Зиҳӣ аз фар ту гашта ҷаҳони нусрати ободон

زهی از فر تو گشته جهان نصرت آبادان

Зиҳӣ дар аҳди ту дидаи замонаи адли нўшрўон

زهی در عهد تو دیده زمانه عدل نوشروان

Ба нусрати даври гардунӣ ба ҳурмати каъбаи сонӣ

به نصرت دور گردونی به حرمت کعبه ثانی

Ба ртбти авҷи хуршедӣ ба кунят сояи яздон

به رتبت اوج خورشیدی به کنیت سایه یزدان

Чу ту соғар наҳй бар кафи туро ҷинат сазад маҷлис

چو تو ساغر نهی بر کف ترا جنت سزد مجلس

Чу ту ҷавлон кунӣ дар сафи туро гардун сазад майдон

چو تو جولان کنی در صف ترا گردون سزد میدان

Ту дории мӯъҷизи Мӯсо ки андари оташи ҳамла

تو داری معجز موسی که اندر آتش حمله

Ту аз рмҳи аждаҳосозигар ӯ кард аз Асои събон

تو از رمح اژدها سازی گر او کرد از عصا ثعبان

Касеро кӯ бибинад дасту теғат дар сафи мардӣ

کسی را کو ببیند دست و تیغت در صف مردی

Ҳамаи дастон ва зарқ ояд ҳадиси рустами дастон

همه دستان و زرق آید حدیث رستم دستان

Тавонам хӯрд савгандӣ ки онро нест куффорат

توانم خورد سوگندی که آنرا نیست کفارت

Ба хоки пои ту яъне ба оби чашмаи ҳайвон

به خاک پای تو یعنی به آب چشمه حیوان

Ки кард аз пеш ва хоҳад кард аз акнӯн то гуҳи маҳшар

که کرد از پیش و خواهد کرد از اکنون تا گه محشر

Фалак бо давлатати байъати зафар бо роятати паймон

فلک با دولتت بیعت ظفر با رایتت پیمان

Касе кӯ ҳаст ҳам киштӣ ва ҳам тӯфони туе зеро

کسی کو هست هم کشتی و هم طوفان تویی زیرا

Ки вақти раҳматии киштӣу гоҳи ҳайбатии тӯфон

که وقت رحمتی کشتی و گاه هیبتی طوفان

Турои эзади зи об ва хок насар штсти пиндорӣ

ترا ایزد ز آب و خاک نسر شتست پنداری

Ки кардаст аз ту ҳар узвии зи фару фазли дигрсон

که کردست از تو هر عضوی ز فر و فضل دیگرسان

Забон аз шукру табъ аз об ва рӯй аз нуру лафз ар дар

زبان از شکر و طبع از آب و روی از نور و لفظ ار در

Сар аз раҳмати дил аз шафқати тан аз исмати каф аз бурҳон

سر از رحمت دل از شفقت تن از عصمت کف از برهان

Ба захми теғ кам кардӣ зи гетии заҳмати фитна

به زخم تیغ کم کردی ز گیتی زحمت فتنه

Ба нӯки найзаи бншондии зи олами офати исён

به نوک نیزه بنشاندی ز عالم آفت عصیان

Агар чаҳ нусрату фатҳи ту чандон шуд ки ме гардад

اگر چه نصرت و فتح تو چندان شد که می گردد

Забон аз шукри он оҷизи хирад дар васфи он ҳайрон

زبان از شکر آن عاجز خرد در وصف آن حیران

Валек ин навбати он гардӣ ба Авни бахту лутфи ҳақ

ولیک این نوبت آن گردی به عون بخت و لطف حق

Ки чашми ҳечкас дар ҳеҷ аҳд аз кас надидаст он

که چشم هیچکس در هیچ عهد از کس ندیدست آن

Ба соли панҷсад ва ҳафтоду ҳаштуми рӯзи ошуро

به سال پانصد و هفتاد و هشتم روز عاشورا

Саҳаргаҳи рӯзи одинаи қамар дар солиси мизон

سحرگه روز آدینه قمر در ثالث میزان

Ба фари давлати вофе ба Авни нусрати кофӣ

به فر دولت وافی به عون نصرت کافی

Ба саъди толеъи маймун ба лутфи қӯти имон

به سعد طالع میمون به لطف قوت ایمان

Намӯдӣ аз сари шамшер бо бадхоҳи бурҳонӣ

نمودی از سر شمشیر با بدخواه برهانی

Ки шуд бар толеъи саъдати далелу ҳуҷҷату бурҳон

که شد بر طالع سعدت دلیل و حجت و برهان

Таъолии аллоҳ чаҳ соъат буд он соъат ки андари саф

تعالی الله چه ساعت بود آن ساعت که اندر صف

зи баҳри кини миёни бастӣ ва бар икрони кушодии рон

ز بهر کین میان بستی و بر یکران گشادی ران

Ба зерати сарсари тозӣ ба дастати оташи ҳиндӣ

به زیرت صرصر تازی به دستت آتش هندی

Шуда зон оҳану сарсари мухолиф бесару сомон

شده زان آهن و صرصر مخالف بی سر و سامان

Ту чун шеру сари рмҳи ту ҳамчун аждаҳо гашта

تو چون شیر و سر رمح تو همچون اژدها گشته

Миёни шер ва аждарҳо шудаи хасми ту саргардон

میان شیر و اژدرها شده خصم تو سرگردان

Бидон то дар саф ҳиҷо шавад назораи теғат

بدان تا در صف هیجا شود نظاره تیغت

Малик оҷиз шуд аз тоъати фалак сокин шуд аз даврон

ملک عاجز شد از طاعت فلک ساکن شد از دوران

Шуд аз рмҳи ғломонти ҳаво бо Нитсаон ҳамбар

شد از رمح غلامانت هوا با نیسان همبر

Шуд аз гирди сўоронти замин бо осмони яксон

شد از گرد سوارانت زمین با آسمان یکسان

зи туфи ҳамлаи гармати адуро оҳ шуд чун ях

ز تف حمله گرمت عدو را آه شد چون یخ

зи захми ханҷари тезати фалакро канда шуд дандон

ز زخم خنجر تیزت فلک را کنده شد دندان

Фиғону банк кӯс афганда дар саҳни замини ғулғул

فغان و بانک کوس افگنده در صحن زمین غلغل

Хурӯш ноӣ рӯйин барда бар тоқи сипеҳри афғон

خروش نای رویین برده بر طاق سپهر افغان

Нахуст аз ҳалқи фиръавнони брондӣ бар замини дарё

نخست از حلق فرعونان براندی بر زمین دریا

Пас аз дарё бурун ронадӣ ба сони Мӯсои умрон

پس از دریا برون راندی به سان موسی عمران

Ту пиндорӣ шуд он соъати зи баҳри куштани хасмат

تو پنداری شد آن ساعت ز بهر کشتن خصمت

Фано бар теғи ту қабза , аҷал бар тири ту пайкон

فنا بر تیغ تو قبضه، اجل بر تیر تو پیکان

Ба теғи тез дар шабдиз он кардӣ казон сад як

به تیغ تیز در شبدیز آن کردی کزان صد یک

На ҳайдар кард дар сафин на рустам кард дар турон

نه حیدر کرد در صفین نه رستم کرد در توران

Ба дасти бандагонат дар камон шуд абри Нитсаоне

به دست بندگانت در کمان شد ابر نیسانی

Ки аз ваии иғлқу ёсҷ ҳаме борид чун борон

که از وی یغلق و یاسج همی بارید چون باران

Чу шаб карданд дар шбдири рӯзи хасми бидўлт

چو شب کردند در شبدیر روز خصم بیدولت

Ки он шабро нахоҳад дид ҳаргизи ҳеҷ каси поён

که آن شب را نخواهد دید هرگز هیچ کس پایان

Ба Авни ханҷари шерони даргоҳат дар он саҳро

به عون خنجر شیران درگاهت در آن صحرا

Сипеҳр аз хӯни хасми ту сгонро мекунад меҳмон

سپهر از خون خصم تو سگانرا می کند مهمان

Чунонаст андарони кашуи рсрӣ бе тани танӣ бе сар

چنانست اندران کشو رسری بی تن تنی بی سر

Ки оқил боз нашносад фалонро сӯрат аз баҳмон

که عاقل باز نشناسد فلان را صورت از بهمان

Тўози баҳри касон бисёр хон биниҳодае лекин

تواز بهر کسان بسیار خوان بنهاده ای لیکن

зи баҳри каркасон акнӯн дар он мавзе наҳодӣ хон

ز بهر کرکسان اکنون در آن موضع نهادی خوان

Ба ҷони ҷусти онкии ҷуст аз ту валикин ман бигӯям чун ?

به جان جست آنکه جست از تو ولیکن من بگویم چون؟

Гусастаи парчами найза , дарида доман хуфтон

گسسته پرچم نیزه، دریده دامن خفتان

Ҳамеша расми қурбон будӣ андари ъушри зии алҳҷаҳ

همیشه رسم قربان بودی اندر عشر ذی الحجه

Ту дар ъушр муҳаррам кардае бадхоҳро қурбон

تو در عشر محرم کرده ای بدخواه را قربان

Нрстнд аз сар хуфт вагар растанад ҳаст акнӯн

نرستند از سر خفت و گر رستند هست اکنون

Яке дар гӯшае оҷизи яке дар масҷидии пинҳон

یکی در گوشه ای عاجز یکی در مسجدی پنهان

Фалак дид аз шабихунат киу маро дар он лашкар

فلک دید از شبیخونت که و مه را در آن لشکر

Нафас дар бар шудаи зубини қабо бар тан шудаи зиндон

نفس در بر شده زوبین قبا بر تن شده زندان

Илмашон ҷумла оварадӣ ва кардӣ сарнигӯн яъне

علمشان جمله آوردی و کردی سرنگون یعنی

Ки чун шуд сарнигӯни душмани илми ҷуз сарнигӯн натавон

که چون شد سرنگون دشمن علم جز سرنگون نتوان

Ту ҳастӣ хусрави Эрон ва дар шабдиз бо ширин

تو هستی خسرو ایران و در شبدیز با شیرین

Ҳикоят мекунад хусрави зи фатҳи хусрави Эрон

حکایت می کند خسرو ز فتح خسرو ایران

Ба хузистон ба фол шавам ва ном шавам шуд хасмат

به خوزستان به فال شوم و نام شوم شد خصمت

Рафиқ ӯ дилии пари дарди лекини дард бе дармон

رفیق او دلی پر درد لیکن درد بی درمان

зи оҳи талх ӯ зини пас аҷаб набӯд агар равед

ز آه تلخ او زین پس عجب نبود اگر روید

Ба ҷои нешикари ҳанзали ҳаме аз хоки хузистон

به جای نیشکر حنظل همی از خاک خوزستان

Касе каз аввали номаш ҳама шавамӣаст давр аз ту

کسی کز اول نامش همه شومی است دور از تو

Азуи фоли накӯ ҷустан надорад дар хиради имкон

ازو فال نکو جستن ندارد در خرد امکان

Бародари мондаи андари банд ва лашгар гашта овора

برادر مانده اندر بند و لشگر گشته آواره

Пиёдаи ҷуста аз дастат ба зарқу ҳилау дастон

پیاده جسته از دستت به زرق و حیله و دستان

Агар бадхоҳ бағӣ оварад барад аз лашкарати кайфар

اگر بدخواه بغی آورد برد از لشکرت کیفر

Вагар душман бад андешед дид аз теғи ту хизлон

و گر دشمن بد اندیشید دید از تیغ تو خذلان

Чунин ояд ҷазои онкӣ бо давлат занад паҳлу

چنین آید جزای آنکه با دولت زند پهلو

Чунин бошад сазои онкӣ дар неъмат кунад туғён

چنین باشد سزای آنکه در نعمت کند طغیان

Бномизди чунин бояд ҷалолу фатҳу пирӯзӣ

بنامیزد چنین باید جلال و فتح و پیروزی

Казу душман шавад ғамгини взў нусрат шавад шодон

کزو دشمن شود غمگین وزو نصرت شود شادان

Зиҳии шоҳи баланди ахтари зиҳии хуршеди рӯзи афзӯн

زهی شاه بلند اختر زهی خورشید روز افزون

Ки аз ҷони офарини бодати ҳазорон офарин бар ҷон

که از جان آفرین بادت هزاران آفرین بر جان

Шикастии охиру хстии бидонадишони давлат ро

شکستی آخر و خستی بداندیشان دولت را

Ба теғи осмони нусрат ба рмҳи аждаҳои ҷавлон

به تیغ آسمان نصرت به رمح اژدها جولان

Ҳазимат кардӣ аъдоро ва берун омадӣ ногуҳ

هزیمت کردی اعدا را و بیرون آمدی ناگه

Чу моҳ аз абр ва дар аз обу мшг аз нофу зар аз кон

چو ماه از ابر و در از آب و مشگ از ناف و زر از کان

Ҳаме ронадӣ хушу хуррам ба пирӯзӣу беҳрузӣ

همی راندی خوش و خرم به پیروزی و بهروزی

Қадами пай бар паии нусрати илми сартосари кайвон

قدم پی بر پی نصرت علم سرتاسر کیوان

Рикобат бар сари фатҳу Аннанат дар кафи нусрат

رکابت بر سر فتح و عنانت در کف نصرت

Замонаи пеши ҳикмати сари ниҳода бар хати фармон

زمانه پیش حکمت سر نهاده بر خط فرمان

Фалаки насри ман аллоҳ хонд бар дасти ту аз мусҳаф

فلک نصر من الله خواند بر دست تو از مصحف

Ҷаҳони ано Фтҳно гуфта бо теғи ту аз фарқон

جهان انا فتحنا گفته با تیغ تو از فرقان

Амирону ғломонт ба хизмати пеш ту карда

امیران و غلامانت به خدمت پیش تو کرده

Ҳамаи оби зафари равшани ҳамаи душвори малики осмон

همه آب ظفر روشن همه دشوار ملک آسمان

Фалак бо роятат ҳар дам ба ҳасбат карда дилҷӯе

فلک با رایتت هر دم به حسبت کرده دلجویی

Зафар бо снҷқти садра ба рағбат карда ҷони афшон

ظفر با سنجقت صدره به رغبت کرده جان افشان

Шунида сяти иқболи ту ҳам гардун ва ҳам ахтар

شنیده صیت اقبال تو هم گردون و هم اختر

Бхўондаҳи номаи фатҳи ту ҳам доно ва ҳам нодон

بخوانده نامه فتح تو هم دانا و هم نادان

Аз акнӯн то маии дигар ба дасти қосиди давлат

از اکنون تا مهی دیگر به دست قاصد دولت

Расад овози фатҳи ту ба шарқу ғарбу инсу ҷон

رسد آواز فتح تو به شرق و غرب و انس و جان

Худовандо туро аз чори чизи ин фатҳ шуд ҳосил

خداوندا ترا از چار چیز این فتح شد حاصل

з банда бишинав ин маънӣ чу бишунидӣ ҳақиқати дон

ز بنده بشنو این معنی چو بشنیدی حقیقت دان

Яке аз фазли яздони байни дувум аз нияти некӯ

یکی از فضل یزدان بین دوم از نیت نیکو

Сими фари атобаки дони чаҳоруми давлати султон

سیم فر اتابک دان چهارم دولت سلطان

Ҳаме то абр наққошӣ кунад дар фасли фарвардин

همی تا ابر نقاشی کند در فصل فروردین

Ҳаме то бод атторӣ кунад дар нимаи Нитсаон

همی تا باد عطاری کند در نیمه نیسان

Ҳаме то одат он бошад ки ушшоқи ҷаҳони доим

همی تا عادت آن باشد که عشاق جهان دایم

Бинозанд аз шаби васл ва биноланд аз шаби ҳиҷрон

بنازند از شب وصل و بنالند از شب هجران

Ҷаҳони бод аз рахти хуррами карами бод аз кафати шомил

جهان باد از رخت خرم کرم باد از کفت شامل

Ниҳодати доими алсҳаҳи вуҷӯди собити алоркон

نهادت دایم الصحه وجود ثابت الارکان

Замонаи пеши ту банда ба фармонати сроФгндаҳ

زمانه پیش تو بنده به فرمانت سرافگنده

Фарози номаи нусрат ҳамеша номи ту унвон

فراز نامه نصرت همیشه نام تو عنوان

Туро ҳар рӯз ва ҳар соъати мусаллами фатҳи дигргўн

ترا هر روز و هر ساعت مسلم فتح دیگرگون

Туро ҳар лаҳза ва ҳар дами мусаххари малики дигрсон

ترا هر لحظه و هر دم مسخر ملک دیگرسان

Замини маъмури ҳукми тести азу бех бидон бркн

زمین مأمور حکم تست ازو بیخ بدان برکن

Ҷаҳони шаш гӯшаи малики тест дар ваии шох ту бинишон

جهان شش گوشه ملک تست در وی شاخ تو بنشان

Дилу чашми атобаки бод аз ту хурраму равшан

دل و چشم اتابک باد از تو خرم و روشن

Маи умри шумо эмини зи ранҷу офату нуқсон

مه عمر شما ایمن ز رنج و آفت و نقصان

Ту зон пери ҷавони давлат мамолик карда мстхлс

تو زان پیر جوان دولت ممالک کرده مستخلص

Вай аз бахти ҷавони ту ҷҳонрои дидаи ободон

وی از بخت جوان تو جهانرا دیده آبادان

Ту ҳамчун номи худ пайвастаи малики ороу дайн парвар

تو همچون نام خود پیوسته ملک آرا و دین پرور

Мҷир аз ҷони дарин ҳазрат чу ҳисон гашта мадҳат хон

مجیر از جان درین حضرت چو حسان گشته مدحت خوان

Фалак то чанд хоҳад гашту олам чанд хоҳад буд

فلک تا چند خواهد گشت و عالم چند خواهد بود

Давомати боди даҳ чандину умрати боди сад чандон

دوامت باد ده چندین و عمرت باد صد چندان

Рафиқати зи ахтари маймуни ҷалолу давлати боқӣ

رفیقت ز اختر میمون جلال و دولت باقی

Насибати зоизди бичўни бақоу умри ҷовидон

نصیبت زایزد بیچون بقا و عمر جاویدان