Бидиданд ма , соқио май чаҳ дорӣ

بدیدند مه، ساقیا می چه داری

Ки омад гуҳи ъушрату мигсорӣ

که آمد گه عشرت و میگساری

Бкрдими сӣ рӯзи он миҳмон ро

بکردیم سی روز آن میهمان را

Бонўоъи хизмати басии ҷони сипорӣ

بانواع خدمت بسی جان سپاری

Сабки дили шудем аз фироқаши биё то

سبک دل شدیم از فراقش بیا تا

Гарони соғарӣ чанд бар ман шуморӣ

گران ساغری چند بر من شماری

зи ршги вшоқони хусрави маи нав

ز رشگ وشاقان خسرو مه نو

Рухи афрӯз чун лаъибати Қандаҳорӣ

رخ افروز چون لعبت قندهاری

Бад-ӣни нуқраи хинги фалак май намояд

بدین نقره خنگ فلک می نماید

Ба назорагони лаъиби чобуки саворӣ

به نظارگان لعب چابک سواری

зи чавгони хусрави ҳасади барад аз он шуд

ز چوگان خسرو حسد برد از آن شد

Бад-ӣни зардӣу хушкӣ ва ин нзорӣ

بدین زردی و خشکی و این نزاری

Азин қалъаи қалъии ҳафт торам

ازین قلعه قلعی هفت طارم

Чу аз лашкари шаби ҳавои гашти торӣ

چو از لشکر شب هوا گشت تاری

Масеҳ омаду рӯҳи қудсии хизмат

مسیح آمد و روح قدسی خدمت

Рикобаши гирифта ба фармони борӣ

رکابش گرفته به فرمان باری

зи ҷиноти фирдавси атбоқи раҳмат

ز جنات فردوس اطباق رحمت

Биоварад бо ӯ Хизр карда ёрӣ

بیاورد با او خضر کرده یاری

Хизри ҷоми ҷамшеди пари оби ҳайвон

خضر جام جمشید پر آب حیوان

Фиристод бар одати дӯстдорӣ

فرستاد بر عادت دوستداری

Ки то шаҳ кунад нӯш ва ҷовид монад

که تا شه کند نوش و جاوید ماند

Чу дар вақт ифтор созад нҳорӣ

چو در وقت افطار سازد نهاری

Қизили Арсалони хусрави малик парвар

قزل ارسلان خسرو ملک پرور

Ки шуд хатм бар ном ӯ шаҳриёрӣ

که شد ختم بر نام او شهریاری