Қоидае ниҳоди хуши ҳасани ту боз дар ҷаҳон

قاعده ای نهاد خوش حسن تو باز در جهان

Ишқ ту зад се навбае бар дар дори малики ҷон

عشق تو زد سه نوبه ای بر در دار ملک جان

Шӯъбадаи лаби туро аз паии дилбарии фалак

شعبده لب ترا از پی دلبری فلک

Монад ба шакли ҳуққае муҳраи мор дар даҳон

ماند به شکل حقه ای مهره مار در دهان

Аз ту ман шикастаи дили ҳамчуи пиёла дар хатам

از تو من شکسته دل همچو پیاله در خطم

Зонка чу ҷуръаи хӯни ман рехти ғами ту ройгон

زانکه چو جرعه خون من ریخت غم تو رایگان

Сиккаи ҳасан тоза кард аз ту сипеҳри булъаҷаб

سکه حسن تازه کرد از تو سپهر بوالعجب

Хез ва ба мо зи қанди лаб чошнӣӣ биор ҳон !

خیز و به ما ز قند لب چاشنیی بیار هان!

Бенамакӣ макун чу хок аз сари хуии оташӣ

بی نمکی مکن چو خاک از سر خوی آتشی

Каз дили мости хуши намаки деги ғами ту дар ҷаҳон

کز دل ماست خوش نمک دیگ غم تو در جهان

Сина макун ки рӯй ман аз ту гирифт занги ғам

سینه مکن که روی من از تو گرفت زنگ غم

Як нафасам ба рӯй худ аз туф сина вораҳон

یک نفسم به روی خود از تف سینه وارهان

Гашти сияҳи сипеду хуши чашми ман аз хаёли ту

گشت سیه سپید و خوش چشم من از خیال تو

То диҳадам дар оина аз руху зулфи ту нишон

تا دهدم در آینه از رخ و زلف تو نشان

Дидаи ман зи хори ғам аз чаҳ намешавад тиҳӣ ?

دیده من ز خار غم از چه نمی شود تهی؟

Зонка зи акс рӯй ту чашм манаст гулистон

زانکه ز عکس روی تو چشم من است گلستان

Рӯ ки зи маи нкўтрӣ то зи ҳавас ҳаме равад

رو که ز مه نکوتری تا ز هوس همی رود

Сар задау кабӯди лаби гирд дар ту осмон

سر زده و کبود لب گرد در تو آسمان

Ҳам накунад ба бӯсае лаъли ту то нбиндм

هم نکند به بوسه ای لعل تو تا نبیندم

Ҳамчуи суфоли нав шудаи хушки лаб аз ту ҳар замон

همچو سفال نو شده خشک لب از تو هر زمان

Дар талабати ҳамеи дувум чун саги пои сӯхта

در طلبت همی دوم چون سگ پای سوخته

Гарчи зи ноз ҳар замони хомтарӣ чу устихон

گرچه ز ناز هر زمان خام تری چو استخوان

Ҳалқа ба гӯш ту шудам чанд зи чашмами аФгнӣ

حلقه به گوش تو شدم چند ز چشمم افگنی

Бори ғамам сабк бикун сар ба чаҳ мекунӣ гарон ?

بار غمم سبک بکن سر به چه می کنی گران؟

Рост чу шамъи вақти рӯз аз бар ман карон макун

راست چو شمع وقت روز از بر من کران مکن

Чун дилу ҷон ниҳодаам бо ту чаҳ шамъ дар миён

چون دل و جان نهاده ام با تو چه شمع در میان

Дил ба ду нима мекунам бо ту ба шакли писта Эй

دل به دو نیمه می کنم با تو به شکل پسته ای

Бо ман агар шабӣ шавад фундуқи ту шукр фишон

با من اگر شبی شود فندق تو شکر فشان

Рӯ ки ба Авн осмон ҳастӣ аз он рух чу ма

رو که به عون آسمان هستی از آن رخ چو مه

Нойиби офтоби ту сояи ҳақи хдоигон

نایب آفتاب تو سایه حق خدایگان