Муҳраи умрами рабӯди шӯъбадаи осмон

مهره عمرم ربود شعبده آسمان

Кишти чароғи дилами шамъи спҳроломон

کشت چراغ دلم شمع سپهرالامان

Бар сар поем гудохт суфраи хокӣ чу шамъ

بر سر پایم گداخت سفره خاکی چو شمع

Бо сари дастами Фгнди тири фалак чун камон

با سر دستم فگند تیر فلک چون کمان

Сард буд ҳамчуи субҳи базми ҳарифони ғам

سرد بود همچو صبح بزم حریفان غم

Гар ннҳндм чу шамъи шаби ҳамаи шаб дар миён

گر ننهندم چو شمع شب همه شب در میان

Хасми худам зонка чарх гар кунадам бар дарахт

خصم خودم زانکه چرخ گر کندم بر درخت

Сари бадари орад чу шамъ аз даҳанами ресмон

سر بدر آرد چو شمع از دهنم ریسمان

Шамъи дили каси ним пас чаҳ сабаби ҳамчуи шамъ

شمع دل کس نیم پس چه سبب همچو شمع

Мурдаи нафас май занам бар лаби ин хокдон

مرده نفس می زنم بر لب این خاکدان

Сӯхтам аз худ чунонк мешавам аз боди субҳ

سوختم از خود چنانک می شوم از باد صبح

Ҳамчуи сари шамъ аз оби оҷиз ва фарёд хон

همچو سر شمع از آب عاجز و فریاد خوان

Равшании кори ман ҷузи паии меҳнати мубин

روشنی کار من جز پی محنت مبین

Ростии қади шамъи ҷузи паии сӯзиши мадон

راستی قد شمع جز پی سوزش مدان

Даҳри марои кмчўи шамъ бегунаҳ овехта аст

دهر مرا کمچو شمع بی گنه آویخته است

Гар бифурӯшад балост вари бгдозди ҳўон

گر بفروشد بلاست ور بگدازد هوان

Гарчи ба тани фарбеҳам кам нахӯрам хӯн ки шамъ

گرچه به تن فربهم کم نخورم خون که شمع

Аз баӣу фарбеҳӣ беш буд бар зиён

از بهی و فربهی بیش بود بر زیان

Аз дар ин шаш ҷаҳот чун рӯм акнӯн ки кард

از در این شش جهات چون روم اکنون که کرد

Пой ба бандам чу шамъи гардиши ин ҳФтхўон

پای به بندم چو شمع گردش این هفتخوان

Зинда шавам ҳамчуи шамъ аз пас мурдан чу ҳаст

زنده شوم همچو شمع از پس مردن چو هست

Мстъи саҳари ман соҳиби ҳафтуми қирон

مستع سحر من صاحب هفتم قران

Каҳфамам фахри дайни зангии Хизри остин

کهف امم فخر دین زنگی خضر آستین

Қутбу дили шамъи шаръи Мӯсои таври остон

قطب و دل شمع شرع موسی طور آستان

Хусрави султони ҷаноб каз ҳасад ӯ чу шамъ

خسرو سلطان جناب کز حسد او چو شمع

Сад раҳа бар худ гирист олами номеҳрбон

صد رهه بر خود گریست عالم نامهربان

Фитна ба ҳоҷиб чаҳ хости ғайбаташ аз садри малик ?

فتنه به حاجب چه خواست غیبتش از صدر ملک؟

Зонка буд шамъи дузди хоби хуши посбон

زانکه بود شمع دزد خواب خوش پاسبان

Зулм ки бинишаста буд ту бар ту ҳамчуи шамъ

ظلم که بنشسته بود تو بر تو همچو شمع

Бо туфи шамшер ӯ сӯхти зи сар то миён

با تف شمشیر او سوخت ز سر تا میان

Аз лаби хеши осмон дандон созад чу шамъ

از لب خویش آسمان دندان سازد چو شمع

То ҳама сояд бар онк тофт зи ҳукмаши Аннан

تا همه ساید بر آنک تافت ز حکمش عنان

Ғами з чаҳ гирад ба кори хасми варои шамъи вор

غم ز چه گیرد به کار خصم ورا شمع وار

Зонка чу зари раёсат бар муҳками имтиҳон

زانکه چو زر ریاست بر محکم امتحان

Барад чу шамъ аз миёни зулмати зулм эй аҷаб

برد چو شمع از میان ظلمت ظلم ای عجب

Қудрати қадараш ки ҳаст дар раҳи дайни қаҳрамон

قدرت قدرش که هست در ره دین قهرمان

эй ба ту ноҳақ чу шамъи дида ба тифлии азоб

ای به تو ناحق چو شمع دیده به طفلی عذاب

Ваии зи ту давлат чу сарв гашта ба перии ҷавон

وی ز تو دولت چو سرو گشته به پیری جوان

Ҳаст чу шамъ ба рӯзи ҷурми Уториди зршг

هست چو شمع به روز جرم عطارد زرشگ

То гуҳ тўқиъ дид калаки ту андари бенон

تا گه توقیع دید کلک تو اندر بنان

Сохт ба кирдори шамъ дар раҳи ишқати мҷир

ساخت به کردار شمع در ره عشقت مجیر

Ҳам зи дил , оташкадаи ҳам зи ду рухи заъфарон

هم ز دل، آتشکده هم ز دو رخ زعفران

Аз сари эъҷози табъ , шамъи сифат дар саноат

از سر اعجاز طبع، شمع صفت در ثنات

зи оташ хотир намӯд чашмаи оби равон

ز آتش خاطر نمود چشمه آب روان

Хотир ӯ оташаст гарчи дарав таъна зад

خاطر او آتشست گرچه درو طعنه زد

Онкӣ ҳанузаш чу шамъ май дӯди об аз даҳон

آنکه هنوزش چو شمع می دود آب از دهان

зи оташи ғами ҷусти бози ҳамчуи баротии шамъ

ز آتش غم جست باز همچو براتی شمع

ё ба худаш дарпазир ё з худаш вораҳон

یا به خودش در پذیر یا ز خودش وارهان

То ки ба шаб ҳаст шамъи муҳаррами асрори халқ

تا که به شب هست شمع محرم اسرار خلق

Бар дили поки ту боди сари илоҳии аён

بر دل پاک تو باد سر الهی عیان

Шамъи ҷалоли турои бод ба неки ахтарӣ

شمع جلال ترا باد به نیک اختری

Партаваш аз бохтари тофта то қирвон

پرتوش از باختر تافته تا قیروان