Рахши амли мтоз ки айём тавсан аст

رخش امل متاز که ایام توسن است

Кор адам бисоз ки риҳлат муайян аст

کار عدم بساز که رحلت معین است

Бар хоки ошиқии пай ӯ бар мгири ҳон

بر خاک عاشقی پی او بر مگیر هان

Зеро рақиб бар раҳу маъшӯқ душман аст

زیرا رقیب بر ره و معشوق دشمن است

Имрӯзи ҷои поки дарин хокдон ки ёфт ?

امروز جای پاک درین خاکدان که یافت؟

Онкў ба дастгоҳи қаноат мумкин аст

آنکو به دستگاه قناعت ممکن است

Даҳр аблақасту арсаи хокии масофгоҳ

دهر ابلق است و عرصه خاکی مصافگاه

Манишин бирав ?герат на сари захм хӯрдан аст

منشین برو گرت نه سر زخم خوردن است

Вар зу назод бачаи роҳати аҷаби мадор

ور زو نزاد بچه راحت عجب مدار

Кин аблақ аз тариқи ҳақиқат сатарван аст

کاین ابلق از طریق حقیقت سترون است

Бишинав ки нест олами шаш сӯи ҳарифи чарб

بشنو که نیست عالم شش سو حریف چرب

Вари оби ҳафт арсаи дарёаш равған аст

ور آب هفت عرصه دریاش روغن است

Ема ҷаҳону халқи ҷаҳони дидае ки чист ?

ایمه جهان و خلق جهان دیده ای که چیست؟

Даҳ мурғи ним сӯхта дар як нишеман аст

ده مرغ نیم سوخته در یک نشیمن است

Марҳам ки ёфт вар на ҳамаи хок хастагӣаст ?

مرهم که یافت ور نه همه خاک خستگی است؟

Рустам куҷост варна ҳамаи чоҳ бежанаст ?

رستم کجاست ورنه همه چاه بیژن است؟

Бе шафқатии сипеҳри дарин дон ки аз шафақ

بی شفقتی سپهر درین دان که از شفق

Ҳар шомгаҳ ба хӯни ту олӯда доман аст

هر شامگه به خون تو آلوده دامن است

Аз равғани ту дон ки бполўди чори табъ

از روغن تو دان که بپالود چار طبع

Кин шамъи ҳафт торами пирӯза равшан аст

کاین شمع هفت طارم پیروزه روشن است

Хўшдли мҷўии мард ба олам ки бар фалак

خوشدل مجوی مرد به عالم که بر فلک

Он равад зан ки ҳаст трбноки ҳам зан аст

آن رود زن که هست طربناک هم زن است

Сар бар макун зи ҷайб ки то чархи хаймаи баст

سر بر مکن ز جیب که تا چرخ خیمه بست

Аз ду таноби хаймаи зиҳи ҷайб ва гарданаст

از دو طناب خیمه زه جیب و گردنست

Дар чашм ман магӯ нарасад сӯзани фано

در چشم من مگو نرسد سوزن فنا

Беҳтар бибин ки худ мижаи ҳамшакл сӯзан аст

بهتر ببین که خود مژه همشکل سوزن است

Боғи ҷаҳони мубин ва ҳадисаш магӯ аз онк

باغ جهان مبین و حدیثش مگو از آنک

Кӯрии дарави зи наргису гунаҳгии з сӯсан аст

کوری درو ز نرگس و گنگی ز سوسن است

Бо ҳар ки ҳаст гарму сабк , ҳамчуи оҳи ман

با هر که هست گرم و سبک، همچو آه من

Даҳри ду ранги сарду гарони ҳамчу оҳан аст

دهر دو رنگ سرد و گران همچو آهن است

Моро чаҳ ғам чу бар дили мо фақри подшост

ما را چه غم چو بر دل ما فقر پادشاست

Коўсро чаҳ бок ки рустам Таҳамтан аст

کاوس را چه باک که رستم تهمتن است

Ман ғам хӯрдам на мурғи мсмн ки мурғи ғам

من غم خوردم نه مرغ مسمن که مرغ غم

Аз бас ки хӯрд донаи дили ҳам мсмн аст

از بس که خورد دانه دل هم مسمن است

Дандони ҳирс чун накунам ки осмон ба так

دندان حرص چون نکنم که آسمان به تک

Домани гирифта дар даҳани андари пай ман аст

دامن گرفته در دهن اندر پی من است

Як зинда дил намонад ки овоз диҳад

یک زنده دل نماند که آواز دهد

Кини хоки тӯдаи гулхани вайрон на гулшан аст

کین خاک توده گلخن ویران نه گلشن است

Дилҳо бамурд ва бар сари ин ҷамъи мурдаи дил

دلها بمرد و بر سر این جمع مرده دل

Ҳар субҳдами хурӯси саҳаргаҳ ба шеван аст

هر صبحدم خروس سحرگه به شیون است

Ҷӯҷу чарост аз ғами олами дили мҷир ?

جوجو چراست از غم عالم دل مجیر؟

Кўрои ҷӯй ҳануз дарин тира хирман аст

کورا جوی هنوز درین تیره خرمن است