Мсози ҳуҷраи ваҳдати дарин мзиқи хароб

مساز حجره وحدت درین مضیق خراب

Ки рӯй субҳ саломат бимонад зери ниқоб

که روی صبح سلامت بماند زیر نقاب

зи коиноти бабри пай ки бар даричаи дил

ز کاینات ببر پی که بر دریچه دل

Туе нахусти пас онгоҳи коиноти ҳиҷоб

تویی نخست پس آنگاه کاینات حجاب

зи заҳри фақри талаби нўшдорў аз паии он

ز زهر فقر طلب نوشدارو از پی آن

Ки об нохуш дарёст ҷой дар хўшоб

که آب ناخوش دریاست جای در خوشاب

Ба нақди умри қаноати бихар ки нест хато

به نقد عمر قناعت بخر که نیست خطا

Яке нафас ба ду олами мада ки ҳаст савоб

یکی نفس به دو عالم مده که هست صواب

зи нӯшу заҳри ҷаҳон чун раҳе ки таъбияаст ?

ز نوش و زهر جهان چون رهی که تعبیه است؟

Давоу дарди зи баҳри ту дар ду пари збоб

دوا و درد ز بهر تو در دو پر ذباب

Бибин ба бзри қтўно ки вақти хоидан

ببین به بزر قطونا که وقت خاییدن

Хамир моя заҳраст ва ҳаст дар ҷлоб

خمیر مایه زهرست و هست در جلاب

Бар ошёни ҷаҳони хўшдлии мҷўӣ ки кас

بر آشیان جهان خوشدلی مجوی که کس

Наёфт шҳпри анқо бар ошёни ғроб

نیافت شهپر عنقا بر آشیان غراب

Ту дил бар оташ ваҳдат бисӯз то накунад

تو دل بر آتش وحدت بسوز تا نکند

Ҷаҳон бенамак аз гӯшаи дили ту кабоб

جهان بی نمک از گوشه دل تو کباب

Шикам машав ҳама чун кӯзаи Фқоъи зи ҳирс

شکم مشو همه چون کوزه فقاع ز حرص

Магар ки дар хури трёқҳои шӯй чу сдоб

مگر که در خور تریاقها شوی چو سداب

Ту ташнае ва дарин маҳди хок чун Тифлон

تو تشنه ای و درین مهد خاک چون طفلان

Ба пеши чашми ту яксон шудаст обу сароб

به پیش چشم تو یکسان شدست آب و سراب

Чу зад паланги шабу рӯзати оби ваҳдати ҷӯй

چو زد پلنگ شب و روزت آب وحدت جوی

Ки захми хӯрда ӯро гурез нест зи об

که زخم خورده او را گریز نیست ز آب

Ба тамаъи ҳмнФсӣ ҷон макун ки аз паии ин

به طمع همنفسی جان مکن که از پی این

Басии давид ва надид офтоби гардуни тоб

بسی دوید و ندید آفتاب گردون تاب

Фалак ба шакл ҳубобасту неки аҳдӣ ӯ

فلک به شکل حبابست و نیک عهدی او

Хушаст сахт вале кам бақост ҳамчуи ҳубоб

خوش است سخت ولی کم بقاست همچو حباب

Азон чу гӯй ва чу дулоби хушки мағзӣ ва тар

ازان چو گوی و چو دولاب خشک مغزی و تر

Ки пои бастае аз ҳафт гӯй ва на дулоб

که پای بسته ای از هفت گوی و نه دولاب

Чунон хаёли шабу рӯз дар дил ту бараст

چنان خیال شب و روز در دل تو برست

Ки чашми шӯхи ту аз рӯз ва шаб гирифт хизоб

که چشم شوخ تو از روز و شب گرفت خضاب

Туро ба дасти ту сар май баради замона аз он

ترا به دست تو سر می برد زمانه از آن

Ки ҳаст пари уқоби офати вуҷӯди уқоб

که هست پر عقاب آفت وجود عقاب

зи рангу буии ҷаҳони садамаи фанои хуштар

ز رنگ و بوی جهان صدمه فنا خوشتر

Ки оби хуши маза ба марди ташнаро зи гулоб

که آب خوش مزه به مرد تشنه را ز گلاب

Фалак ки кӣса бар умри тести шаби ҳамаи шаб

فلک که کیسه بر عمر تست شب همه شب

Кушодаи чашм ба қасди ту ва ту андари хоб

گشاده چشم به قصد تو و تو اندر خواب

Ба ҳарби ту шаби диҷўр , дайламӣ калла аст

به حرب تو شب دیجور، دیلمی کله است

Ба ҷои ҳарба ба дасти андаруни гирифтаи шаҳоб

به جای حربه به دست اندرون گرفته شهاب

Бидиҳ Аннани қаноат агар ҳамеи хоҳӣ

بده عنان قناعت اگر همی خواهی

Ки пои бӯси хасисони шӯии басони рикоб

که پای بوس خسیسان شوی بسان رکاب

Чаҳор тоқи фалак бетаноб аз он монадаст

چهار طاق فلک بی طناب از آن ماندست

Ки дар гулӯӣ ту кард эй салими қалби таноб

که در گلوی تو کرد ای سلیم قلب طناب

Чу грднои бишавади гӯшмоли хӯрдаи даҳр

چو گردنا بشود گوشمال خورده دهر

Касе ки биҳдаҳи гардан кашӣ кунад чу рубоб

کسی که بیهده گردن کشی کند چو رباب

Махӯр луоби даҳан то ба нони кас чаҳ расад

مخور لعاب دهن تا به نان کس چه رسد

Ки карами пелаи бимирад ба оқибати зи луоб

که کرم پیله بمیرد به عاقبت ز لعاب

зи жандаи ҷӯии сафои коФтоб кам тобад

ز ژنده جوی صفا کافتاب کم تابد

Чу абр бар хашин осмон занад санҷоб

چو ابر بر خشن آسمان زند سنجاب

Дили ту пар з ҳисобаст чу дили пангон

دل تو پر ز حسابست چو دل پنگان

Ҷаҳон намой аз он нест ҳамчуи астрлоб

جهان نمای از آن نیست همچو اصطرلاب

Дилӣ ки қобили асрори лавҳ маҳфӯз аст

دلی که قابل اسرار لوح محفوظ است

Басони таҳтаи хокаши мсози ҷои ҳисоб

بسان تخته خاکش مساز جای حساب

Ба зарду сурхи ҷаҳон то фирефта нашӯй

به زرد و سرخ جهان تا فریفته نشوی

Ки хӯн диҳад ънб ар дафъ хӯн кунад унноб

که خون دهد عنب ار دفع خون کند عناب

Адуии тести ҷаҳон гарчи бар мусӣбати ту

عدوی تست جهان گرچه بر مصیبت تو

Сиёҳ ҷома шавад ҳар шабӣ ба шакли мсоб

سیاه جامه شود هر شبی به شکل مصاب

зи панҷ рукни шариъат сипар бисоз аз он

ز پنج رکن شریعت سپر بساز از آن

Ки тири чор парӣ офатаст дар партоб

که تیر چار پری آفتست در پرتاب

Бигир сафи қаноат ба сидқ агар хоҳӣ

بگیر صف قناعت به صدق اگر خواهی

Ки шаш ҷаҳоти ҷаҳони пеш ту шавад миҳроб

که شش جهات جهان پیش تو شود محراب

зи мавҷи хӯни ҷигари хастагони хокии дон

ز موج خون جگر خستگان خاکی دان

Ки бодбон фалак меравад чунин ба шитоб

که بادبان فلک می رود چنین به شتاب

Мқдрои малико дар кафи иродати тест

مقدرا ملکا در کف ارادت تست

Калиди раҳмату сари риштаи савобу уқоб

کلید رحمت و سر رشته ثواب و عقاب

Мҷир ҳалқа бигӯаш ҷаноби тест аз он

مجیر حلقه بگوش جناب تست از آن

Ки восиқаст ба аФзол аз он рафеъи ҷаноб

که واثق است به افضال از آن رفیع جناب

зи лутфи тест ки чун хасм нест аз паии зар

ز لطف تست که چون خصم نیست از پی زر

Кабӯди лаб шудау таби гирифта чун симоб

کبود لب شده و تب گرفته چون سیماب

Чу равшанаст дилаши зебад ар бадаш гӯйанд

چو روشن است دلش زیبد ار بدش گویند

Ки саг ба бонг дар ояд зи партави маҳтоб

که سگ به بانگ در آید ز پرتو مهتاب

Сазои ҳазрати ту бо ту чун хитоб кунад ?

سزای حضرت تو با تو چون خطاب کند؟

Ки бе ҳидояти ту сар басар хатост хитоб

که بی هدایت تو سر بسر خطاست خطاب

Дилаш сипед кун ар чанд зери чархи кабӯд

دلش سپید کن ار چند زیر چرخ کبود

Дили сипед чу гӯгирд сурх шуд ноёб

دل سپید چو گوگرد سرخ شد نایاب

Таваққуъаш ҳама инаст каз анояти ту

توقعش همه اینست کز عنایت تو

Расад ба башари тӯбои ?лааму ҳасани моб

رسد به بشر طوبی لهم و حسن مآب