Дӯш чун дасти қадари меҳр аз дар шаб бар гирифт

دوش چون دست قدر مهر از در شب بر گرفت

Ақди гардуни байзае аз анбари шаб бар гирифт

عقد گردون بیضه ای از عنبر شب بر گرفت

Бар сари шаби тоҷ буд аз гавҳари гардун валек

بر سر شب تاج بود از گوهر گردون ولیک

Дӯди дилҳо ҳар замони тоҷ аз сари шаб бар гирифт

دود دلها هر زمان تاج از سر شب بر گرفت

Пеш аз онгаҳ коед овози ттқи дори фалак

پیش از آنگه کاید آواز تتق دار فلک

Лашкари ғам буд ва ман то лшки шаб бар гирифт

لشکر غم بود و من تا لشکر شب بر گرفت

Осмони дёи инки ман хуши хуши ҳамеи сӯзам чу авд

آسمان دید اینکه من خوش خوش همی سوزم چو عود

Шамъи машриқ бар замин зад миҷмари шаб бар гирифт

شمع مشرق بر زمین زد مجمر شب بر گرفت

Ҷуръа ҳо мехӯрд ақл аз ҷоми ғам то рӯз буд

جرعه ها می خورد عقل از جام غم تا روز بود

Чун ҳарифи шаб дар омад соғари шаб бар гирифт

چون حریف شب در آمد ساغر شب بر گرفت

То дар маъшӯқ аз анҷои порае раҳ буд шаб

تا در معشوق از انجا پاره ای ره بود شب

Ақли кон раҳ дид гоми андари хури шаб бар гирифт

عقل کان ره دید گام اندر خور شب بر گرفت

Зуҳра бар раҳ буд чун аз ғами маро сармаст ёфт

زهره بر ره بود چون از غم مرا سرمست یافت

Бо ман омад сози зери чодари шаб бар гирифт

با من آمد ساز زیر چادر شب بر گرفت

Ҳам дар он соъат ки моро аз қабул афсар расед

هم در آن ساعت که ما را از قبول افسر رسید

Хусрави гардуни бузади теғи афсари шаб бар гирифт

خسرو گردون بزد تیغ افسر شب بر گرفت

Дил дар он андеша конҷо ёбад аз маъшӯқи бор

دل در آن اندیشه کانجا یابد از معشوق بار

Борҳои фоли висол аз дафтари шаб бар гирифт

بارها فال وصال از دفتر شب بر گرفت

Ақли гуфтои гавҳари дили дори пинҳон эй мҷир !

عقل گفتا گوهر دل دار پنهان ای مجیر!

Конк омад субҳи содиқи гавҳари шаб бар гирифт

کانک آمد صبح صادق گوهر شب بر گرفت