набед сарф шудаи ҳавзи кавсараш
رطلش نبید صرف شده حوض کوثرش
Шеъри мҷиру қавли хуши муқаддасӣ шуда
شعر مجیر و قول خوش مقدسی شده
Дар табъи хуш чу барги гулу буии анбараш
در طبع خوش چو برگ گل و بوی عنبرش
Ҳам дарав чарх карда чу давлати муаййидаш
هم درو چرخ کرده چو دولت مؤیدش
Ҳам бахт нек карда чу гардуни Муъаммараш
هم بخت نیک کرده چو گردون معمرش
Дасти ситами бурӣда ба шамшери лутфи ҳақ
دست ستم بریده به شمشیر لطف حق
Карда барии зи накбати чархи ситамгараш
کرده بری ز نکبت چرخ ستمگرش