То лолаи зи шухӣ ба ҷаҳони шӯр дар афганд

تا لاله ز شوخی به جهان شور در افگند

Аз пардаи басии хастаи дилонро бадар афганд

از پرده بسی خسته دلان را بدر افگند

Зулфу рухи маъшуқа мо дид бъинаҳ

زلف و رخ معشوقه ما دید بعینه

Ҳар дида ки бар лолаи саҳаргаҳ назар афганд

هر دیده که بر لاله سحرگه نظر افگند

Ҳар хӯн ки ҷаҳон хӯрд аз озурдаи дилони пор

هر خون که جهان خورد از آزرده دلان پار

Имсоли замин аз ҷигар хеш афганд

امسال زمین از جگر خویش برافگند

Хуши дил шуда буд аз мадади умр ки ногуҳ

خوش دل شده بود از مدد عمر که ناگه

Бими аҷалаши хӯни сияҳ дар ҷигар афганд

بیم اجلش خون سیه در جگر افگند

Он рӯз ки бушковати зи ёқӯти сипари сохт

آن روز که بشکفت ز یاقوت سپر ساخت

Ва он шаб ки фурӯи рехти зи олам сипар афганд

و آن شب که فرو ریخت ز عالم سپر افگند

Мурғӣаст аҷаби лола ки бар шохи замона

مرغی است عجب لاله که بر شاخ زمانه

Шаби бол бар овараду саҳаргоҳ пар афганд

شب بال بر آورد و سحرگاه پر افگند

Бо лолаи ҳамеи хости мҷири асби тараби тохт

با لاله همی خواست مجیر اسب طرب تاخت

Як ҳодиса пеш омад ва сад дафъ дар афганд

یک حادثه پیش آمد و صد دفع در افگند

Сӯсан ба саҳаргаҳ ба забонӣ ки варо ҳаст

سوسن به سحرگه به زبانی که ورا هست

Аз фатҳи шаҳи андари ҳамаи олам хабар афганд

از فتح شه اندر همه عالم خبر افگند

Шаҳи зодаи Муҳамади писари аъзами атобак

شه زاده محمد پسر اعظم اتابک

Кови сояи ҳама бар сари фатҳ ва зафар афганд

کاو سایه همه بر سر فتح و ظفر افگند