Биё биншин ки дилҳо бе ту бархест

بیا بنشین که دلها بی تو برخاست

Дамӣ бо мо дил сангин бикун рост

دمی با ما دل سنگین بکن راست

Ман андешам ки ҷон бар ту фишонам

من اندیشم که جان بر تو فشانم

Машав аз ҷой , кин андеша барҷост

مشو از جای، کین اندیشه برجاست

з ту ҷавраст бо мо ва ғамӣ нест

ز تو جورست با ما و غمی نیست

Агар хоҳии ғаромат низ бар мост

اگر خواهی غرامت نیز بر ماست

Дамам додӣ ва ман чун шаҳд хӯрдам

دمم دادی و من چون شهد خوردم

Надонам кон чаҳ шухии вена чаҳ савдост ?

ندانم کان چه شوخی وین چه سوداست؟

зи ман ҷони хостии ҷонро чаҳ қадараст ?

ز من جان خواستی جان را چه قدرست؟

Ту биншин каз сари ҷон бар тавон хост

تو بنشین کز سر جان بر توان خاست

Бияфкан соя бар корам ки бе ту

بیفکن سایه بر کارم که بی تو

Чу сояи кори ман афтода дар пост

چو سایه کار من افتاده در پاست

Мҷир аз умр , ҳосили хости васлат

مجیر از عمر، حاصل خواست وصلت

Бномизд чунон омад ки ӯ хост

بنامیزد چنان آمد که او خواست