зи олами дилрабое бар наомад

ز عالم دلربایی بر نیامد

Казу шӯру ҷафое бар наомад

کزو شور و جفایی بر نیامد

Чаҳ гӯям ман ту худ доне ки безаҳр !

چه گویم من تو خود دانی که بی زهر!

Ба боғи каси гёиӣ бар наомад

به باغ کس گیایی بر نیامد

Нашуд рӯзӣ ба шаби ҳаргиз ки он рӯз

نشد روزی به شب هرگز که آن روز

Ба дасти ғами хатое бар наомад

به دست غم خطایی بر نیامد

Шуд аз сози арғунуни умру афсӯс

شد از ساز ارغنون عمر و افسوس

Казу бонги навое бар наомад

کزو بانگ نوایی بر نیامد

Ҳазорон дил ба кӯии ғам фурӯ шуд

هزاران دل به کوی غم فرو شد

Ки ҳеҷ овоза ҷое бар наомад

که هیچ آوازه جایی بر نیامد

Замонаи ҷомаи роҳати чунон бофт

زمانه جامه راحت چنان بافت

Казу касро қабое бар наомад

کزو کس را قبایی بر نیامد

Мҷир аз дасти ишқи андар гулӣ монад

مجیر از دست عشق اندر گلی ماند

Казон гули ҳеҷ пое бар наомад

کزان گل هیچ پایی بر نیامد