Ба узр рӯй ниҳодами пас аз ҳазор гуноҳ

به عذر روی نهادم پس از هزار گناه

Чаҳ шӯхи чашми касами лоолаҳи алооллаҳ

چه شوخ چشم کسم لااله الاالله

Аз он сипас ки зи даргоҳи боз пас мондам

از آن سپس که ز درگاه باز پس ماندم

Шаафи гирифтаи дилам бар ибодати даргоҳ

شعف گرفته دلم بر عبادت درگاه

Агар руҷӯъи бад-ӣн дар наёвардам чаканам ?

اگر رجوع بدین در نیاوردم چکنم؟

Ки дар замонаи ҷуз инам намонад марҷаъгоҳ

که در زمانه جز اینم نماند مرجعگاه

Сазад ки хизмати ин остон ба арш ниҳанд

سزد که خدمت این آستان به عرش نهند

Сар аз ибодат ӯ бар занами мъозоллаҳ

سر از عبادت او بر زنم معاذالله

Хдоигоногар давр будам аз хизмат

خدایگانا گر دور بودم از خدمت

Набӯд аз он ки дилам боз гашта буд аз роҳ

نبود از آن که دلم باز گشته بود از راه

Турои мҷири мутӣъ ва худоӣ ме донад

ترا مجیر مطیع و خدای می داند

Барин ҳадиси худоӣ ҷаҳон басаст гувоҳ

برین حدیث خدای جهان بسست گواه

Марои худ аз ҳамаи олами паноҳ , даргаи тест

مرا خود از همه عالم پناه، درگه تست

Чаҳ даргаӣ ки фалакро бадваст пушту паноҳ

چه درگهی که فلک را بدوست پشت و پناه

Кунун рухи ману хоки ҷанобу тавбаи сидқ

کنون رخ من و خاک جناب و توبه صدق

Ки оби тавба бас омад либоси шӯии гуноҳ

که آب توبه بس آمد لباس شوی گناه

Вагар бад-ӣни гунаҳами хурда гир хоҳад шуд

وگر بدین گنهم خرده گیر خواهد شد

Турост ҳукми хўҳии афву хоҳи боди афроа

تراست حکم خوهی عفو و خواه باد افراه

Бидон худоӣ ки парвардгор ин чархаст

بدان خدای که پروردگار این چرخست

Ки мадҳпарвар ҷони туам ба бегуҳу гоҳ

که مدح پرور جان توام به بی گه و گاه

Агар навиди қабули туам қабул кунад

اگر نوید قبول توام قبول کند

Ба борномаҳи он бар фалаки занами харгоҳ

به بارنامه آن بر فلک زنم خرگاه

Туе ки саҷдаи ҷоҳ ту мебаранд ба тўъ

تویی که سجده جاه تو می برند به طوع

Сипоҳи давлати як тоау осмони ду тоа

سپاه دولت یک تاه و آسمان دو تاه

Агар на аз қабл ҷилва дарат бошад

اگر نه از قبل جلوه درت باشد

На субҳи турраи тарозад на офтоби кулоҳ

نه صبح طره طرازد نه آفتاب کلاه

Бзргўорои наврӯз ва ид ме оянд

بزرگوارا نوروز و عید می آیند

Ба меҳри въди пас аз ваъдаи дувоздаҳ моҳ

به مهر وعد پس از وعده دوازده ماه

Ба даргаи ту ки ҳаст офтоби чархи судӯр

به درگه تو که هست آفتاب چرخ صدور

Чу офтоби фалак бар замин ниҳанд ҷбоаҳ

چو آفتاب فلک بر زمین نهند جباه

Ба базм бода нишин то ба ихтиёри тараб

به بزم باده نشین تا به اختیار طرب

Дил нишот физойат шавад нўоиби коҳ

دل نشاط فزایت شود نوایب کاه

Ғизола рӯй Ғаззолӣ ба зери пардаи айш

غزاله روی غزالی به زیر پرده عیش

Равонат оварад ин нави ғазал ба пардау роҳ

روانت آورد این نو غزل به پرده و راه