Ҳар шаб ки сар ба ҷайби таҳайюри фурӯ барам
هر شب که سر به جیب تحیر فرو برم
Стар фалаки бадарам ва аз сидра бигузарам
ستر فلک بدرم و از سدره بگذرم
Андари баҳои зи гавҳари олами фузун буд
اندر بها ز گوهر عالم فزون بود
Ҳар дар ки ман зи баҳри тафаккур бар оварам
هر در که من ز بحر تفکر بر آورم
Анқо шавам ба мағриби азлат ки офтоб
عنقا شوم به مغرب عزلت که آفتاب
Ғавғо наёвард зи паии фитна бар дирам
غوغا نیاورد ز پی فتنه بر درم
Гуҳ бар фалаки пурм ки сбкрўҳи сӯратам
گه بر فلک پرم که سبکروح صورتم
Гуҳи брсрии занам ки гиронмояи гавҳарам
گه برثری زنم که گرانمایه گوهرم
Дасти хасон дигар ЊАЉАРУЛАСВАДами мадон
دست خسان دگر حجرالاسودم مدان
Акнӯн ки ман ба каъбаи азлати муҷовирам
اکنون که من به کعبه عزلت مجاورم
Нақди сухани зи хотири ман тоза шуд ки ман
نقد سخن ز خاطر من تازه شد که من
Аз табъу рухи муъоинаи ҳам кӯраи ҳам зарам
از طبع و رخ معاینه هم کوره هم زرم
Даҳр ар миён ба хизмати ман басти ҳамчуи не
دهر ار میان به خدمت من بست همچو نی
Шояд ки ман зхўши сухании ршги шукрам
شاید که من زخوش سخنی رشگ شکرم
Худбин шудам ки ҳар нафас аз ҷурми офтоб
خودبین شدم که هر نفس از جرم آفتاب
Дорад сипеҳри оинаи андари баробарам
دارد سپهر آینه اندر برابرم
Ғофили ним зи олами ҷон дар басити хок
غافل نیم ز عالم جان در بسیط خاک
Монанди офтоби ҳам онҷои ҳам эдарам
مانند آفتاب هم آنجا هم ایدرم
з ҳар замонагар ба қаноати тавон шикаст
ز هر زمانه گر به قناعت توان شکست
Бовар кунам ки ман ҳамаи трёқи Акбарам
باور کنم که من همه تریاق اکبرم
Гар ҳирси зари тилисми дилам бишиканад равост
گر حرص زر طلسم دلم بشکند رواست
Каз дили шикастаи банди тилисми Сикандарам
کز دل شکسته بند طلسم سکندرم
Насли сухани зи хотирам акнӯн пароканд
نسل سخن ز خاطرم اکنون پراکند
Комади арӯси вори қаноат ба бистарам
کامد عروس وار قناعت به بسترم
Тифлони табъи ман ба сифати тарк чеҳра анд
طفلان طبع من به صفت ترک چهره اند
Венаи турфатар ки ар мане буд модарам
وین طرفه تر که ار منیی بود مادرم
Парвин шудаст бидқи заррини осмон
پروین شدست بیدق زرین آسمان
Бар тамаъи онкии нтъи маъонии бгстрм
بر طمع آنکه نطع معانی بگسترم
Хон замонаи табъ ман орост баҳри онк
خوان زمانه طبع من آراست بهر آنک
Бар хониш тара шуд сухани тозау терм
بر خوانش تره شد سخن تازه و ترم
Бас дар хӯрам ба олам бемоя зонка ӯст
بس در خورم به عالم بی مایه زانکه اوست
Мзкўми сари гирифта ва ман гӯии анбарам
مزکوم سر گرفته و من گوی عنبرم
Ҳар шаби қабоӣ сабр бисӯзам ба оҳи гарм
هر شب قبای صبر بسوزم به آه گرم
Вази дасти субҳи перҳани хеш бар дирам
وز دست صبح پیرهن خویش بر درم
Калакам , аҷаби мадор агар дарди саркашам
کلکم، عجب مدار اگر درد سرکشم
Шамъам , шигифт нест агар хӯн дил хӯрам
شمعم، شگفت نیست اگر خون دل خورم
Ҳамчун баёз рӯй сипедами зи баҳри онк
همچون بیاض روی سپیدم ز بهر آنک
Дар кори фақри росттар аз хати мстрм
در کار فقر راست تر از خط مسطرم
Дар роҳи ман якеаст асиру ҳаво ки ман
در راه من یکی است اثیر و هوا که من
Вақте агар саман бидам акнӯн самандарам
وقتی اگر سمن بدم اکنون سمندرم
Гардуни танури сина ман дид тофта
گردون تنور سینه من دید تافته
Омад нҳнбнӣ шуд аз ин гӯна бар серум
آمد نهنبنی شد از این گونه بر سرم
Ҳамчун намак гудохт тани ман дар оби хашм
همچون نمک گداخت تن من در آب خشم
Венаи даҳр бенамак назд обӣ бар озарам
وین دهر بی نمک نزد آبی بر آذرم
Фарзанди чори табъам ва дар шаш ҷаҳоти хок
فرزند چار طبعم و در شش جهات خاک
Он муҳраам ки бастаи банди мшшдрм
آن مهره ام که بسته بند مششدرم
Бо ман замона то ду забони гашт чун қалам
با من زمانه تا دو زبان گشت چون قلم
Бо ӯ ду рӯ чу коғаз ва сад дил чу дафтарам
با او دو رو چو کاغذ و صد دل چو دفترم
Ҳам ноксм чу аз паии як қурс чун хасон
هم ناکسم چو از پی یک قرص چون خسان
Иҷрои ситону нони хури ин қурси анварам
اجرا ستان و نان خور این قرص انورم
Паргори вори ҳирсам аз ин пас чу лаби кушод
پرگار وار حرصم از این پس چو لب گشاد
Бар шакли гардаи доирае сӯии лаб барам
بر شکل گرده دایره ای سوی لب برم
Беоб бо замона бисозам чу сусмор
بی آب با زمانه بسازم چو سوسمار
Кобӣ ки об рӯй барад нест дар хӯрам
کابی که آب روی برد نیست در خورم
Бас пар баҳост умру лекини шикаста ба
بس پر بهاست عمر و لیکن شکسته به
Он ҷоми гавҳарӣ ки дарави хӯн худ хӯрам
آن جام گوهری که درو خون خود خورم
Об ар ба миннати оташи табъам фурӯ кашад
آب ار به منت آتش طبعم فرو کشد
Аз тишнагии бимирам ва дар об нанигарам
از تشنگی بمیرم و در آب ننگرم
Бар тамаъи луқма , лаб чаҳ гушойам на коса ам
بر طمع لقمه، لب چه گشایم نه کاسه ام
Вази баҳри обтар чаҳ нишинам на соғарам
وز بهر آب تر چه نشینم نه ساغرم
Аз тири таънаҳои ҳасудони сарди меҳр
از تیر طعنه های حسودان سرد مهر
Пайкон тафта шуд нафаси гарм дар барам
پیکان تفته شد نفس گرم در برم
Обистананду нар чу хурӯс эй шигифт ва ман !
آبستنند و نر چو خروس ای شگفت و من!
Ҳам бо забони мода ва ҳам бо дили нарм
هم با زبان ماده و هم با دل نرم
Чун пар зоғ шуд ҳамаро рӯз то чаро ?
چون پر زاغ شد همه را روز تا چرا؟
Ман чун тзрўи хуб ва чу тӯтии суханварам
من چون تذرو خوب و چو طوطی سخنورم
Зон ашгшон чу зибқ носуда шуд ба шакл
زان اشگشان چو زیبق ناسوده شد به شکل
Каз қадари ҳам ситезаи кибряти аҳмарам
کز قدر هم ستیزه کبریت احمرم
Биниҳодаам кулоҳи зи сар то з рӯй аҷз
بنهاده ام کلاه ز سر تا ز روی عجز
Чун кафш , пой бӯс набенанд дигарам
چون کفش، پای بوس نبینند دیگرم
Зуннори вор агар шавам аз нестӣ чу мӯр
زنار وار اگر شوم از نیستی چو مور
Ба зонка мори миннат ҳар хоми пурварам
به زانکه مار منت هر خام پرورم
Ман аз таб ниёз накардам кабӯди лаб
من از تب نیاز نکردم کبود لب
То дар змони ин фалаки сабзи чодарам
تا در ضمان این فلک سبز چادرم
Халқам мҷир хонд ва донам алии алиқин
خلقم مجیر خواند و دانم علی الیقین
Конгаҳ шавам мҷири казин хок бигузарам
کانگه شوم مجیر کزین خاک بگذرم