Сарви амл ба боғи адами тозаи гашти ҳон
سرو امل به باغ عدم تازه گشت هان
Поеи бурун на аз дар дарвозаи ҷаҳон
پایی برون نه از در دروازه جهان
Азлат гузин ки аз ғами ин чори мехи даҳр
عزلت گزین که از غم این چار میخ دهر
Гардуни ҳашт хона ба азлат диҳад амон
گردون هشت خانه به عزلت دهد امان
Аз оҷу обнӯси ҷаҳони дили бабр ки нест
از عاج و آبنوس جهان دل ببر که نیست
Ҷузи ду ду шуълаи ҳосили азин чӯбу устихон
جز دو دو شعله حاصل ازین چوب و استخوان
Бифурӯш чори шаҳри табиат ба ним ҷӯ
بفروش چار شهر طبیعت به نیم جو
Бигузар зи ҳафт сақфи муқарнас ба як замон
بگذر ز هفت سقف مقرنس به یک زمان
Афъии фақр гар бузанд бар дилат матарс
افعی فقر گر بزند بر دلت مترس
Кўрости заҳру муҳра ба як ҷой дар даҳон
کوراست زهر و مهره به یک جای در دهان
Аз моҷарои даҳр чу мардон канора кун
از ماجرای دهر چو مردان کناره کن
Кўро ба хурда тӯда хокаст дар миён
کورا به خرده توده خاکست در میان
Симурғи вори сояи зи олами бабр чунонк
سیمرغ وار سایه ز عالم ببر چنانک
Надиҳад кӣ зи ту чиҳил андари чиҳил нишон
ندهد کی ز تو چهل اندر چهل نشان
Ҷони даҳ барои икшбаҳи ваҳдати казин ҳариф
جان ده برای یکشبه وحدت کزین حریف
Гӯгирди сурхи каси нстонд ба ройгон
گوگرد سرخ کس نستاند به رایگان
Даст аз мидоду коғази шом ва саҳар бидор
دست از مداد و کاغذ شام و سحر بدار
То чун қалам ба даст наёбӣ сияҳи забон
تا چون قلم به دست نیابی سیه زبان
Аз ҷӯии хоки тираи мҷуи оби офият
از جوی خاک تیره مجو آب عافیت
Дар коми аждаҳои матлаби шохи арғавон
در کام اژدها مطلب شاخ ارغوان
Некии зарангу буии замонаи мубин аз онк
نیکی زرنگ و بوی زمانه مبین از آنک
Лиззат шукр диҳад ба ҳақиқат на заъфарон
لذت شکر دهد به حقیقت نه زعفران
Эмин машав ки киштӣ хок орамида шуд
ایمن مشو که کشتی خاک آرمیده شد
Май байн чу бод рафтан ин сабзи бодбон
می بین چو باد رفتن این سبز بادبان
Хӯни хур ба ҷои луқма барин хон ки мшги ноб
خون خور به جای لقمه برین خوان که مشگ ناب
Хӯн медиҳад ба нофаи оҳӯ на обу нон
خون می دهد به نافه آهو نه آب و نان
Хуши хуфтае ки ҳиндӯии шаби посбони тест
خوش خفته ای که هندوی شب پاسبان تست
эй Тифли табъи дузд чаҳгирӣ ба посбон ?
ای طفل طبع دزد چه گیری به پاسبان؟
Ҳам ошёни мурғи Масеҳ ар Не мабош
هم آشیان مرغ مسیح ار نیی مباش
Бугсали зи ошиёнаи ин тираи ошён
بگسل ز آشیانه این تیره آشیان
Баҳрӣаст мавҷи зани зи ҳаводиси қазои хок
بحری است موج زن ز حوادث قضای خاک
ё дар сафина бош чу Нӯҳ ар на бар карон
یا در سفینه باش چو نوح ار نه بر کران
Рӯйин тании шӯ аз паии меҳнати кашӣ ки нест
رویین تنی شو از پی محنت کشی که نیست
Ин шаш ҷаҳоти олами дун кам зи ҳФтхўон
این شش جهات عالم دون کم ز هفتخوان
Хоҳӣ ки хлўаҳи хона азлат кунӣ бкФ
خواهی که خلوه خانه عزلت کنی بکف
Чун ҳлФаҳ бош бар дар ин қалъаи ҳўон
چون حلفه باش بر در این قلعه هوان
Бо тишнагӣ бисоз ки дар шати коинот
با تشنگی بساز که در شط کاینات
Бо ҳар ду қатраи об , наҳангӣаст ҷонстон
با هر دو قطره آب، نهنگی است جانستان
Чун остини ду сар машав андари раҳи ризо
چون آستین دو سر مشو اندر ره رضا
То поймол фитна наМонӣ чу остон
تا پایمال فتنه نمانی چو آستان
Эмини мубини зи оташи ғами хиттаи вуҷӯд
ایمن مبین ز آتش غم خطه وجود
Холии мадони зи мори сияҳи саҳни гулистон
خالی مدان ز مار سیه صحن گلستان
Зан парвараст олам ва зан шуд сипеҳру наъш
زن پرورست عالم و زن شد سپهر و نعش
Ҳамсони бодрисаҳ ва ҳам шакли дўкдон
همسان بادریسه و هم شکل دوکدان
Аз тоби фақрат ар бен нохун шавад кабӯд
از تاب فقرت ار بن ناخن شود کبود
Ангушт дар мазан ба сияҳи косаи ҷаҳон
انگشت در مزن به سیه کاسه جهان
Дар роҳ бошу дон ки ба ҷуз раҳравон наянд
در راه باش و دان که به جز رهروان نیند
Ҳам аждаҳо ба ҳиммат ва ҳам ганҷи шоягон
هم اژدها به همت و هم گنج شایگان
Дар чори сӯии хоки зи худ рустаи шӯ ба ҳақ
در چار سوی خاک ز خود رسته شو به حق
Зон каз макони даври фалак руста шуд макон
زان کز مکان دور فلک رسته شد مکان
Пой аз рикоби хоки буруни ор чун Масеҳ
پای از رکاب خاک برون آر چون مسیح
То офтоб сидқ шавад бо ту ҳамАннан
تا آفتاب صدق شود با تو همعنان
Роҳати тамаъи мадор ки ақлат ба дасти нафас
راحت طمع مدار که عقلت به دست نفس
Моҳӣ дар оташасту самандар дар обдон
ماهی در آتش است و سمندر در آبدان
Бе пои мор фитна магӯ чун расад ба ман
بی پای مار فتنه مگو چون رسد به من
Май дон ки пой ӯ ҳама дар сина шуд ниҳон
می دان که پای او همه در سینه شد نهان
Марӣаст заҳрдори ҷаҳон зу бабр ки ҳаст
ماریست زهردار جهان زو ببر که هست
Ҳам диданаши музират ва ҳам суҳбаташи зиён
هم دیدنش مضرت و هم صحبتش زیان
Ҳар субҳдам ки маҳди зарандӯд офтоб
هر صبحدم که مهد زر اندود آفتاب
Бар рӯй ин ҳдиқаҳ нилӣ шавад равон
بر روی این حدیقه نیلی شود روان
Зӣ ту бурид конгресси аршро Нидост
زی تو برید کنگره عرش را نداست
Комади хаданги ҳодиса ғофил мабош ҳон
کامد خدنگ حادثه غافل مباش هان
Пас дайн бадаст кун на сипеду кабӯди даҳр
پس دین بدست کن نه سپید و کبود دهر
Каз тир ӯ сипар кунад эмин на парниён
کز تیر او سپر کند ایمن نه پرنیان
Олами мхр ба гавҳари умр ар чаҳ хуб рӯаст
عالم مخر به گوهر عمر ار چه خوب روست
Кини хуб Юсуфӣаст ба ҳафдаҳи дирами гарон
کین خوب یوسفی است به هفده درم گران
Солик ба синаи шӯ на ба сӯрат ки анкабут
سالک به سینه شو نه به صورت که عنکبوت
Ғозӣ нагардад ар чаҳ бар ояд ба ресмон
غازی نگردد ار چه بر آید به ریسمان
Қуръони шинос , моҳи дили Ширвон кунун
قرآن شناس، ماه دل شیروان کنون
Кохри замон чу субҳи қиёмати кушоди рон
کاخر زمان چو صبح قیامت گشاد ران
Моҳӣаст сад ҳазор фалак дар рикоб ӯ
ماهی است صد هزار فلک در رکاب او
Ҳар дил ки бо савобат қуръон кунад қирон
هر دل که با ثوابت قرآن کند قران
Шоҳӣ ки то ба маркази хок аз дар қадам
شاهی که تا به مرکز خاک از در قدم
Дар бист ва ҳашт ҳўдҷ торик шуд равон
در بیست و هشت هودج تاریک شد روان
ӯ дар ниқоби мондау макяши ҷилва гар
او در نقاب مانده و مکیش جلوه گر
ӯ баста лаб нишастау ҳиндӯаши тарҷумон
او بسته لب نشسته و هندوش ترجمان
Зон гашти бӯстони илоҳии алиф ки ӯст
زان گشت بوستان الهی الف که اوست
Монанди сарви охта дар саҳни бӯстон
مانند سرو آخته در صحن بوستان
Мӯии сияҳи нишон ҷавонӣаст , шакл ӯ
موی سیه نشان جوانی است، شکل او
Зон шуд сияҳ ки сарви накӯтар буд ҷавон
زان شد سیه که سرو نکوتر بود جوان
Дӯшизагон на фалак ар гӯй зар шуданд
دوشیزگان نه فلک ار گوی زر شدند
Шояд ки бо втост ба сӯрат чу сўлҷон
شاید که با وتاست به صورت چو صولجان
Он ҷими срФгндаҳ ки ҷонҳо фидоӣ ӯст
آن جیم سرفگنده که جانها فدای اوست
Май байну ҷузи кабӯтари анқои дилаши мадон
می بین و جز کبوتر عنقا دلش مدان
Шак нест кӯи кабӯтари ършист , нуқта аш
شک نیست کو کبوتر عرشیست، نقطه اش
Чун донае ки пеши кабӯтар буд аён
چون دانه ای که پیش کبوتر بود عیان
Хотуни ҳуҷраи қадами андари ниқоби ҳарф
خاتون حجره قدم اندر نقاب حرف
ӯро шинос ва бар сар ӯ соз ҷон фишон
او را شناس و بر سر او ساز جان فشان
Ҳар кас ки пеш навен камони вор ӯ бихуфт
هر کس که پیش نون کمان وار او بخفت
Дар гарданаш чу лоам алиф омад зиҳи камон
در گردنش چو لام الف آمد زه کمان
Буд офтоби мутлақу олами заъифи чашм
بود آفتاب مطلق و عالم ضعیف چشم
Оварад бо худ аз мадади ҳарфи соябон
آورد با خود از مدد حرف سایبان
Май дон ки акси доираи ъушр мусҳаф аст
می دان که عکس دایره عشر مصحف است
Ҳар рӯй шастае ки ту бинӣ бар осмон
هر روی شسته ای که تو بینی بر آسمان
Меҳмони расида буд дарин домгоҳи дев
مهمان رسیده بود درین دامگاه دیو
Ам алқроши манзилу тоҳоаши мизбон
ام القراش منزل و طاهاش میزبان
Нури ҳудо ки шоҳ қадам дод хлътш
نور هدی که شاه قدم داد خلعتش
Бар сари ъамома аш омад ва бар дӯши тилсон
بر سر عمامه اش آمد و بر دوش طیلسان
Ҷинӣ чу инс кард самоъаш ба гӯши дил
جنی چو انس کرد سماعش به گوش دل
То ёфт инсу ҷони зи мъониши инсу ҷон
تا یافت انس و جان ز معانیش انس و جان
эй пеши кӯии стўти ту ҳуфраи ҷҳим
ای پیش کوی سطوت تو حفره جحیم
Ваии пас рӯи ҳидояти ту равзаи ҷинон
وی پس رو هدایت تو روضه جنان
Файзи ту гашти сайқали ҷонҳои тира рӯй
فیض تو گشت صیقل جانهای تیره روی
Захми ту гашти марҳами дилҳои нотавон
زخم تو گشت مرهم دلهای ناتوان
Омад мҷир бар дар фазли ту узри хоҳ
آمد مجیر بر در فضل تو عذر خواه
Дил бар гирифта аз худ ва бар кафи ниҳодаи ҷон
دل بر گرفته از خود و بر کف نهاده جان
Хунаш ба нохуни ору дилаши ончунон шикан
خونش به ناخن آر و دلش آنچنان شکن
Конгшти каш буд ба шикасти ту ҷовдон
کانگشت کش بود به شکست تو جاودان
Азлат гузид зи аҳли замона ба Авни ту
عزلت گزید ز اهل زمانه به عون تو
Ёрб ! ту кун ба раҳмат бе миннаташи змон
یارب! تو کن به رحمت بی منتش ضمان
ӯро ба дасти суҳбати ағёри вои мада
او را به دست صحبت اغیار وا مده
Лекини зи дасти нафас бҳимиш воситон
لیکن ز دست نفس بهیمیش واستان