Бод субҳаст ки машшотаи ҷаъд чаман аст

باد صبح است که مشاطه جعد چمن است

ё дами исои пайванди насим саман аст

یا دم عیسی پیوند نسیم سمن است

Накҳати нофа мшгаст на нофааст на мшг

نکهت نافه مشگ است نه نافه است نه مشگ

Асари оҳи ҷигари сӯхтае ҳамчу ман аст

اثر آه جگر سوخته ای همچو من است

Нафаси сарди гарми рӯ аз баҳр чарост ?

نفس سرد گرم رو از بهر چراست؟

Ёдам омад зи паии онкии расӯл чаман аст

یادم آمد ز پی آنکه رسول چمن است

Ёрб ин шева нав чист ? ки аз ҷунбиши бод

یارب این شیوه نو چیست؟ که از جنبش باد

Турраи лолаи пар аз нофаи мшг хутан аст

طره لاله پر از نافه مشگ ختن است

Бод бо дасти тиҳӣ бар сари хаси тоҷ на аст

باد با دست تهی بر سر خس تاج نه است

Абр бо домантар бар дили гули навба зан аст

ابر با دامن تر بر دل گل نوبه زن است

Хирқа мхрўқ кунад аз сари ҳолати гулу субҳ

خرقه مخروق کند از سر حالت گل و صبح

Кин бар он ошиқ ва он бар дами ин мФтнаст ?

کاین بر آن عاشق و آن بر دم این مفتن است؟

Дидаи мурдаи наргиси ҳама гирён нигарад

دیده مرده نرگس همه گریان نگرد

Ба сӯии лола ки ӯ зиндаи андар кафан аст

به سوی لاله که او زنده اندر کفن است

Бед ё сҷ зан боғасту сабои ҳалқаи рубой

بید یا سج زن باغست و صبا حلقه ربای

Абр новирд куну соъиқаи зубин Фгн аст

ابر ناورد کن و صاعقه زوبین فگن است

Лолау гулро зондишаҳи он умр ки нест

لاله و گل را زاندیشه آن عمر که نیست

Гар дилӣ ҳаст ҳамаи сола ба ғам мумтаҳан аст

گر دلی هست همه ساله به غم ممتحن است

Гунбади гул чу з ҳам рафт ба бодӣ гараваст

گنبد گل چو ز هم رفت به بادی گروست

ҚҳФи лола чу тиҳӣ шуд ба дамӣ мртҳн аст

قحف لاله چو تهی شد به دمی مرتهن است

Гул агар Юсуф аҳдаст аҷаб набӯд аз онк

گل اگر یوسف عهدست عجب نبود از آنک

Равад нилаши қадаҳу маликати Мисраш чаман аст

رود نیلش قدح و ملکت مصرش چمن است

Гул чу Юсуф набӯд ман ғалатам нек бирафт

گل چو یوسف نبود من غلطم نیک برفت

Ончунон ғарқа ба хӯн кӯаст магар перҳан аст

آنچنان غرقه به خون کوست مگر پیرهن است

Қафаси хоки пар аз замзама фохта аст

قفس خاک پر از زمزمه فاخته است

Миҷмари боғи пар аз лхлхаҳ Настаран аст

مجمر باغ پر از لخلخه نسترن است

Буии шер аз даҳани сӯсан аз он ме ояд

بوی شیر از دهن سوسن از آن می آید

Ки ҳанузаш сари пистони сабо дар даҳан аст

که هنوزش سر پستان صبا در دهن است

Даҳ забонаст ва нагӯяд сухану ҳақ бо ӯст

ده زبانست و نگوید سخن و حق با اوست

Бо чунон умр ки ӯрост чаҳ ҷой сухан аст

با چنان عمر که اوراست چه جای سخن است

Сабзагар нимчаҳ бар об кашад бокӣ нест

سبزه گر نیمچه بر آب کشد باکی نیست

Кобро рӯзу шаб аз бодаи зи раҳ дар бадан аст

کاب را روز و شب از باده ز ره در بدن است

Онкӣ дар боғи ҳамеи ғунчаи калла каж наниҳад

آنکه در باغ همی غنچه کله کژ ننهد

Рост бишинав зи ман аз ҳайбати шоҳи з ман аст

راست بشنو ز من از هیبت شاه ز من است

Тоси зар бар сари наргиси ҳамаи шаб дар сҳр аст

طاس زر بر سر نرگس همه شب در صحر است

Ин ҳам аз ғояти адли шаҳи олӣ сунан аст

این هم از غایت عدل شه عالی سنن است

Шоҳи гардуни ҳашари хусрави хуршеди рикоб

شاه گردون حشر خسرو خورشید رکاب

Ки чу хуршеди фалаки сафдару лашкар шикан аст

که چو خورشید فلک صفدر و لشکر شکن است

Молики шаш ҷиҳату оқилаи ҳафт иқлӣм

مالک شش جهت و عاقله هفت اقلیم

Ки чу ақли эмину фориғи зи фасод ва Фтн аст

که چو عقل ایمن و فارغ ز فساد و فتن است

Паҳлавони шоҳи ҷҳонбхш ки хоки қадамаш

پهلوان شاه جهانبخش که خاک قدمش

Ҳури зи ҷони малику серумаи чашм пурН аст

حر ز جان ملک و سرمه چشم پرن است

Инат нўбоўаҳи иқбол ки бо хуии хушаш

اینت نوباوه اقبال که با خوی خوشش

Доману дасти ҷаҳони пари гулу пар ёсуман аст

دامن و دست جهان پر گل و پر یاسمن است

Ғуссаи хасмаш аз он ҳамчуи фалаки ту бар туаст

غصه خصمش از آن همچو فلک تو بر توست

Ки съодоти фалакро ба дар ӯ скн аст

که سعادات فلک را به در او سکن است

Хасмаш ар хӯн хӯрду сӯзад май шояд аз онк

خصمش ار خون خورد و سوزد می شاید از آنک

Шамъро қӯти ҳамаи хӯни дил хештан аст

شمع را قوت همه خون دل خویشتن است

Вар ба гардан задан осӯда шавад ҷояш ҳаст

ور به گردن زدن آسوده شود جایش هست

Чаҳ кунад роҳати шамъ аз раҳи гардан задан аст

چه کند راحت شمع از ره گردن زدن است

Теғи сари масташ дар арбада гардад чу ақиқ

تیغ سر مستش در عربده گردد چو عقیق

Вена аҷаб набӯд чун муваллиди аслаш Яман аст

وین عجب نبود چون مولد اصلش یمن است

Он ямонии гуҳари рӯми ситон каз фазаъаш

آن یمانی گهر روم ستان کز فزعش

Пушти афлок чуӣ мӯии ҳабашӣ пуршикан аст

پشت افلاک چوی موی حبشی پرشکن است

Чашми бади даври зи шоҳӣ ки бидонадяши азу

چشم بد دور ز شاهی که بداندیش ازو

Аинмои кон ҳар он кас ки буд дар мҳн аст

اینما کان هر آن کس که بود در محن است

То бадви об саодат диҳад аз чашмаи Хизр

تا بدو آب سعادت دهد از چشمه خضر

Далви хуршеди гуҳари чанбари заррин расан аст

دلو خورشید گهر چنبر زرین رسن است

Буии иқболи баҳри буқъа ки ҳаст аз дар ӯст

بوی اقبال بهر بقعه که هست از در اوست

Ки ба Ясриби асари оҳи Увайс қарн аст

که به یثرب اثر آه اویس قرن است

Он мҳмдсФту ном ки адлаш умрӣ аст

آن محمدصفت و نام که عدلش عمری است

Ваон алии мартабату илм ки халқаш ҳасан аст

وان علی مرتبت و علم که خلقش حسن است

Ҷуръаи ҷоми ҷалолаши Маслан мавҷ занӣ аст

جرعه جام جلالش مثلا موج زنی است

Ки фалак рахна кун аз қӯту қулзум шикан аст

که فلک رخنه کن از قوت و قلزم شکن است

Баҳртар доману кони хушк лабаст аз чаҳ ? аз он

بحر تر دامن و کان خشک لب است از چه؟ از آن

Ки ҳадисаши ҳасади гавҳар ва дар адан аст

که حدیثش حسد گوهر و در عدن است

Душман аз гавҳари теғаш ки чу пар магасӣ аст

دشمن از گوهر تیغش که چو پر مگسی است

Анкабути осои пиромни худ парда тан аст

عنکبوت آسا پیرامن خود پرده تن است

Вар нишнид пас он парда на паии хрдгист

ور نشنید پس آن پرده نه پی خردگیست

Ки занаст ӯу занонро пас парда ватан аст

که زنست او و زنان را پس پرده وطن است

Садр ӯро ба зарурати кара хокӣ ҷост

صدر او را به ضرورت کره خاکی جاست

Юсуфро зи ҳасад ҳафдаҳ набаҳра саман аст

یوسف را ز حسد هفده نبهره ثمن است

Муштарӣ ҳар саҳар аз минбари шаш пояи хеш

مشتری هر سحر از منبر شش پایه خویش

Дар санои ту Зуҳали фаҳму Уторид Фтн аст

در ثنای تو زحل فهم و عطارد فطن است

Шод бош эй шаҳи лашкари каши ғозӣ ки турост

شاد باش ای شه لشکر کش غازی که تراست

Қоидаи лутфу карам аз карам зўолмнн аст

قاعده لطف و کرم از کرم ذوالمنن است

Риштаи ҷони ту чун силсилаи чарх қавӣ аст

رشته جان تو چون سلسله چرخ قوی است

Дидаи бахти ту чун чашми фалак бевсн аст

دیده بخت تو چون چشم فلک بی وسن است

Ту агар ҷаҳд кунӣ вар накунӣ тоҷи диҳӣ

تو اگر جهد کنی ور نکنی تاج دهی

Рустам ар теғ занад вар назанад Таҳамтан аст

رستم ار تیغ زند ور نزند تهمتن است

Соя дар дуздад аз саҳми ту хуршеди фалак

سایه در دزدد از سهم تو خورشید فلک

Ки ба маънии ҳамаи тани теғ ва ба сӯрат мҷн аст

که به معنی همه تن تیغ و به صورت مجن است

Охир аз пӯст бурун омад ва безарқ бизӣаст

آخر از پوست برون آمد و بی زرق بزیست

Бо ту ин чархи тиҳии мағз ки пари зарқ ва фан аст

با تو این چرخ تهی مغز که پر زرق و فن است

Марду занро зи замона карамат дод халос

مرد و زن را ز زمانه کرمت داد خلاص

Ҳам алии рағми замона ки на мард ва на зан аст

هم علی رغم زمانه که نه مرد و نه زن است

Хсрўои бодаи хури имрӯз ки дар сояи сарв

خسروا باده خور امروز که در سایه سرو

Бода бар кори тараби росттар аз норван аст

باده بر کار طرب راست تر از نارون است

Ратли длўисти пар аз оби тараб лек аз ки ?

رطل دلویست پر از آب طرب لیک از که؟

Аз кафи Юсуфи рӯе ки чаҳаш дар зқн аст

از کف یوسف رویی که چهش در ذقن است

Маст бар хостаҳи туркӣ ки сипеҳраш ҳиндӯаст

مست بر خاسته ترکی که سپهرش هندوست

Хароби нокардаи бутии каши дил ва ҷонҳо шмн аст

خراب ناکرده بتی کش دل و جانها شمن است

Рӯзи нави бодаи куҳани хоҳ ки дар мазҳаби айш

روز نو باده کهن خواه که در مذهب عیش

Равнақи рӯзи нав аз ҷоми шароб куҳан аст

رونق روز نو از جام شراب کهن است

То барои мадади нури дарин сафаи хок

تا برای مدد نور درین صفه خاک

Шамъи анҷумро аз торами нилӣ лаган аст

شمع انجم را از طارم نیلی لگن است

Қӯти файзи илоҳии мадади ҷони ту бод

قوت فیض الهی مدد جان تو باد

Ки вуҷӯди ту ба раҳмати мадади ҷон ва тан аст

که وجود تو به رحمت مدد جان و تن است

Бод аз даври фалаки қисми каллаи гӯшаи ту

باد از دور فلک قسم کله گوشه تو

Ҳар саодат ки ба даврони фалак мқтрн аст

هر سعادت که به دوران فلک مقترن است

Ин дуо аз сар сидқаст ба рағбат бишинав

این دعا از سر صدق است به رغبت بشنو

Зонка ҳрз дар ту вирди дуоҳои ман аст

زانکه حرز در تو ورد دعاهای من است