Ҳар субҳи байн аз қурси хур бар чархи зевари сӯхта

هر صبح بین از قرص خور بر چرخ زیور سوخته

зи оҳӯӣ модааст эй аҷаби бузғолаи нари сӯхта

ز آهوی ماده است ای عجب بزغاله نر سوخته

Султон гардун тохта тир аз камон андохта

سلطان گردون تاخته تیر از کمان انداخته

Сайд аз бриҳаҳи сохтаи вази сайди ҳнҷри сӯхта

صید از بریحه ساخته وز صید حنجر سوخته

Яъне ки хур рафт аз улувва дар ҷаддӣ чун дафи ду рӯ

یعنی که خور رفت از علو در جدی چون دف دو رو

То ҷаддиро ноӣ гулӯ шуд зи оташи хури сӯхта

تا جدی را نای گلو شد ز آتش خور سوخته

Дай чун халили андар чаман карда зотши Настаран

دی چون خلیل اندر چمن کرده زآتش نسترن

Имрӯзи байни ҷаъди саман бе ӯ чу озари сӯхта

امروز بین جعد سمن بی او چو آذر سوخته

Он сабза каз вай бар замин будӣ лаби гули шармгин

آن سبزه کز وی بر زمین بودی لب گل شرمگین

Хез аз забони лолаи байни сад бори бтар сӯхта

خیز از زبان لاله بین صد بار بتر سوخته

Шабдизи сарсар дар ниҳон бигузашт чун тир аз камон

شبدیز صرصر در نهان بگذشت چون تیر از کمان

Дар дасти банд аз бими ҷон ӯ карда ханҷари сӯхта

در دست بند از بیم جان او کرده خنجر سوخته

Дрмотми гул ҳар саҳар беоташ аз туфи ҷигар

درماتم گل هر سحر بی آتش از تف جگر

Узрои гардунро нигари ақди муътабари сӯхта

عذرای گردون را نگر عقد معتبر سوخته

Санҷоби гавани меғ аз ҳавои резади ҳўосл бар фазо

سنجاب گون میغ از هوا ریزد حواصل بر فضا

То дид Тифли сабзаро аз туфи сарсари сӯхта

تا دید طفل سبزه را از تف صرصر سوخته

Ҳони боз машриқ бингараш дам сард гашта дар буриш

هان باز مشرق بنگرش دم سرد گشته در برش

Зон пас ки буд аз шҳпрши пари кабӯтари сӯхта

زان پس که بود از شهپرش پر کبوتر سوخته

Бар чанбари далваши нигар ҳамчун расан биниҳода сар

بر چنبر دلوش نگر همچون رسن بنهاده سر

Наз далв мӯе кардатар , на далви азу дар сӯхта

نز دلو مویی کرده تر، نه دلو ازو در سوخته

Сари сӯй далв ояд чунон каз заъфи ҳолаш ҳар замон

سر سوی دلو آید چنان کز ضعف حالش هر زمان

Гардад дили рӯҳонӣон аз ғами бадв бар сӯхта

گردد دل روحانیان از غم بدو بر سوخته

Моро зи далви дили шикан чун нест обӣ дар даҳан

ما را ز دلو دل شکن چون نیست آبی در دهن

Он ба ки бошад бе расани лаби ташнаи ҳнҷри сӯхта

آن به که باشد بی رسن لب تشنه حنجر سوخته

Гӯйӣ ки май байнами аён бар сӯги ин доролҳўон

گویی که می بینم عیان بر سوگ این دارالهوان

Аҷром карда хӯн фишону афлоки чанбари сӯхта

اجرام کرده خون فشان و افلاک چنبر سوخته

Ман бо ҳарифони бало зон сон хӯрам сарфи сафо

من با حریفان بلا زان سان خورم صرف صفا

Каз ашг ва дам гардад маро май тираи соғари сӯхта

کز اشگ و دم گردد مرا می تیره ساغر سوخته

Бо сабр ҳамчун ҷуръа то хат кашидам ратли ғам

با صبر همچون جرعه تا خط کشیدم رطل غم

Чун беди равоқи зини ситам зонам мшҳри сӯхта

چون بید رواق زین ستم زانم مشهر سوخته

Ин ҳуққаи шакл булъаҷаб бошад ба хӯнами ташнаи лаб

این حقه شکل بوالعجب باشد به خونم تشنه لب

Ҳамчун тбои шерами збби тани ғарқаи ҷавҳари сӯхта

همچون طبا شیرم زبب تن غرقه جوهر سوخته

Гар сӯхти зи оҳи гарми ман дар қуббаи комами сухан

گر سوخت ز آه گرم من در قبه کامم سخن

Шояд ки миҷмар дар даҳан пар дид шукри сӯхта

شاید که مجمر در دهن پر دید شکر سوخته

Бод ар барафрӯзад маро шояд ки ман давр аз шумо

باد ار برافروزد مرا شاید که من دور از شما

Ҳамчун зи голам дар балои як бори дигари сӯхта

همچون ز گالم در بلا یک بار دیگر سوخته

Бо ман ба базм хуррамӣ дид онкӣ дорад ҳамдамӣ

با من به بزم خرمی دید آنکه دارد همدمی

Ҳам говро бе бар з май ҳам созро хари сӯхта

هم گاو را بی بر ز می هم ساز را خر سوخته

Ҳамчун сапанд аз чашми бадгар сӯзам ва хандам сазад

همچون سپند از چشم بد گر سوزم و خندم سزد

Кӯ низ чун ман ханда зад то гашт яксар сӯхта

کو نیز چون من خنده زد تا گشت یکسر سوخته

Дили сӯхтҳои эй танги ху ғусса махӯр қисса магӯ

دل سوختهای ای تنگ خو غصه مخور قصه مگو

Бигурез дар шоҳии ктару марҳами барад ҳар сӯхта

بگریز در شاهی کتر و مرهم برد هر سوخته

Санҷари нишон ҷам нишин зўолмҷд рукн доду дайн

سنجر نشان جم نشین ذوالمجد رکن داد و دین

Каз акси теғаш бар замин шуд баҳри ахзари сӯхта

کز عکس تیغش بر زمین شد بحر اخضر سوخته

Яъне Муҳамади кофараш давлат нишоед бар сараш

یعنی محمد کافرش دولت نشاید بر سرش

Вази рмҳи афъӣ пайкараш гардад ду пайкари сӯхта

وز رمح افعی پیکرش گردد دو پیکر سوخته

Дар ағоҳиро садафи сад кӯҳу кон дар садру саф

در اغاحی را صدف صد کوه و کان در صدر و صف

Бадхоҳи сӯзӣ каз лутфи марҳам наад бар сӯхта

بدخواه سوزی کز لطف مرهم نهد بر سوخته

Рўҷ аз ҷамолаш дар тараби рӯҳи ?алааши зери лаб

روج از جمالش در طرب روح آلهش زیر لب

Дасташ ки шуд Мӯсои насаби сад хирмани шари сӯхта

دستش که شد موسی نسب صد خرمن شر سوخته

Ҷӯшед хӯни душманаш аз ршги шоҳи андари таниш

جوشید خون دشمنش از رشگ شاه اندر تنش

Вази хӯни хасми римнш Фсод нашутур сӯхта

وز خون خصم ریمنش فصاد نشتر سوخته

Ёқӯт ӯ вақт сухан бинмуда аз оташи саман

یاقوت او وقت سخن بنموده از آتش سمن

Хашмаш чу оҳи гарми ман чашми самандари сӯхта

خشمش چو آه گرم من چشم سمندر سوخته

ӯ зиндау тоҷу нигин ҳайфаст бо тоаш ва такин

او زنده و تاج و نگین حیف است با تاش و تکین

Доне ки нохуш бошад ин хаси тозаи ъръри сӯхта

دانی که ناخوش باشد این خس تازه عرعر سوخته

ӯ шод ба хасмаши навон зеро ки набӯд дар ҷаҳон

او شاد به خصمش نوان زیرا که نبود در جهان

Нафаси палиди андари амони рӯҳи мутаҳҳари сӯхта

نفس پلید اندر امان روح مطهر سوخته

Хуршеди райшро нигари боғи сахоро дода бар

خورشید رایش را نگر باغ سخا را داده بر

Вази нахли хушку шохтар ҳам бех ва ҳам бар сӯхта

وز نخل خشک و شاخ تر هم بیخ و هم بر سوخته

Чун яди Байзо дар сухан дорад шаҳи аскари шикан

چون ید بیضا در سخن دارد شه عسکر شکن

Гӯ бош аз аҳадоти зи ман Байзоу аскари сӯхта

گو باش از احدات ز من بیضا و عسکر سوخته

Зўдо ки бинад осмонгар тобад аз ҳукмаши Аннан

زودا که بیند آسمان گر تابد از حکمش عنان

Ҳам рафтаи хуршед аз миёни ҳам қутбу меҳвари сӯхта

هم رفته خورشید از میان هم قطب و محور سوخته

Суқроти Тифли дарс ӯ тӯбои маънии ғарс ӯ

سقراط طفل درس او طوبی معنی غرس او

Тири сипеҳр аз тарс ӯ хати шастаи дафтари сӯхта

تیر سپهر از ترس او خط شسته دفتر سوخته

эй бахти тавсани роми ту бар тахти адли ороми ту

ای بخت توسن رام تو بر تخت عدل آرام تو

Вази теғи гардуни фоми ту гардуну ахтари сӯхта

وز تیغ گردون فام تو گردون و اختر سوخته

эй Меҳдии охири замони имони зи адлат дар амон

ای مهدی آخر زمان ایمان ز عدلت در امان

Додовар аз ту шодмони бедоди густари сӯхта

داد آور از تو شادمان بیداد گستر سوخته

Гар сикка бекомат буд зари қалби айёмат буд

گر سکه بی کامت بود زر قلب ایامت بود

Чун хутба бе науммат буд гӯ бош минбари сӯхта

چون خطبه بی نامت بود گو باش منبر سوخته

Мӯсои кафии исои нафас дар ҳинду рӯм аз тесту бас

موسی کفی عیسی نفس در هند و روم از تست و بس

Ҳам ҷони рҳбони пари ҳаваси ҳам қасри қайсари сӯхта

هم جان رهبان پر هوس هم قصر قیصر سوخته

Аз ҳайбатат гашта дафин иأҷўҷи фитна дар замин

از هیبتت گشته دفین یأجوج فتنه در زمین

Вази ҳамлаи ту рӯзи кини сади Сикандари сӯхта

وز حمله تو روز کین سد سکندر سوخته

Гашт аз вафои адли ту олами сарои базли ту

گشت از وفای عدل تو عالم سرای بذل تو

Шуд дар ҳавои адли ту мурғи ситами пари сӯхта

شد در هوای عدل تو مرغ ستم پر سوخته

То бошад аз сари ёсумани тира чу хуии аҳриман

تا باشد از سر یاسمن تیره چو خوی اهرمن

То бошад андари даии чаман чун ҷони кофари сӯхта

تا باشد اندر دی چمن چون جان کافر سوخته

То турфа бошад бе гумони киштӣ ба хушкӣ бар равон

تا طرفه باشد بی گمان کشتی به خشکی بر روان

То кас набинад дар ҷаҳони баҳри муқаъари сӯхта

تا کس نبیند در جهان بحر مقعر سوخته

Кори ту бодои сохтаи теғи муродати охта

کار تو بادا ساخته تیغ مرادت آخته

Душман ба об андохта хасмат ба озари сӯхта

دشمن به آب انداخته خصمت به آذر سوخته